Στην Eπιτροπή Aνταγωνισμού οι τιμές των εισιτηρίων της Ρόδου

Στην Επιτροπή Ανταγωνισμού περιήλθαν οι καταγγελίες του Βουλευτή Δωδεκανήσου κ. Βασίλη Υψηλάντη, για τις υψηλές τιμές στα αεροπορικά εισιτήρια Ρόδου-Αθήνας, που κατά καιρούς, έχουν προκαλέσει έντονες διαμαρτυρίες.

Ο κ. Υψηλάντης, στις 7 Νοεμβρίου, κατέθεσε επί του θέματος σχετική ερώτηση στη Βουλή, προς τους αρμόδιους υπουργούς, διαμαρτυρόμενος για την κατάσταση αυτή. Την ερώτηση του κ. Υψηλάντη, ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Άδωνις Γεωργιάδης, την διαβίβασε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, για να επιληφθεί του θέματος.
Σε απάντησή της προς τον κ. Υψηλάντη, η Επιτροπή Ανταγωνισμού, αναφέρει ότι θα επιληφθεί του θέματος στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, αναφέροντας συγκεκριμένα τα εξής:


«Αξιότιμε κ. Βουλευτά, σε απάντηση της υπό ανωτέρω σχετ. διαβιβασθείσας ερώτησης, σας γνωρίζουμε ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού (Ε.Α.) είναι αποκλειστικώς αρμόδια για τη διαπίστωση παραβάσεων των άρθρων 1 και 2 του ν. 3959/2011 περί «Προστασίας του ελεύθερου ανταγωνισμού», όπως ισχύει, καθώς και των άρθρων 101 και 102 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Στο πλαίσιο αυτό, η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού διερευνά είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν τεκμηριωμένης καταγγελίας συμπεριφορές επιχειρήσεων ή ενώσεων επιχειρήσεων, για να διαπιστώσει τυχόν παραβάσεις του ανωτέρω αναφερόμενου νόμου, καθώς και των άρθρων 101 και 102 της ΣΛΕΕ, ήτοι απαγορευμένες συμπράξεις μεταξύ των επιχειρήσεων ή καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσης που κατέχουν μία ή περισσότερες επιχειρήσεις στην αγορά.


Σχετικά με τα όσα αναφέρετε στην ερώτησή σας, αναφορικά με το υψηλό κόστος των εισιτηρίων που όπως αναφέρετε καλούνται να πληρώσουν οι κάτοικοι της Ρόδου προκειμένου να επισκεφθούν την Αθήνα, και ειδικότερα για το ενδεχόμενο εναρμονισμένων πρακτικών των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην αεροπορική γραμμή Ρόδου-Αθήνας (και Αθήνας-Ρόδου) σημειώνουμε τα εξής:


Η πρακτική αυτή εξ απόψεως δικαίου του ανταγωνισμού θα μπορούσε να αφορά είτε παράβαση του άρθρου 1 του ν. 3959/2011 (ή/και 101 ΣΛΕΕ) περί οριζόντιας σύμπραξης των αεροπορικών εταιρειών με την επιβολή υπερβολικών τιμών είτε του άρθρου 2 του ν. 3959/2011 (ή/και 101 ΣΛΕΕ) περί κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης. Επισημαίνεται ότι προκειμένου να διαπιστωθεί η εφαρμογή τυχόν υπερβολικής τιμολόγησης: α) θα πρέπει να εκτιμηθεί αν υφίσταται υπερβολική δυσαναλογία μεταξύ των δαπανών που έγιναν από τη δεσπόζουσα επιχείρηση (ήτοι του κόστους) και της τιμής που ζητήθηκε και β) σε περίπτωση που προκύπτει τέτοια δυσαναλογία, θα πρέπει να εξετασθεί αν η επιβληθείσα τιμή ήταν μη δίκαιη είτε κατ’ απόλυτη έννοια είτε σε σύγκριση με την τιμή των ανταγωνιστικών προϊόντων ¹ ².


Στο πλαίσιο αυτό και συγκεκριμένα στο ζήτημα του τρόπου διαμόρφωσης των τιμών, θα εντάξουμε και το περιεχόμενο της εν λόγω Ερώτησης, κατά το μέρος που εμπίπτει στις αρμοδιότητες της Επιτροπής Ανταγωνισμού, στο πλαίσιο οποιασδήποτε σχετικής αυτεπάγγελτης έρευνας της Υπηρεσίας, η οποία θα διενεργηθεί κατά τη σειρά των προτεραιοτήτων της ³. Σε κάθε περίπτωση σημειώνεται ότι ο κλάδος των αεορπορικών μεταφορών έχει απασχολήσει και απασχολεί την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Με εκτίμηση, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού, Ιωάννης Λιανός»

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
1) Βλ. απόφαση ΔΕΚ της 14.2.1978, υποθ. 27/1976, United Brands Company και United Brands Continental BV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή (ελληνική) 1978/00075, σκ. 250-252, επίσης και ΕΑ 245/2003 (σελ. 30 υπό VIII Α), ΕΑ 489/2010 (σκ. 52), και ΕΑ 502/2010 (σκ. 137).


2) Το ζήτημα που τίθεται αναφορικά με την αξιολόγηση της υπερβολικής δυσαναλογίας μεταξύ των δαπανών (κόστους) που έγιναν από τη δεσπόζουσα επιχείρηση και της τελικής τιμής πώλησης του προϊόντος είναι ο ορισμός του τι συνιστά λογικό, μη υπερβολικό περιθώριο κέρδους. Η ενωσιακή νομολογία δεν έχει ορίσει ένα συγκεκριμένο κατώφλι πέραν του οποίου τα κέρδη μιας δεσπόζουσας επιχείρησης μπορούν να θεωρηθούν υπερβολικά. Έτσι έχει κριθεί ότι διαφορά 7% σε σύγκριση με τιμές ανταγωνιστών δε συνιστά μη εύλογο περιθώριο κέρδους (ΔΕΚ, United Brands, ό.π.), ενώ αντιθέτως διαφορές της τάξης του 600% (ΔΕΚ, British Leyland) θεωρήθηκαν υπερβολικές, επίσης και ΕΑ 548/VII/2012 παρ. 70-71 όπου περιθώρια κέρδους 10-20% πρατηρίων υγρών καυσίμων στις τοπικές αγορές των Νομών Ηρακλείου και Χανίων κρίθηκαν εύλογα και μη υπερβολικά, ειδικά ενόψει του μικρού κύκλου εργασιών στον οποίο αντιστοιχούν, καθώς και των ποσών σε ευρώ που συνεπάγονται.


3) Βλ. απόφαση της Ε.Α. υπ’ αριθμόν 539/VII/2012 με θέμα την ποσοτικοποίηση των κριτηρίων της κατά προτεραιότητα εξέτασης των υποθέσεων και των στρατηγικών στόχων κατ’ εφαρμογήν συστήματος μοριοδότησης σε συνέχεια της απόφασης της Ε.Α. υπ’ αριθ. 525/VI/2011 με θέμα τον καθορισμό των κριτηρίων της κατά προτεραιότητα εξέτασης των υποθέσεων και των στρατηγικών στόχων, κατόπιν διενέργειας δημόσιας διαβούλευσης.