Σε λίγο θα φέρνουμε διαιτητές …από το Μαρμαρίς και το Μπόντρουμ!

Οι φωνές για τη διαιτησία ολοένα και πληθαίνουν στα τοπικά μας πρωταθλήματα.

Τα όσα γράφονται (επισήμανση για να μην παρεξηγηθούμε) στις συγκεκριμένες σειρές, δεν σχετίζονται καθόλου με το περασμένο Σαββατοκύριακο αλλά αναφέρονται γενικά. Κάθε εβδομάδα πάντοτε υπάρχουν οι «αδικημένοι» οι οποίοι θεωρούν ότι η ο διαιτητής δεν απέδωσε δικαιοσύνη και αποδίδουν την ήττα ή το «στραβό» αποτέλεσμα στην απόδοσή του. Κάποιες φορές μπορεί να έχουν δίκιο.

Πράγματι μπορεί ένας διαιτητής να αδικήσει μια ομάδα με ορισμένα σφυρίγματα του ακόμα και να διαμορφώσει το τελικό αποτέλεσμα Κινδυνεύουμε όμως πλέον να ξεπεράσουμε κάποια όρια και να πάμε στην απαξίωση των διαιτητών, κάτι που δεν συμφέρει κανέναν και πολύ περισσότερο την ομαλή διεξαγωγή των πρωταθλημάτων.

Δυστυχώς δεν υπάρχει η πολυτέλεια της επιλογής από μια μεγάλη γκάμα διαιτητών και οι επιλογές (αριθμητικά) είναι ιδιαίτερα περιορισμένες. Ίσως περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά. Τα χέρια της επιτροπής είναι πραγματικά δεμένα και κάθε εβδομάδα τα μέλη της, «πονοκεφαλιάζουν» κατά τη διάρκεια των ορισμών μιας και τα παιχνίδια δεν είναι και λίγα.

Παράλληλα θα πρέπει για μια ακόμα φορά να αναφερθεί ότι δεν σημαίνει ότι όποιος «φωνάζει» έχει πάντα και δίκιο. Έχουμε και την κατηγορία αυτών που διαμαρτύρονται απλώς για να …διαμαρτύρονται. Χωρίς να υπάρχει ουσία δηλαδή. Εν πάση περιπτώσει, η αίσθηση που δημιουργείται είναι ότι κινδυνεύουμε να πάμε στο άλλο άκρο, να ισοπεδώσουμε τα πάντα και να χαθεί εντελώς η εμπιστοσύνη προς την τοπική διαιτησία.
Κάτι αντίστοιχο δηλαδή που συμβαίνει και σε επαγγελματικό επίπεδο ποδοσφαίρου στη χώρα μας όπου τα παιχνίδια τα διευθύνουν εκτός συνόρων Ελλάδας διαιτητές.

Και αυτό δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικό για το ποδόσφαιρό μας. Μου έλεγε χαριτολογώντας καλός φίλος προπονητής πως κάποια στιγμή με τους ρυθμούς που πηγαίνουμε, μάλλον θα αναγκαστούμε να φέρνουμε διαιτητές από το …Μαρμαρίς και το Μπόντρουμ! Και μάλλον δεν έχει και άδικο.

Προς τα εκεί βαδίζουμε κατά τα φαινόμενα. Αλλά και πάλι, προσωπικά δεν είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι γκρίνιες, οι μουρμούρες και οι φωνές θα μειωθούν. Γιατί είναι στο αίμα μας τελικά. Να είμαστε οι διαιτητές και οι προπονητές της εξέδρας. Όλοι τα ξέρουμε όλα. Είμαστε καθηγητές διαιτησίας και δάσκαλοι προπονητικής. Δύσκολα θα βγει άκρη, δυστυχώς…
 

Δραγάτης Δημήτρης