Αυτοί που φεύγουν: Γεώργιος Χαζαλέξη Αλεξιάδης

Γράφει ο Μανώλης Κασώτης

 

Δύο αιώνες πρέπει να πάμε πίσω, στα χρόνια της Ελληνικής Επανάσταση του 1821, για να βρούμε τις ρίζες του Γιώργου Χαζαλέξη Αλεξιάδη.
 

Αλεξάκης
Όταν ξεσηκώθηκε η Κρήτη, μαζί με όλη την Ελλάδα, στην Επανάσταση του 1821, ο Νικόλας Αλεξάκης πήρε τα παλικάρια του και βγήκε στο βουνό να πολεμήσει τους Τούρκους. Έκαμε μεγάλες ζημιές στον εχθρό αλλά είχε κι αυτός μεγάλες απώλειες. Σε μια μάχη σκοτώθηκε ο ίδιος και τα παιδιά του, που πολεμούσαν μαζί του. Γλίτωσε μόνο ο αδελφός του ο Ανάσταρος, που μετά από πολλές περιπέτειες έφτασε στην Κάρπαθο.
 

Με τη γυναίκα, την κόρη και τα εγγόνια τους
Με τη γυναίκα, την κόρη και τα εγγόνια τους


Από τον αφανισμό της φαμίλιας του Αλεξάκη γλίτωσε ο δεκάχρονος γιος του Αλέξης, που λόγω της ηλικίας του δεν ακολούθησε τον πατέρα του στο βουνό. Τον έκρυψαν και τον προστάτευσαν οι συγγενείς του και, το 1827, όταν βρέθηκε η κατάλληλη ευκαιρία τον φυγάδευαν στην Κάρπαθο, κοντά στο θείο του Ανάσταρο. Αργότερα, με τη βοήθεια των συγγενών του, πούλησε ό,τι διασώθηκε από την περιουσία του πατέρα του και με τις εισπράξεις αγόρασε μεγάλες κτηματικές περιουσίες στην Κάρπαθο κι έγινε κανακάρης.

Τα πρώτα Χριστούγεννα στην Αμερική σε στενό οικογενειακό περιβάλλον στο Wheeling WV
Τα πρώτα Χριστούγεννα στην Αμερική σε στενό οικογενειακό περιβάλλον στο Wheeling WV


Το 1840 παντρεύτηκε τη Ζωή του Γιάννη του Πυλιάτη, μια από τις μεγάλες κανακαρές του Απερίου. Το σπίτι τους βρισκόταν στη συνοικία των Λώρων, μερικά μέτρα πιο κάτω από το εκκλησάκι της Μισοσπορίτισας, και ήταν γνωστό σε εμάς τα παιδιά ως το "κατέλειμα" της Ζώκλας τ' Αλεξάκη.

Ματζάκης 
Ο Μανώλης Γιάννη Ματζάκης έλκει την καταγωγή του από τη Μάνη πήρε μέρος στην Επανάσταση του 1821. Αργότερα, το 1847, το Υπουργείο Στρατιωτικών, με εντολή του βασιλιά Όθωνα, του απένειμε χάλκινο αριστείο και σχετικό δίπλωμα για τη συμμετοχή του στον υπέρ της ανεξαρτησίας της Ελλάδος αγώνα.
 

Στον Μανώλη Ματζάκη απονεμήθηκε χάλκινο αριστείο για τη συμμετοχή του στον υπέρ της ανεξαρτησίας της Ελλάδος αγώνα
Στον Μανώλη Ματζάκη απονεμήθηκε χάλκινο αριστείο για τη συμμετοχή του στον υπέρ της ανεξαρτησίας της Ελλάδος αγώνα



Μετά την Επανάσταση ο Μανώλης Ματζάκης ήλθε στην Κάρπαθο, όπου παντρεύτηκε την Ερνιά Χαζημανώλη μια από τις πρωτοκανακαρές του Απερίου. Στην Κάρπαθο το επίθετό του έγινε Ματσάκης και, αν και αρκετά εύπορος, εξασκούσε το επάγγελμα του επιπλοποιού. Αυτός έφτιαξε το τέμπλο του Μητροπολιτικού Ναού του Απερίου και το τέμπλο του Αγίου Σπυρίδωνος στη Κάσο.

Ο Νικολής και η Ζωή
Το 1875 ο πρωτογιός του Αλέξη Αλεξάκη Νικολής, παντρεύτηκε την πρωτοκόρη του Μανώλη Ματσάκη Ζωή. Με τον γάμο τους ενώθηκαν δυο μεγάλες οικογένειες και περιουσίες και για αρκετά χρόνια, στους φορολογικούς καταλόγους του Απερίου, ο Νικολής τ’ Αλεξάκη είναι από τους υψηλότερους φορολογούμενους του Απερίου. Εγγονός αυτών και μάλιστα ο τελευταίος επιζών υπήρξε ο αείμνηστος Γιώργος, και επειδή ο πατέρας πήγε στους Αγίους Τόπους και βαπτίστηκε στον Ιορδάνη και έγινε Χαζαλέξης. Με το ίδιο όνομα έγινε γνωστός και ο γιος του.
 

Με τη γυναίκα, την αδελφή του και άλλους στενούς συγγενείς και φίλους στον Άγιο Δημήτριο στο New Jersey
Με τη γυναίκα, την αδελφή του και άλλους στενούς συγγενείς και φίλους στον Άγιο Δημήτριο στο New Jersey


Δύσκολα χρόνια
Ο αείμνηστος έζησε στα Δωδεκάνησα τα χρόνια της Ιταλοκρατίας και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και γνώρισε από κοντά πιέσεις, κακουχίες, καταστροφές και θανάτους, που δεν τον λύγισαν αλλά τον έκαμαν πιο δυνατό να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες και να πετύχει στη ζωή του. Έξυπνος και δραστήριος έγινε πρακτικός μηχανικός και για μερικά χρόνια υπηρέτησε ως μηχανικός στον «Ταξιάρχη» των αδελφών Φελουζή που κρατούσε τη γραμμή Καρπάθου-Πειραιά. Αργότερα υπηρέτησε σε ποντοπόρα ελληνικά πλοία.
 

Ο Γιώργος και η Ιωάννα με τη μεγάλη δωρεά τους στο Παν-Καρπαθιακό Ίδρυμα ανακηρύχθηκαν μεγάλοι ευεργέτες
Ο Γιώργος και η Ιωάννα με τη μεγάλη δωρεά τους στο Παν-Καρπαθιακό Ίδρυμα ανακηρύχθηκαν μεγάλοι ευεργέτες


Στην Αμερική
Το 1955 ένωσε τη ζωή του με την Ιωάννα Αντιμισιάρη και εγκαταστάθηκε στην Αμερική. Πρώτα πήγε στο Wheeling WV, όπου έμενε η οικογένεια της γυναίκας του, και αργότερα στο Σικάγο. Τελικά κατέληξε στο New Jersey, όταν άρχισε να δημιουργείται η εκεί μεγάλη Καρπαθιακή παροικία.

Στα εστιατόρια
Στο New Jersey επιδόθηκε με μεγάλη επιτυχία στις επιχειρήσεις εστιατορίων. Άρχισε με το Clifton Diner στο Clifton NJ και στη συνέχεια με το Wayside Diner στο Fairlawn NJ, το Coolidge Diner στο Pompton NJ, το Pompton Queen Diner στο Pompton NJ και το Princes Diner στο Wayne NJ. Τα πρώτα Diners ήταν μεταχειρισμένα με συνεταίρους και τα επόμενα νεοκατασκευασμένα και ιδιόκτητα.

Στους συλλόγους
Δεν ήταν μόνο αυτός κοινωνικός και φιλάνθρωπος αλλά και η γυναίκα του, που είχε γεννηθεί και μεγαλώσει σε οικογενειακό περιβάλλον που ήταν αναμεμειγμένο σε συλλόγους και εκκλησίες. Από την αρχή αναμείχθηκε στα συλλογικά και υπηρέτησε πρόεδρος της «Ομόνοιας» Απεριτών. Υπήρξε θερμός υποστηρικτής της Καρπαθιακής Ομοσπονδίας και του Παν-Καρπαθιακού Ιδρύματος. Αυτός και η γυναίκα του υπήρξαν από τα πρώτα δέκα μέλη του Ιδρύματος και, με τη μεγάλη δωρεά τους προς το Ίδρυμα, ανακηρύχθηκαν μεγάλοι ευεργέτες του. Επίσης, μετά τον θάνατο της γυναίκας του, καθιέρωσε υποτροφία που κάθε χρόνο απονέμει το Ίδρυμα στη μνήμη της.
 

Ο Γιώργος Αλεξιάδης, στη μνήμη της συζύγου του, καθιέρωσε υποτροφία που κάθε χρόνο απονέμει το Παν-Καρπαθιακό Ίδρυμα
Ο Γιώργος Αλεξιάδης, στη μνήμη της συζύγου του, καθιέρωσε υποτροφία που κάθε χρόνο απονέμει το Παν-Καρπαθιακό Ίδρυμα


Ο αείμνηστος, όπως και η σύζυγός του διακρίνονταν για την γενναιοδωρία τους. Δεκάδες φορές, μέσω των συλλόγων μας, πέρασα από τις επιχειρήσεις και το σπίτι του ζητώντας τη συνδρομή του, η πόρτα και το πορτοφόλι του ήταν πάντα ανοικτά. Πάντοτε ανταποκρινόταν με τη γενναιόδωρη προσφορά στην έκδοση των βιβλίων μου. Πολλές φορές με ρωτούσε: «Πότε θα βγάλεις το επόμενο βιβλίο», για να προσφέρει τη συνδρομή του.

Από το γάμο του με την αείμνηστη Ιωάννα απέκτησαν μια κόρη την Ελπίδα, που με τον γάμο της με τον δικηγόρο Γιάννη Σταματιάδη του χάρισε δυο αξιολάτρευτα εγγόνια. Η Ελπίδα περιέβαλε τον πατέρα της με αξιοθαύμαστη αγάπη και φροντίδα. Πάντοτε μου έκανε εντύπωση όταν αναφερόταν στην «Κόρη» πόση σιγουριά ένιωθε.

Αείμνηστε και αλησμόνητε εξάδελφε. Έφυγες για το αιώνιο ταξίδι αλλά άφησες πίσω σου, για να σε θυμούνται και να παραδειγματίζονται οι επόμενες γενεές, το επαγγελματικό, συλλογικό και φιλανθρωπικό σου έργο και πάνω απ’ όλα την αγάπη σου για τον συνάνθρωπο σου. Καλό σου ταξίδι.
 

Εκεί που πας θα βρεθείς τους φίλους σου Ηλία Παχούντη και Νίκο Διάκο, δώσε τους τους χαιρετισμούς των συμπατριωτών μας
Εκεί που πας θα βρεθείς με τους φίλους σου Ηλία Παχούντη και Νίκο Διάκο, δώσε τους τούς χαιρετισμούς των συμπατριωτών μας