Νεκτ. Σαντορινιός: Αντί να αποσυμφορήσουν τα νησιά μας από τους μετανάστες, έστειλαν τα ΜΑΤ στους κατοίκους

Για τη νησιωτικότητα και τις δυσκολίες να παραμένει κανεις γατζωμένος στα νησιά του Αιγαίου, για το μεταναστευτικό, το οποίο αποτελεί σήμερα ένα από τα κυρίαρχα προβληματα της χώρας μας, αλλά και την πορεία και την προσπάθειά του ως βουλευτής της αντιπολίτευσης σήμερα, μίλησε στη «ΡΟΔΙΑΚΗ» με σχετική του συνέντευξη ο πρώην υπουργός κος Νεκτάριος Σαντορινιός.


Ο ίδιος δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις αδυναμίες, τις παραλείψεις και τα λάθη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος, τόλμησε να πει και τα αρνητικά και τα θετικά της περιόδου εκείνης. Από το μνημόνιο που αναγκάστηκαν να υπογράψουν, αφού διαπραγματεύτηκαν με πολύ καλύτερους όρους – όπως σημείωσε-  μέχρι την παραδοχή ότι εφαρμόστηκαν πολιτικές πέρα από τη λογική της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς μέσα στην τετραετία διακυβέρνησης, πάρθησαν σκληρά μέτρα κατά των μεσαίων στρωμμάτων.

Κύριε Σαντορινιέ,
Το να είναι κανείς βουλευτής σε μια νησιωτική περιφέρεια, όπως είναι τα Δωδεκάνησα,  αντιστοιχεί  ασφαλώς σε  μεγαλύτερη δέσμη ευθυνών και πολυσύνθετων προβλημάτων. Πόσο βεβαίως να είναι και κάτοικος των νησιών αυτών. Στην Αθήνα άραγε, γίνεται αντιληπτό όλο αυτό;  Ότι δηλαδή, σε αυτή τη χώρα, κάποιοι άνθρωποι που βρίσκονται μακρυά από το κέντρο, βρίσκονται αντιμέτωποι καθημερινά με τεράστιες δυσκολίες;

Η Νησιωτικότητα είναι μια έννοια που δύσκολα γίνεται αντιληπτή στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπου, για να είμαστε δίκαιοι, και εκεί αντιμετωπίζουν παράλληλα ζητήματα προσβασιμότητας και απομόνωσης. Τα αντικειμενικά προβλήματα όμως που καλείται καθημερινά ο νησιώτης πολίτης και ο επιχειρηματίας των νησιών να αντιμετωπίσει, δεν γίνονται εύκολα κατανοητά. Γιατί τα νησιά δεν έχουν μόνο την καλοκαιρινή εικόνα που κρατά ο επισκέπτης φεύγοντας. Τα νησιά μας έχουν τον δύσκολο καιρό, το απαγορευτικό απόπλου, έχουν την περιορισμένη έκταση, την απόσταση από τις διοικητικές υπηρεσίες, τον περιορισμό στην τακτικότητα πρόσβασης στα διοικητικά κέντρα και υπηρεσίες. Μόνο κάποιος που έχει ζήσει τον χειμώνα σε νησί μπορεί να τα αντιληφθεί όλα αυτά.
Δυστυχώς, μέχρι και το 2016 καμία μέχρι τότε Κυβέρνηση δεν είχε σκύψει πάνω από τα πραγματικά ζητήματα των νησιών. 


Πρώτη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ ίδρυσε χαρτοφυλάκιο Νησιωτικής Πολιτικής και για πρώτη φορά εφαρμόστηκαν μόνιμα μέτρα για τη ζωή των νησιωτών και την οικονομική επιβίωση των επιχειρήσεων. Ένα ιδιαίτερο χαρτφυλάκιο, που η ΝΔ κατήργησε από την πρώτη μέρα.  Το Υπουργείο μπορούσε και αφουγκραζόταν τις ανάγκες, λάμβανε πρωτοβουλίες και πολύ περισσότερο έθετε τα ζητήματα της Νησιωτικότητας σε κάθε έκφανση των δημόσιων πολιτικών. Επομένως, για να γίνει κατανοητό τι πραγματικά σημαίνει να είναι κανείς νησιώτης, χρειάζεται μια ισχυρή πολιτική βούληση που να επιβάλλει το δίκαιο των νησιών και να τα θέτει σε προτεραιότητα. Δεν αρκεί ούτε η διήγηση, ούτε τα φιλικά λόγια, ούτε τα ευγενικά χτυπήματα στην πλάτη.  

Με το μεταναστευτικό τι γίνεται στα νησιά μας; Ποια είναι η δική σας άποψη αναφορικά με τις τελευταίες εξελίξεις; Η κυβέρνηση πάντως και όχι μονο, σας κατηγορεί ότι εσείς δημιουργήσατε το πρόβλημα με τα κέντρα που λειτούγησαν στα νησιά και τώρα «κουνάτε» το δάχτυλο.
Τα νησιά του Βορείου Αιγαίου τις τελευταίες μέρες ζουν σκηνές βίας και ντροπής. Είναι μια αδιέξοδη κατάσταση για την οποία την αποκλειστική και προσωπική ευθύνη έχει ο κ. Μητσοτάκης. Τον Ιούλιο του 2019 τα νησιά είχαν 15.000 πληθυσμό προσφύγων και μεταναστών, η Μόρια συγκεκριμένα είχε 5.000. Σήμερα στα νησιά βρίσκονται πάνω από 45.000. Η Κυβέρνηση αντί να αποσυμφορήσει τα νησιά, επέλεξε να στείλει ΜΑΤ. Ακολουθώντας πολιτικές που βασίζονται στην ακροδεξιά αντιπολιτευτική της ρητορική, ξήλωσε όποια προσπάθεια είχε γίνει για την αντιμετώπιση του προσφυγικού: αποψίλωσε την Υπηρεσία Ασύλου, περιόρισε τη διαδικασία της ευαλωτότητας και κατήργησε τη δυνατότητα άρσης του γεωγραφικού περιορισμού στους ευάλωτους. Αυτό είχε ως απτέλεσμα χιλιαδες ευάλωτοι, πρόσφυγες και μετανάστες, που θα μπορούσαν άμεσα να μεταφερθούν στην ενδοχώρα, να έχουν εγκλωβιστεί στα νησιά. Ο πρωθυπουργός κατήργησε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, αποφάσισε χωρίς διαβούλευση να φτιάξει κλειστά κέντρα, εξήγγειλε πλωτά φράγματα και για να επιβάλλει αυτές τις πολιτικές δημιούργησε ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα στα νησιά. 


Η αλήθεια όμως, άσχετα με τους επικίνδυνους λαϊκισμούς της ΝΔ, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φέρνει τους μετανάστες, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προστάτευε τα σύνορα της χώρας και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταφέρει και είχε αποσυμφορήσει τα νησιά κάνοντας 17.500 οικειοθελείς επιστροφές στις χώρες καταγωγής, 10.000 οικογενειακές επανενώσεις, 22.000 μετεγκαταστάσεις και πολλές μετακινήσεις στην ενδοχώρα.
Όσο πιο γρήγορα η Κυβέρνηση γυρίσει 180 μοίρες στην ακραία πολιτική της και δώσει βάρος στη γεωπολιτική διάσταση του προβλήματος, σταματήσει να χτυπάει τους νησιώτες, αποσύρει τις δυνάμεις καταστολής και ζητήσει άμεσα Σύγκληση Συνόδου Κορυφής για το ζήτημα αλλά και για την από κοινού, με τις άλλες χώρες της ΕΕ, αντιμετώπιση των απάνθρωπων πρακτικών του Ερντογάν, ο οποίος χρησιμοποιεί πρόσφυγες και μετανάστες, τόσο πιο γρήγορα θα μπορέσει η χώρα μας να περισώσει το κύρος της και τα νησιά να σωθούν.    

Τι έδρανα είναι τελικά πιο... «βολικά» σε ό,τι αφορά τη δράση και τις ενέργειες ενός βουλευτή; Τα κυβερνητικά ή αυτά της αντιπολίτευσης;
Ο θεσμός του βουλευτή είναι τιμή και ευθύνη για όποιον και όποια τον εκπροσωπεί. Είναι ένας καθημερινός αγώνας κατανόησης, εκπροσώπησης και παραγωγής έργου. Δεν μπορεί να θεωρείται ούτε εξουσία, ούτε «βόλεμα». Κατά τη γνώμη μου ο ρόλος του βουλευτή δεν έχει να κάνει με αν το κόμμα που ανήκει είναι Κυβέρνηση ή όχι. Ο βουλευτής είναι η συνιστώσα των φωνών των πολιτών που εκπροσωπεί αλλά και της προσωπικής του ιδεολογικής και συνειδησιακής ηθικής. Για αυτό άλλωστε και η ψήφος, πέρα από πολιτική είναι και ψήφος επιλογής προς κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο. 


Προσωπικά τόσο κατά τα χρόνια της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και τώρα, προσπάθησα και προσπαθώ να αντιπροσωπεύσω και να εκφράσω τα αιτήματα του λαού της Δωδεκανήσου μέσα από ερωτήσεις, αναφορές, κατάθεση τροπολογιών, αλλά και ζυμώσεις με τα κυβερνητικά επιτελεία. Η επιστροφή της Ροδιακής Έπαυλης στον Δήμο Ροδίων, το επίδομα παραμεθορίου στις Ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας που υπηρετούν και στα νησιά, το Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα για το Ν. Αιγαίο ή η επιχορήγηση πολλών σημαντικών έργων για τα νησιά, το Μεταφορικό Ισοδύναμο, η ίδρυση της ΑΕΝ Καλύμνου και πολλά άλλα, ήταν πάγια αιτήματα των νησιωτών που, μέσα από τις θέσεις που μου ανατέθηκαν, κατάφερα να υλοποιήσω με επιτυχία και σήμερα αποτελούν πια παρακαταθήκη για τα ίδια τα νησιά.  


Θέλω όμως να σημειώσω και ένα γεγονός: για μας στον ΣΥΡΙΖΑ η περίοδος της διακυβέρνησης δεν επηρέασε καθόλου την επαφή μας με τους πολίτες. Για την Αριστερά η σχέση με το λαό είναι διαρκής και ανεπηρέαστη, ανεξαρτήτων συνθηκών. Αυτό άλλωστε έχουμε αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια. 

Λάθη και παραλείψεις έγιναν σε αυτή την πορεία διακυβέρνησης; Κι αν ναι, πώς τα εκλαμβάνετε εσείς και με ποιο τρόπο θα  τα αξιοποιήσετε ενδεχομένως;
Ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι το μόνο κόμμα που κατέθεσε ενώπιον των μελών του και της κοινωνίας έναν μακροσκελή απολογισμό.  Πιστέψτε με, αυτό χρειάζεται μεγάλο θάρρος. Διαφορετικά θα το είχαν κάνει και τα υπόλοιπα κόμματα εξουσίας, τα οποία μάλιστα διήνυσαν μεγαλύτερες κυβερνητικές περιόδους, μέσα στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, απ’ ό,τι εμείς. Εμείς λοιπόν τολμήσαμε να πούμε και τα αρνητικά και τα θετικά αυτής της περιόδου: είπαμε ότι αναγκαστήκαμε να υπογράψουμε ένα Μνημόνιο που όμως διαπραγματευτήκαμε με πολύ καλύτερους όρους και που υποσχεθήκαμε στον Ελληνικό λαό ότι θα είναι το τελευταίο.


Έτσι ακριβώς έγινε, η Ελλάδα βγήκε από την κρίση των Μνημονίων στις 21 Αυγούστου του 2018. Εντοπίσαμε και με παρρησία είπαμε ότι στο πλαίσιο αυτών των πολιτικών, εφαρμόσαμε πολιτικές που δεν ανήκαν σε εμάς, στη λογική δηλαδή της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα στην 4ετία πέρασαν μέτρα που χρειάστηκε να πάρουμε εις βάρος των μεσαίων στρωμάτων, τα οποία ήδη 8 χρόνια πλήρωναν το μάρμαρο των σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών.


Και αν όλα αυτά καταγράφονται στα αρνητικά, αυτό που νομίζω ότι προσπαθήσαμε, αλλά δεν προλάβαμε να ολοκληρώσουμε είναι οι πολιτικές αποκατάστασης. Το 2019 θα ήταν για ‘μας η χρονιά που θα εφαρμόζαμε πολιτικές και μέτρα ανάταξης της κοινωνίας, εκμεταλλευόμενοι τον ποιοτικό χώρο που μας άφησε η οριστική αποδέσμευσή μας από τη μέγγενη των απαιτήσεων των δανειστών: κοινωνικό μέρισμα, προστασία της εργασίας, 13η Σύνταξη, μέτρα για ελάφρυνση της φορολογίας, μειώσεις στον ΦΠΑ, μειώσεις ΕΝΦΙΑ, κατάργηση ΕΝΦΙΑ για τα μικρά νησιά, αύξηση κατώτατου μισθού. Όλα αυτά ήταν πολιτικές που είτε νομοθετήσαμε, είτε ανακοινώσαμε ότι θα κάναμε από το 2019 και σε βάθος 2ετιας. Ο ορυμαγδός όμως των συστημικών ΜΜΕ και ο ανελέητος λαϊκισμός της ΝΔ, κάλυψαν κάθε τι που λέγαμε στον Ελληνικό Λαό. Οι εκλογές ανέκοψαν αυτή την πορεία και τώρα αντιμετωπίζουμε, όλοι μαζί, σαν Λαός, το ξήλωμα των πολιτικών των φιλοεργατικών και φιλολαικών μέτρων που ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε. Ήδη η 13η Σύνταξη καταργήθηκε και ο κατώτατος μισθός δεν πρόκειται να πάρει αύξηση.


Τα προβλήματα λοιπόν αυτά και τα εμπόδια που τέθηκαν στον δρόμο μας, ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα θεραπεύσει και θα τα υπερκεράσει απευθυνόμενος και πάλι στον Λαό. Καλώντας τους πολίτες που πίστεψαν στο ΣΥΡΙΖΑ να συμμετάσχουν στην κατάρτιση ενός ρεαλιστικού και σύγχρονου αριστερού Προγράμματος και παράλληλα ανοίγοντας τις διαδικασίες του Κόμματος, αντιστοίχιζοντάς το με την κοινωνία, πιστεύουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να γίνει ο κορμός μιας πλατιάς προοδευτικής συμμαχίας που γρήγορα θα αναλάβει εκ νέου τη διακυβέρνηση της χώρας με στόχο την Ελλάδα της Δικαιοσύνης, της Δημοκρατίας και της Ανάπτυξης για όλους.

Τι είναι αυτό που απαιτείται για να είναι κάποιος αποτελεσματικός ως εκπρόσωπος ενός τόπου και μάλιστα μιας νησιωτικής περιοχής, όπως είναι η δική μας;  Τι έδειξε η εμπειρία σας  όλα αυτά τα χρόνια;
Προφανώς δεν υπάρχει κάποια «συνταγή», αλλά και να υπήρχε την τελική ετυμηγορία την έχει ο λαός. Εκπροσωπώντας τα νησιά κάποιος/α πρέπει να  έχει, περισσότερο από ό,τι σε άλλες περιοχές, συνεχώς το βλέμμα του και το αυτί του στις ανάγκες των νησιωτών. Γιατί τα δεδομένα των μεγάλων πόλεων, όπως η στελέχωση των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας, η πληρότητα σε εκπαιδευτικό προσωπικό των δομών Παιδείας ή η σύνδεση με τις γύρω περιοχές, είναι δεδομένη, για τα νησιά, αυτά τα θέματα είναι υπό συνεχή διεκδίκηση. 


Επίσης, πιστεύω ότι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των νησιών οφείλουμε να πάμε λίγο παραπέρα το μέχρι τώρα μοντέλο ανάπτυξης στους τόπους μας.  Πρέπει με φαντασία και όραμα να σχεδιάσουμε και να στηρίξουμε και άλλους παραγωγικούς τομείς που τα νησιά μας μπορούν να φέρουν, αποδίδοντας στην τοπική και εθνική οικονομία.  Όλοι εμείς που θεσμικά μπορούμε να ανοίξουμε έναν τέτοιο κύκλο συζητήσεων, πρέπει να δώσουμε βήμα στη νέα γενιά. Οι νέοι και νέες των νησιών μας μπορούν και πρέπει να γίνουν σύμμαχοι της νέας αυτής νησιωτικής αναπτυξιακής πολιτικής. 

Τέλος, κατά τη γνώμη μου, όμως, οι εκπρόσωποι της Νησιωτικής Ελλάδας πρέπει να έχουμε και κάτι άλλο στο μυαλό μας, κάτι που εγώ ποτέ δεν ξέχασα ή δεν θεώρησα δεδομένο: ότι οι νησιώτες είναι περήφανοι άνθρωποι και κόσμος με μνήμη και ευαισθησίες. Η ιστορία των νησιών μας, οι προσπάθειες που μέσα στα χρόνια οι συμπατριώτες μας έχουν κάνει για να σταθούν στα πόδια τους και να προοδεύσουν σε μικρούς τόπους, τους έχουν καταστήσει μη ευκολόπιστους στα μεγάλα λόγια. Εγώ, είτε σαν βουλευτής, είτε σαν Υπουργός, είτε σαν απλό κομματικό μέλος, είτε σαν απλός πολίτης, μάχομαι και θα μάχομαι για τα δίκαια των νησιωτών, χωρίς επικοινωνιακά τερτίπια ή δημοσιοσχετίστικες λογικές. Μόνο με πράξεις, συνέπεια, καθαρότητα και αλήθεια.