Η ένταξη του «Νεωρίου» στις εκδηλώσεις των 200 χρόνων από την επανάσταση του ‘21

Γράφει ο 
Aγαπητός Ξάνθης
αρχιτέκτων-μεταδιδάκτορας
του Πανεπιστημίου Αιγαίου

 

Ο Κώστας Νεοφύτου είναι ένας Ρόδιος διακεκριμένος εικαστικός, χαράκτης, καλλιτέχνης. 

Τον γνώρισα από κοντά τον Αύγουστο του 2012, τότε που παρουσίαζε έργα του στην έκθεση «Έρωτας και Θάλασσα» στη Μεσαιωνική Πολη. Ήταν μια εκπληκτική περιδιάβαση της τοπικής τέχνης μέσα από την κεραμική και τη γλυπτική. 


Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει γλαφυρά τη σκέψη του με μερικές μόνο λέξεις: «Γύρεψα χώμα, νερό αέρα και φωτιά για να πλάσω και έτσι το έργο μου θα μείνει αθάνατο στους αιώνες. Η παρηγοριά του καλλιτέχνη. Δημιουργώντας ένα έργο τέχνης το κατευθύνω και με κατευθύνει. Η τέχνη λυτρώνει». 
Τότε σε μια συνάντηση, εξέφρασε την επιθυμία να παρουσιάζει τα σπουδαία έργα του σε μια μόνιμη έκθεση προς όφελος της πόλης που τον γέννησε αλλά και των τουριστών βλέποντας την πολιτιστική της διαδρομή μέσα από τα καλλιτεχνήματά του. 


Είναι γνωστό ότι ο πολιτισμός είναι φτερούγισμα, είναι μαγεία, είναι επικοινωνία είναι γνώση, είναι έξοδος… Η τέχνη σκηνοθετεί και κατευθύνει ανθρώπινες προοπτικές και μετουσιώνει τη μορφή της ανθρώπινης ανησυχίας.  Ο Κώστας Νεοφύτου έχει αποδώσει πλήθος αξιόλογων έργων στο δημόσιο χώρο της πόλης μας.  Ένα από αυτά είναι οι «Τρεις Γλάροι», όπου το γλυπτό παρουσιάζει με αλληγορικό τρόπο τη σημασία των Ιμίων, με τους τρεις αδικοχαμένους αξιωματικούς του Πολεμικού μας Ναυτικού, το οποίο σήμερα εμφανίζεται στην περιοχή του Νεωρίου. Μετά από μια χρονική ταλαιπωρία από τη θέση «Κάτω Πέτρες» μέχρι τις αποθήκες του Δήμου, κατέληξε μέσα και από παρέμβαση των ίδιων των υπογραφόντων αρχιτεκτόνων και βέβαια με την ουσιαστική πρωτοβουλία του τότε Δήμου Ρόδου, στη συγκεκριμένη θέση όπου και εγκαταστάθηκε τελικά το Νοέμβριο του 2014. 


Σήμερα στέκουν υπερήφανοι «οι Γλάροι» και ατενίζουν το Αιγαίο, όπως και οι ψυχές των τριών παλικαριών των Ιμίων, δηλώνοντας τη γενναιότητα, την αντοχή, το ταξίδι και θυμίζοντας σε όλους εμάς την ιστορικότητα αλλά και την αισθητική της πατρίδας μας. Όμως και τα γνωστά και χιλιοφωτογραφισμένα «Δελφίνια» που κοσμούν το τουριστικό λιμάνι της Ρόδου όπως και τα άλλα σπουδαία χαρακτικά έργα του, βρίσκονται σε περίοπτες θέσεις των νησιών μας «εκπέμποντας» το μεγαλείο της τέχνης και τη λάμψη του αύριο.


«Γιατί η τέχνη μακρά…ο βίος βραχύς».    
Όμως η αγωνία του χαράκτη παραμένει να αναζητά τόπο φιλοξενίας για τα έργα του, που αριθμούν περίπου τα 500 και με την πρόθεση προσθήκης στον συγκεκριμένο χώρο να διδάσκονται και μαθήματα χαρακτικής και ζωγραφικής. Μάλιστα προτείνεται από την πλευρά του καλλιτέχνη και η διαδραστική συμμετοχή και τουριστών κατά τους θερινούς μήνες, μεταδίδοντας έτσι τις γνήσιες παραδόσεις του τόπου μας και στους επισκέπτες εκτός των σχετικών μαθητών που θα ακολουθούν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα.  


Η ιδέα είναι καταπληκτική, θεματική, εναλλακτική, ενισχυτική, ελκυστική και για την εικόνα του νησιού μας που ψάχνει ευρηματικά βήματα σε ειδικές μορφές ποιοτικού τουριστικού προϊόντος. 
Σ’ ένα τολμηρό διάλογο με τον κ. Κώστα Νεοφύτου, αποκάλυψε την πρόθεσή του για τον ενδεδειγμένο χώρο που επιθυμεί να στεγάσει τα έργα του σε συνάρτηση με τον εορτασμό της χώρας των 200 χρόνων από το 1821. Ο πιο κατάλληλος χώρος είναι το δημοτικό κατάστημα του Νεωρίου, του Λιμενικού Ταμείου Νότιας Δωδ/σου, που σήμερα παραμένει κλειστό. Βρίσκεται αντικριστά με τους «τρεις Γλάρους», το αγαπημένο έργο του ίδιου καλλιτέχνη. Και μάλιστα προτίθεται τα έξοδα διαμόρφωσης να τα υποστεί ο ίδιος για χάρη της έκθεσης των έργων και την προσωπική αφοσίωση στον τόπο του. 


Εκτιμούμε ότι ο Δήμος Ρόδου θα σκύψει με ενδιαφέρον στην πρότασή μας, ανοίγοντας τις εορταστικές εκδηλώσεις των 200 χρόνων από την Επανάσταση και τη δημιουργία του νέου κράτους μας εισφέροντας κατά τρόπο δυναμικό, πολιτιστικό, επικοινωνιακό, τοπικό και γιατί όχι και τουριστικό…

Oι αρχιτέκτονες
1. Ξάνθης Αγαπητός
2. Κουμνάκης Νίκος
3. Σάββενας Γιώργος
4. Ριζόπουλος Νεκτάριος
5. Μελένος Δημήτρης.