«Μόνο τα γρήγορα αντανακλαστικά θα περιορίσουν τις συνέπειες στο τουριστικό προϊόν»!

Ήρθε στη Ρόδο για τους εορτασμούς της 7ης Μαρτίου ο γραμματέας του Κινήματος Αλλαγής Μανώλης Χριστοδουλάκης, αφήνοντας πολύ θετικές εντυπώσεις εκ του γεγονότος ότι έδειξε αμέσως γνώστης των θεμάτων που απασχολούν τα νησιά, αλλά και λόγω της αμεσότητας με την οποία λειτούργησε στην επαφή του με τον κόσμο.

Δωδεκανήσιος, από την πλευρά της μητέρας του που είναι Καλυμνιά, αποτέλεσε την έκπληξη ένα χρόνο πριν όταν η πρόεδρος του κόμματος τον επέλεξε για τη θέση του Γραμματέα αν και πολύ νέο σε ηλικία!

Πέρασε μία εβδομάδα από τότε που μου έδωσε τη συνέντευξη αυτή η οποία κινήθηκε σε δύο άξονες: την εξάπλωση του κορωνοϊού η οποία από τότε διευρύνθηκε και στη χώρα μας και την προσπάθεια της Τουρκίας να προωθήσει χιλιάδες μετανάστες στη χώρα μας από τα χερσαία και θαλάσσια σύνορά μας.

Ο κ. Χριστοδουλάκης, ζήτησε «γρήγορα αντανακλαστικά» και διατύπωση νέων προτάσεων και μέτρων που θα περιορίσουν τις οικονομικές συνέπειες από την καθυστέρηση του ξεκινήματος της τουριστικής περιόδου, μίλησε για ανεπαρκές πλαίσιο μέτρων το οποίο ανακοινώθηκε, δήλωσε σε ό,τι τον αφορά ότι, δηλαδή, «το νέο δεν είναι θέμα ηλικίας» και αναφέρθηκε στους στόχους και τους σχεδιασμούς στο Κίνημα που θα επιτρέψουν την ανασυγκρότησή του.

Στα νησιά μας, κ. Χριστοδουλάκη, υπάρχει μεγάλη ανησυχία, σε σχέση με την πορεία της εξάπλωσης του ιού και τις συνέπειες στο τουριστικό μας προϊόν. Ποια μέτρα πιστεύετε ότι πρέπει να ληφθούν ειδικά για τις τουριστικές περιοχές προκειμένου να περιοριστεί η χασούρα;
Τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν συνολικά στη χώρα αφορούν σε δύο βασικές κατευθύνσεις. Η πρώτη στο πώς περιορίζουμε την εξάπλωση του ιού και είναι προφανές  ότι στην περίπτωση αυτή οι αρμόδιοι να θέσουν το απαιτούμενο πλαίσιο είναι οι επιστήμονες και οι σχετικές δημόσιες αρχές.

Προφανώς, με βάση τις υποδείξεις του ΠΟΥ και φυσικά με τις κατευθύνσεις του ΕΟΔΥ. Η πολιτεία οφείλει να εφαρμόσει τους κανόνες αυτούς καθολικά και να προβεί σε όλα τα αναγκαία μέτρα. Το δεύτερο σκέλος όμως, αφορά στο πώς αντιμετωπίζουμε και τις οικονομικές συνέπειες από την εξάπλωση του κορωνοϊού  στη χώρα μας και ειδικά σε ευαίσθητες περιοχές για την οικονομία μας λόγω τουρισμού, όπως είναι τα νησιά μας.

Είδαμε δυστυχώς πριν από λίγες μέρες, ένα πλαίσιο μέτρων από πλευράς της κυβέρνησης, το οποίο είναι ανεπαρκές. Σε πρώτη φάση, πρέπει να υπάρξει γενναία απαλλαγή από φόρους και οικονομικές υποχρεώσεις σε όλες τις περιοχές, οι οποίες πλήττονται άμεσα από τον κορωνοϊό, όπου η επιδημία επηρεάζει τις οικονομικές τους δραστηριότητες.

Σε δεύτερη φάση και με βάση το βαθμό εξάπλωσής του, αλλά και τη διάρκεια της επιδημίας, θα πρέπει να διατυπωθούν νέες προτάσεις και μέτρα, τα οποία θα λαμβάνουν υπόψη τις πρώτες ακυρώσεις, αλλά και έναν τρόπο με τον οποίο θα μπορέσουν τα νησιά μας, έστω και καθυστερημένα, να επαναπροωθήσουν το τουριστικό τους προϊόν.

Καθώς μιλάμε για μία απολύτως δυναμική διαδικασία, πρέπει μέρα-μέρα να επαναξιολογούμε το πλαίσιο αυτό, να έχουμε γρήγορα αντανακλαστικά, να διαμορφώνουμε το απαιτούμενο θεσμικό και νομικό πλαίσιο. Φυσικά με τους αρμόδιους φορείς, φυσικά σε συνεννόηση με τις τοπικές κοινωνίες.

Ένταση στα σύνορα της Ελλάδας, οι μετανάστες συνεχίζουν να βγαίνουν στα νησιά και νέα κρούσματα κορωνοϊού. Η χώρα μας αυτή την περίοδο περνά δύσκολες ώρες. Τι σας ανησυχεί περισσότερο από τα δύο;
H αλήθεια είναι, ότι μιλάμε για δύο μείζονα προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας, με εντελώς  όμως διαφορετικά χαρακτηριστικά. Έχουμε από τη μία πλευρά, την ένταση στα σύνορά μας στον Έβρο και μία κατάσταση σε έξαρση, η οποία αφορά το προσφυγικό και μεταναστευτικό και από την άλλη τα πρώτα κρούσματα του κορωνοϊού στη χώρα μας, ο οποίος όμως δείχνει ότι λόγω της πολύ ισχυρής του μεταδοτικότητας, θα αποτελέσει κυρίαρχο ζήτημα.

Το πρώτο θέμα είναι αμιγώς πολιτικό και σίγουρα μακρόχρονης διάρκειας. Μιλάμε για ένα οργανωμένο σχέδιο από πλευράς Ερντογάν, ο οποίος απόλυτα συγκροτημένα και συντεταγμένα, ανοίγει πλέον όλο το εύρος των διεκδικήσεών του, σε βάρος της χώρας μας, εργαλειοποιώντας ακόμα και τον πόνο ανθρώπινων ψυχών για να ασκήσει πίεση στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Διαπιστώνουμε  πλέον  την απόλυτη διασύνδεση των εθνικών μας θεμάτων, σχετικά  με την Τουρκία και του προσφυγικού-μεταναστευτικού. Το δεύτερο ζήτημα, είναι ένα ζήτημα το οποίο δεν έχει αμιγώς πολιτική χροιά, αλλά πολύ περισσότερο την απαίτηση διαμόρφωσης συγκεκριμένου πλαισίου, πρωτοκόλλων και κανόνων από πλευράς της επιστημονικής κοινότητας, των αρμόδιων αρχών και του Υπουργείου Υγείας.

Η Πολιτεία οφείλει να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα, ότι σε θέματα που αφορούν την υγεία, αλλά πολλές φορές και τη ζωή συμπολιτών μας δε χωράει οποιασδήποτε μορφής διαχείριση ισορροπιών. Οι κανόνες μπαίνουν από τους ειδικούς, η πολιτεία τους εφαρμόζει καθολικά και χωρίς εξαιρέσεις. Συγκρίσεις δεν υπάρχουν ανάμεσα στα δύο, όπως αντίστοιχα λόγω της βαρύτητάς τους, δε χωράνε μικροκομματικές προσεγγίσεις στο δημόσιο διάλογο. Οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να συνεννοηθούν προς όφελος των Ελλήνων και της χώρας.

Πώς σχολιάζετε τους χειρισμούς της κυβέρνησης,  είναι επαρκείς και ποια είναι η χειροπιαστή βοήθεια για το μεταναστευτικό που περιμένετε από την Ευρώπη;
Από την αρχή της θητείας της, η νέα κυβέρνηση, αποδεικνύεται παντελώς απροετοίμαστη για τη διαχείριση του κρίσιμου προβλήματος που αφορά το μεταναστευτικό-προσφυγικό. Κατάργησε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, επιδόθηκε σε μία σειρά επικοινωνιακών χειρισμών, χωρίς κανένα σχέδιο, το επανέφερε, αποδεχόμενη την αποτυχία της πολιτικής της και στη συνέχεια, χωρίς καμία συνεννόηση και καμία μορφή διαλόγου με τις τοπικές κοινωνίες, ειδικά στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, προχώρησε σε μία δήθεν αποφασιστική στάση, που όμως  πήρε τη μορφή βίαιης καταστολής και αυταρχισμού.

Πρέπει να αντιληφθούμε όλοι μας, ότι η χώρα μας δεν μπορεί μόνη της να σηκώσει το βάρος της μεταναστευτικής κρίσης. Και αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι πρέπει άμεσα να αναδείξουμε την πραγματική ευρωπαϊκή της διάσταση και η λύση να μην περιορίζεται εντός των εθνικών συνόρων. Δυστυχώς, όλοι οι χειρισμοί της κυβέρνησης αποδεικνύουν στην πράξη ότι η πηγή του προβλήματος ήρθε για να μείνει.

Αναφέρομαι, φυσικά, στην κοινή δήλωση ΕΕ-Τουρκίας που έφερε ο Τσίπρας το 2016 και υιοθέτησε ο Μητσοτάκης.

Οποιαδήποτε προσπάθεια καλλωπισμού της, όπως ακούσαμε στη συνάντηση του Πρωθυπουργού με την κα Μέρκελ, πριν από λίγες μέρες στο Βερολίνο, δυστυχώς επιβεβαιώνει, ότι η διαχείριση του προβλήματος εξακολουθεί να παραμένει εντός των ελληνικών τειχών. Χωρίς καμία πρόβλεψη για αλλαγή του «Δουβλίνου», χωρίς καμία πρόβλεψη για να αναλογικό relocation προσφύγων και μεταναστών σε όλη την Ευρώπη, χωρίς καμία πρόβλεψη για να αναλάβει επιτέλους η Ευρώπη τις ευθύνες που της αναλογούν. Δυστυχώς όταν σβήνουν τα φλας, η χώρα μας μένει και πάλι μόνη της.

Όμως δεν πάει άλλο. Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους. Αποσυμφόρηση των νησιών τώρα και βέτο σε ευρωπαϊκές αποφάσεις αν χρειαστεί, για να καταλάβουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ, ότι εκτός από δικαιώματα έχουν ευθύνες και υποχρεώσεις.

Βρεθήκατε στη Ρόδο για την επέτειο της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου. Είστε Δωδεκανήσιος από την πλευρά της μητέρας σας. Πόσο γνωρίζετε την Κάλυμνο, το νησί καταγωγής σας;
Ναι, είναι γεγονός, η μητέρα μου έχει μεγαλώσει και έχει ζήσει στην Κάλυμνο. Άρα είμαι κατά το ήμισυ και εγώ Δωδεκανήσιος, και μάλιστα με μία ιδιαίτερη σχέση με το νησί μου. Είναι το μέρος όπου περνάω τα καλοκαίρια μου από τα παιδικά μου χρόνια, με ένα μεγάλο τμήμα της οικογένειάς μου να βρίσκεται εκεί, με πολλές εμπειρίες και αναμνήσεις να συνοδεύουν τη σχέση μου με την Κάλυμνο. Και αυτός είναι ο λόγος που με κάθε ευκαιρία, οποιασδήποτε μορφής, επιλέγω να επισκέπτομαι τόσο την Κάλυμνο, όσο και συνολικά τα Δωδεκάνησα.

Και φυσικά στην πολιτική διάσταση, έχοντας ζήσει τους ανθρώπους στις ακριτικές μας περιοχές και τις αγωνίες τους, αντιλαμβάνομαι απόλυτα την ανάγκη να βάζει ο καθένας – από όποια θέση και αν κατέχει – το δικό του λιθαράκι, ώστε οι συμπολίτες μας εκεί να μην αισθάνονται πολίτες «δεύτερης» κατηγορίας. Να μας νιώθουν δίπλα τους, πρακτικά και ουσιαστικά, να αισθάνονται ασφάλεια, να τους δείχνουμε με κάθε τρόπο ότι τα νησιά μας και με την ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία που έχουν, ειδικά σε κρίσιμες πολιτικές συγκυρίες, όπως η σημερινή, ήταν, είναι και θα είναι πάντα πολιτική μας προτεραιότητα.

Αποτέλεσε έκπληξη η επιλογή στο πρόσωπό σας από την πρόεδρο του Κινήματος Αλλαγής, για τη θέση του Γραμματέα του κόμματος. Τι πιστεύετε ότι μέτρησε γι’ αυτό;
Η Φώφη Γεννηματά δεν με γνώριζε προσωπικά, παρά μόνο μέσα από ορισμένες πολιτικές διαδικασίες, στο πλαίσιο της νεολαίας της παράταξής μας. Η επιλογή στο πρόσωπό μου, σηματοδότησε και τη δική της ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση, για μια ριζική αλλαγή συνολικά στην εικόνα του κόμματος, προτάσσοντας την απαίτηση της στελεχιακής ανανέωσης και δίνοντας λόγο σε νέα παιδιά, νέα στελέχη, νέους ανθρώπους, σε καίριες θεσμικές θέσεις.

Προφανώς, και εγώ, όπως και ο καθένας, κρινόμαστε από την πολιτική μας διαδρομή. Ήταν ιδιαίτερη τιμή για εμένα η επανεκλογή μου στο τελευταίο Συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής, που σηματοδοτεί και την προσωπική μου δέσμευση, να συνεισφέρω με όποιον τρόπο  μπορώ από τη δική μου πλευρά, σε όλη αυτή την προσπάθεια που κάνει η παράταξή μας σήμερα, με νέα πολιτικά δεδομένα, σε ένα ρευστό πολιτικό σκηνικό, για μία συνολική ριζική πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση,  που θα μπορέσει να ξανασυνδέσει μια ιστορική  παράταξη, με την παραδοσιακή ευρεία κοινωνική της βάση.

Το σημαντικότερο όμως, που αφορά όλα τα νέα στελέχη, τα οποία έχουν την ευκαιρία να δίνουν τις μάχες από την πρώτη γραμμή για το Κίνημα Αλλαγής, αφορά τη διάκριση του λεγόμενου «νέου» στην πολιτική. Το νέο δεν είναι θέμα ηλικίας, είναι θέμα ιδεών, αντίληψης, νοοτροπίας, που έχει ανάγκη ξανά σήμερα το πολιτικό μας σύστημα. Αυτό, λοιπόν, προσπαθούμε να εκφράσουμε όλοι και σε αυτή την κατεύθυνση προσπαθούμε να είμαστε χρήσιμοι.

 


Προέρχεστε από τη νεολαία του κόμματος, έχοντας ιδιαίτερα επιτυχή πορεία στην οργάνωσή της. Έχετε κάποιο σχεδιασμό για την αναδιοργάνωσή της;
Έχουμε πολλές φορές επισημάνει ότι η εκλογική απήχηση του Κινήματος Αλλαγής, ειδικά στη νέα γενιά, δεν είναι αυτή που θα θέλαμε να ήταν, και ειδικά όταν μιλάμε για έναν προοδευτικό χώρο που κατεξοχήν αντλεί τη δύναμή του από το νεανικό ριζοσπαστισμό. Είναι προφανές ότι για εμάς αποτελεί κυρίαρχη προτεραιότητα να μπορέσουμε να μιλήσουμε ξανά στα νέα παιδιά, στη νέα γενιά της πατρίδας μας. Και στην κατεύθυνση αυτή δεν επαρκούν μόνο μερικοί εκπρόσωποι της νέας γενιάς σε καίριες θέσεις, όπως συζητήσαμε πριν.

Χρειάζονται οργανωμένες, συγκροτημένες δομές οι οποίες θα μπορέσουν να φτάσουν σε αυτά τα νέα παιδιά, να τα ακούσουν και να τους δείξουν στην πράξη ότι έχουμε το δικό μας σχέδιο για να δώσουμε προοπτική στη ζωή τους. Ειδικά όταν μιλάμε για μία νέα γενιά, που είτε ζει στο εξωτερικό από ανάγκη και όχι από επιλογή, είτε απέχει από τα κοινά γιατί δεν εμπιστεύεται την πολιτική και τους πολιτικούς. Αυτή η νέα γενιά θέλουμε να αποτελέσει ξανά την πρώτη γραμμή για την παράταξή μας. Να της δώσει πνοή, να της δώσει δυναμική.

Όπως έκανε στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ το 1974, έτσι και σήμερα για το Κίνημα Αλλαγής στο νέο του ξεκίνημα. Ακριβώς αυτός είναι και ο λόγος που έχουμε ήδη εξαγγείλει τη διενέργεια του Συνεδρίου της νεολαίας του Κινήματος Αλλαγής το επόμενο χρονικό διάστημα, με στόχο την κεντρική οργανωτική δόμηση της νεολαίας, αλλά και την παραγωγή σύγχρονων και ριζοσπαστικών πολιτικών παρεμβάσεων που θα μπορέσουν να μιλήσουν ξανά στη νέα γενιά.
 


Αυτό το «όλοι τα ίδια είστε», που απευθύνεται σε όλους τους πολιτικούς από πλευράς των πολιτών, θα το έχετε ακούσει κι εσείς. Τι απάντηση δίνετε;
Η απάντηση είναι προφανής. Φυσικά και δεν είμαστε όλοι ίδιοι και ο άξονας διαχωρισμού, πέραν των ιδεολογικών και πολιτικών διαφοροποιήσεων, αφορά πολύ περισσότερο, ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό που πρέπει να αξιολογεί ο πολίτης στην επιλογή των πολιτικών του τοποθετήσεων. Αυτό, λοιπόν, για μένα είναι η συνέπεια λόγων και έργων, η ειλικρίνεια και η ηθική στην πολιτική. Και ο πολιτικός μας χώρος απέδειξε ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες για τη χώρα μας,  πάντα πρότασσε το εθνικό συμφέρον έναντι του κομματικού.

Δεν δίστασε να αναλάβει ένα δυσανάλογο πολιτικό κόστος, σε σχέση με αυτό που πραγματικά μας αναλογούσε για να μην πέσει η χώρα στα βράχια. Και αυτό ειδικά, όταν όλοι οι υπόλοιποι επέλεξαν στο βωμό της εθνικής προσπάθειας να χτίζουν πολιτικές καριέρες και στη συνέχεια να τις κεφαλαιοποιούν με τη διαχείριση της εξουσίας.

Ο χώρος μας πληγώθηκε, έφτασε στα όρια της επιβίωσής του. Αλλά οι πολιτικές του επιλογές μας δίνουν σήμερα τη δυνατότητα να μπορούμε να κοιτάμε στα μάτια τον ελληνικό λαό. Έχοντας πει πάντα την αλήθεια, έχοντας πάντα προσπαθήσει προς όφελός του. Σήμερα, λοιπόν, δέκα χρόνια μετά την κρίση, εκτιμώ ότι η πολιτική ωριμότητα της κοινωνίας είναι τέτοια που μπορεί να αντιληφθεί την πολιτική στάση του καθενός. Θέσεις, προτάσεις και προγράμματα αλλάζουν, ιδεολογίες και πολιτικές κατευθύνσεις πιθανώς και να αναδιαμορφώνονται.

Όμως, η συνέπεια στην ιστορική διαδρομή του καθενός και το σθένος του να προτάσσει το συμφέρον των Ελλήνων, έναντι οποιουδήποτε άλλου, είναι αυτό που πάντα έκανε, κάνει και θα συνεχίσει να κάνει τη διαφορά. Για αυτό, λοιπόν, δεν είμαστε όλοι ίδιοι.