Η «ιεροσυλία» σύγκρισης μπάσκετ και ποδοσφαίρου

Εντύπωση μου έκανε η κίνηση του ΠΣΑΚ και η ανακοίνωσή του ως αντίδραση για την απόφαση οριστικής διακοπής στην Basket League, αναφέροντας μάλιστα πως οι παίκτες είναι διατεθειμένοι να παίξουν μέχρι και τον Ιούλιο, αρκεί να έχει ξεπεραστεί κατά πολύ το πρόβλημα με τον κορονοϊό.

Δείχνουν υπερβάλλων ζήλο, δε λέω, όμως μήπως είναι κάτι πιο βαθύ απ’ όσα μπορούν να φανούν επιφανειακά σε μια ανακοίνωση; Μεγάλο «αγκάθι» είναι τα δεδουλευμένα των παικτών, γιατί αν δεν αρχίσει ξανά το πρωτάθλημα, σίγουρα θα πρέπει να γίνει το …σκόντο.

Μην ξεχνάμε πως οι αθλητές είναι πάνω απ’ όλα επαγγελματίες και ζήσαμε κατά καιρούς περιπτώσεις φυγής αρκετών με το που είδαν τα …σκούρα. Ασφαλώς και δεν είναι όλοι έτσι, όμως τώρα θα φανεί κατά πολύ πόσο οι παίκτες διαμορφώνουν τη συμπεριφορά τους από τις καταστάσεις και όχι από τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς…

Ας παρασυρθώ όμως κι ας κάνω μια απόπειρα να χαράξω «ρότα» σε …αχαρτογράφητα νερά, αυτά της «ιεροσυλίας» της σύγκρισης του ποδοσφαίρου με το μπάσκετ. Αν συμβαίνουν όλα αυτά λοιπόν στην Basket League, φανταστείτε τι έχει να γίνει στη Σούπερ Λίγκα.

 Εκεί όπου η βαθμολογική κατάταξη δίνει τα καλά εισιτήρια για την Ευρώπη και παράλληλα ευκαιρία για μια καλή …μπάζα σε περίπτωση πρόκρισης, από την ΟΥΕΦΑ.

Για να μη μιλήσω και για τις αμοιβές των ποδοσφαιριστών σε σχέση μ’ αυτές του μπάσκετ… Θα «πέσει» το διαδίκτυο από τις ανακοινώσεις των συνδικαλιστών ή και των ….κατά φαντασίαν συνδικαλιστών σε περίπτωση διακοπής του πρωταθλήματος.

Εκεί θα καθαρίσουν τα… σιδερικά. Ο Λευτέρης Αυγενάκης έχει τον τελευταίο λόγο και θα κληθεί να πάρει γενναίες αποφάσεις σε αρκετές περιπτώσεις, για να μείνουν ικανοποιημένοι όσοι πρέπει και να μην έχουμε άλλες ιστορίες, τώρα που θέλουμε ηρεμία και ζούμε μια κατάσταση πρωτόγνωρη, όπως ο κορωνοϊός… Επαναλαμβάνω πως θα συμβούν πράματα και θάματα, όσα ο πανικός μπορεί να γεννήσει.

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ