Τοίχος καλοσύνης στην πόλη της Ρόδου

Rodiaki NewsRoom

Τοίχος καλοσύνης δημιουργήθηκε και στο νησί της Ρόδου πριν από λίγες ημέρες και συγκεκριμένα στον τοίχο που βρίσκεται ο ΔΟΠΑΡ, στην οδό Διαγοριδών 3.

Ο τοίχος δημιουργήθηκε από την πρόεδρο της δημοτικής κοινότητας Ρόδου κ. Μάνθα Ζιώγου, η οποία, όχι με την ιδιότητα της προέδρου αλλά ως απλή πολίτης, θέλησε να τιμήσει τη μνήμη της κόρης της, στην επέτειο γενεθλίων της οποίας κάθε χρόνο πραγματοποιεί αντίστοιχες όμορφες πρωτοβουλίες.

Αξίζει να σημειωθεί πως η λογική του «τοίχου καλοσύνης» ξεκίνησε να λειτουργεί πριν κάποια χρόνια στη χώρα μας, μεσούσης της οικονομικής κρίσης και είχε δημιουργηθεί σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, στον οποίο συμπολίτες μας άφηναν ρούχα και φαγητά που δεν χρειάζονταν, προκειμένου να τα χρησιμοποιήσουν άλλοι συμπολίτες μας που τα είχαν ανάγκη.

Δεκάδες περιοχές της Αθήνας, Βόλος, Κέρκυρα, Κρήτη, Κέρκυρα, Καστοριά, Κοζάνη, Ναύπλιο, Καρδίτσα, Δράμα, Σέρρες, Πάτρα, Καβάλα, ήταν μόνο λίγες από τις πόλεις και τα νησιά που συμμετείχαν σε αυτή την πολύ όμορφη πρωτοβουλία, με δεκάδες συμπολίτες μας να συνεισφέρουν καθημερινά.

«Αν δεν το χρειάζεσαι, άφησέ το. Αν το χρειάζεσαι, παρ’το» ήταν το σύνθημα που είχε επικρατήσει εκείνη την περίοδο, τον Δεκέμβριο του 2015. Βασικός στόχος του τοίχου καλοσύνης ήταν πέραν του προφανούς- δηλαδή της κίνησης αλληλεγγύης, μια αξιοπρεπής προσέγγιση των ανθρώπων οι οποίοι έχουν ανάγκη, χωρίς ωστόσο να υπάρξει η συναισθηματική εμπλοκή και η πρόκληση συναισθήματος ευγνωμοσύνης.

Στην ίδια λογική, με περισσή αγάπη, προκειμένου να βοηθηθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι συμπολίτες μας, η κ. Ζιώγου αποφάσισε να δημιουργήσει τον τοίχο προσθέτοντας- προς το παρόν- τρεις κρεμάστρες. Μια για ρούχα, μια για φαγητά και μια για παιχνίδια.

Η κ. Ζιώγου μιλώντας στη «Ροδιακή» σημείωσε πως αφού αποφάσισε να δημιουργήσει τον τοίχο στο συγκεκριμένο σημείο, πήρε τη σχετική άδεια από τον ΔΟΠΑΡ, ορμώμενη από μια αντίστοιχη κίνηση που είχε δει στην Κρήτη.

Μάλιστα, όπως την ενημερώνουν όσοι μένουν στη γειτονιά, έχουν ήδη ευαισθητοποιηθεί συμπολίτες μας και έχουν αφήσει ρούχα και φαγητά, και η ίδια ευελπιστεί να περνάει ο κόσμος και να αφήνει ό,τι του περισσεύει αλλά και να παίρνει όποιος έχει ανάγκη.

«Το έκανα με όλη την καρδιά μου προκειμένου να βοηθηθούν όσοι περισσότεροι γίνεται και ελπίζω κάποια στιγμή να το προεκτείνουμε και γιατί όχι, να προσθέσουμε π.χ. και βιβλία όπως γίνεται σε διάφορες πόλεις του κόσμου με υπαίθριες δανειστικές βιβλιοθήκες» ανέφερε η ίδια μεταξύ άλλων.