Γνώσεις και εμπειρία ζωής

Φίλιππος Ζάχαρης

Αποθηκεύοντας γνώσεις αποκτά κανείς την κατάλληλη εμπειρία για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα σημερινά δεδομένα που αλλάζουν αλματωδώς μέρα με την ημέρα, στιγμή με τη στιγμή.

Όλος αυτός ο κόσμος που βγαίνει ανυποψίαστος στην αγορά, μη δυνάμενος να υπολογίσει τι ακριβώς λείπει και τι ακριβώς χρειάζεται να προσφέρει, είναι ο κόσμος που ανά πάσα στιγμή μπορεί να θυσιάσει το καθετί ακόμη και την ίδια του την επιβίωση.

Οι άνθρωποι είναι μαθημένοι να υπακούν και να μην παρακούν τις εντολές ακόμη και αν αυτές οι εντολές δεν είναι προς το συμφέρον τους. Θεωρούν πως με μία και μόνη τους κίνηση θα μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα καθώς δεν έχουν παραιτηθεί από την εγωιστική προβολή των ικανοτήτων τους που μόνο όταν το σύστημα τις ισοπεδώνει και απαξιώνει, υποχωρούν αισθητά.

Ο σημερινός κόσμος, άμαθος ως είναι λόγω της καλοπέρασης και της ανεμελιάς αλλά πάνω απ’ όλα λόγω της ανικανότητας να εφευρίσκει τρόπους παράκαμψης των κάθε είδους εκβιασμών εναντίον του, επιλέγει την εύκολη οδό, που είτε έχει να κάνει με την κατάποση των κάθε είδους ανοησιών εκ μέρους της επίσημης εξουσίας, είτε σχετίζεται με την ασυδωσία της κατανάλωσης που προσφέρει απλόχερα την ψευδεπίγραφη πραγματικότητα που συνεχώς μπολιάζεται από κάθε είδους ανανεώσεις και νεωτερισμούς.

Εκείνοι οι άνθρωποι που θα επιμείνουν να εμπλουτίζουν τον εσωτερικό τους κόσμο, ενώ για τους πολλούς δείχνουν χαμένοι, στην πραγματικότητα είναι οι μόνοι αληθινά κερδισμένοι.

Προχωρά λοιπόν κανείς σε πείσμα του κάθε κορωνοϊού, της κάθε εμμονής των ηγεσιών να διαφεντεύουν την ζωή του, και προχωρά με νόημα και ουσία. Η αποθήκευση των γνώσεων και η αποτύπωση στο χαρτί προσφέρει αυτή τη σιγουριά για το μέλλον που ναι μεν φαντάζει ζοφερό, όμως κάποια εσωτερική δύναμη τρόπον τινά το ωραιοποιεί.

Τι μένει λοιπόν; Μία συνεχής αναζήτηση για το ξεχωριστό, για το καινούργιο αυτό στοιχείο που θα δώσει νόημα στη ζωή. Και ξέρετε, τα χρόνια περνούν, τα αγαπημένα πρόσωπα και οι εμπνευστές της ζωής χάνονται, ο κόσμος αλλάζει από μέρα σε μέρα. Δεν αποτελεί όμως αυτό δικαιολογία για παραίτηση.

Γιατί όσο υπάρχει αυτή η δίψα για γνώση, η ζωή δεν παρουσιάζεται μονότονη. Εφικτό είναι λοιπόν να εκμεταλλεύεται κανείς και τον παραμικρό χρόνο για να φιλοτεχνεί τον εαυτό του. Και αυτό γίνεται μόνο με την ουσιαστική αποθήκευση γνώσεων και την ακολουθούμενη εμπειρία ζωής.