Ζωή με μάσκα και απόσταση

Φίλιππος Ζάχαρης

Γέμισαν οι δρόμοι με ανθρώπους καλυμμένους με προστατευτικές μάσκες. Οι καθημερινές συνήθειες, οι συναντήσεις, οι συναθροίσεις και οι επαφές καλύφθηκαν από το «κρατάτε απόσταση» και όλος ο κόσμος κρέμεται από την επιστημονική κοινότητα και την παρασκευή και διάθεση του περίφημου πλέον εμβολίου.

Γέμισαν οι δρόμοι με ακίνητα και χωρίς συσπάσεις πρόσωπα, με προβληματισμένες φιγούρες, με φοβισμένους υπερήλικες και σαστισμένους νεαρούς, που άλλοτε αντιμετωπίζουν όλη αυτή την κατάσταση με χιούμορ και άλλοτε αναλογίζονται και αυτοί από τη μεριά τους σε ποιο κόσμο ζουν.

Κάθε χώρα κάνει τον απολογισμό της. Καμία όμως δεν μπορεί να προασρμοστεί στα νέα δεδομένα. Στο Ισραήλ, για παράδειγμα, με την επιβολή του νέου lockdown, η αστυνομία κατέγραψε τουλάχιστον 7.000 παραβάσεις. Στη Γερμανία, πρωθυπουργοί των κρατιδίων αξιώνουν την επιβολή μάσκας και σε ανοιχτούς χώρους, αρχής γενομένης από τη Βαυαρία. Στη Ρωσία κομπορρημονούν πως παρασκευάζουν αποτελεσματικά εμβόλια, ενώ σε πολλές άλλες ευρωπαικές και μη χώρες υπολογίζουν πότε θα αρχίσει να γίνεται επιλογή στις ΜΕΘ, μη εξαιρουμένης της χώρας μας.

Η κατάσταση δείχνει κρίσιμη λίγο πριν από το κατά τα φαινόμενα δεύτερο lockdown που αναμένεται να ραγίσει περαιτέρω τις οικονομίες των χωρών, που στο σύνολό τους φάνηκαν απροετοίμαστες. Δεν είναι τυχαία αυτή η φράση καθώς από την όλη αντιμετώπιση - ειδικά στην Ιταλία που διέθετε ένα από τα πιο αξιόπιστα και εξελιγμένα συστήματα Υγείας – διεφάνη πόσο σαθρό στα θεμέλιά του είναι αυτό το σύστημα. Και να σκεφθεί κανείς ότι ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε από τις παρενέργειες του κορωνοϊού. Αλήθεια τι θα γίνει με την περίφημη τηλε-εργασία; Ποιους θα αφορά και πάνω απ’ όλα για πόσο διάστημα; Οι δε μισθοί και αμοιβές πόσο θα κυμανθούν στο μέλλον;

Γεγονός είναι ότι θα αλλάξουν όλα ακόμη και αυτά που μέχρι στιγμής δεν έχουν επηρεαστεί. Η πανδημία αυτή πέρα από τα σκυθρωπά πρόσωπα και τις φιγούρες – λαμπάδες θα επηρεάσει στο έπακρο όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής. Τα αποτελέσματα δεν έχουν ακόμη φανεί.

Το μόνο που διαβάζει κανείς καθημερινά είναι τα καινούργια μέτρα, τα ΦΕΚ για τις ευπαθείς ομάδες και τα πρόστιμα που επιβάλλονται. Ζούμε άραγε, όπως λένε και οι συνωμοσιολόγοι - λέξη που έγινε της μόδας από κάθε άποψη – σενάρια επιστημονικής φαντασίας; Αυτό από μόνο του φαίνεται καθαρά. Εξάλλου είτε o Βig Βrother, είτε τα οπλικά συστήματα του μέλλοντος, είτε ακόμη και ο κορωνοϊός είχαν προβλεφθεί και είχαν περιγραφεί στο έπακρο.

Τι απομένει λοιπόν; Τίποτε περισσότερο ή λιγότερο από το «κερασάκι στην τούρτα», την ταφόπλακα που λέμε. Κάποτε οι εποχές αυτές φάνταζαν μακρινές. Κάποτε η ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο ζούσε μέσα από τις χιλιάδες φωνές που δονούσαν την ατμόσφαιρα. Σήμερα όλο αυτό έχει αντικατασταθεί από μία παγωμάρα στην καλύτερη περίπτωση.

Ένας και μόνο ιός αποδείχθηκε ισχυρός στο να κρατήσει τους ανθρώπους σε πλήρη απόσταση. Και δεν λέω, αυτό ίσως προς το παρόν να είναι και απαραίτητο για τη μη διασπορά της ασθένειας, όμως με ποιο τρόπο θα βγουν οι άνθρωποι από όλη αυτή την κατάσταση; Και το περίφημο εμβόλιο που θα σώσει ζωές από ποιους και σε ποιους θα απευθύνεται, με δεδομένο ότι υπάρχουν εκατ. άνθρωποι που ανήκουν στις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες;

Η συνέχεια δεν αναμένεται εύκολη και το όλο ζήτημα θα πρέπει να ειδωθεί από όλες τις πλευρές. Διαφορετικά όλα θα μείνουν στο επίπεδο της χαριτολογίας, των αστεϊσμών και της συνωμοσιολογίας.

Και ο πολίτης θα εξακολουθεί να περιδιαβαίνει τους δρόμους απληροφότητος αλλά πάνω απ’ όλα σαστισμένος για την ζωή που του προσφέρεται. Γιατί ζωή με μάσκα και απόσταση σημαίνει κάτι άλλο.