Ας μιλήσουμε λίγο για (με) τον Παναγιώτη Διακοφώτη…

Rodiaki NewsRoom

Θέλουμε, δε θέλουμε, είμαστε υποχρεωμένοι να παραδεχτούμε ότι ο Παναγιώτης Διακοφώτης και πάλι κατάφερε να δημιουργήσει τις ιδανικές, έως έναν βαθμό, συνθήκες συνέχειας των τοπικών πρωταθλημάτων.

Για τους …αδαείς, αναφέρομαι φυσικά στο θέμα της επιστολής με δίκαια αιτήματα από τους είκοσι έναν διαιτητές του νησιού μας.

Συνεχίζω λοιπόν και λέω πως γλείφτης δεν υπήρξα ποτέ, την αρχαία τέχνη όμως της κολακείας, όπου πρέπει, την ασκώ με συνέπεια, γιατί έτσι αποδίδω τα εύσημα και δημιουργώ, όσο να ‘ναι, σε όποιον έχω απέναντί μου, στην πραγματικότητα ή νοερώς, ένα κλίμα ψυχικής ευφορίας.

Δεν είναι λίγα τα προβλήματα που έχουν προκύψει εδώ και χρόνια, αλλά ο ισχυρός άνδρας της Ένωσής μας, το πήρε ξανά πάνω τους και κατάφερε να δράσει σε μια περίοδο… χάριτος με συνθήκες δύσκολες και πρωτόγνωρες για όλους μας.

Δεν είναι άλλωστε και λίγες οι αναφορές ανθρώπων με χρόνια ενασχόλησης στο ποδόσφαιρο, οι οποίες έχουν να κάνουν με το πώς έχει χειριστεί θέματα που έκριναν το μέλλον αρκετών ομάδων μας στις εθνικές κατηγορίες. Επανέρχομαι λοιπόν και λέω πως ο Παναγιώτης Διακοφώτης στην προχθεσινή συνάντηση με τους διαιτητές έθεσε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων και ξεκαθάρισε τι ισχύει προς αποφυγήν παρεξηγήσεων μεταξύ …φίλων.

Ξεκαθαρίζω ότι μέσω της επιστολής τους οι διαιτητές εξέφρασαν εμμέσως πλην σαφώς απορίες που είχαμε όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι στο τοπικό κατά το παρελθόν και «κουκουλώθηκαν» με τα όσα έφερε μαζί της η πανδημίας.
Σε μια συζήτηση όμως, όταν επικρατεί η ειλικρίνεια και βλέπουμε ρασιοναλιστικά τις καταστάσεις, μπορεί να υπάρξει συμπέρασμα, πολλές φορές και η ιδανική λύση.

Δεν είναι λοιπόν το θέμα τι κάνει ο Διακοφώτης και ο κάθε Διακοφώτης, αλλά τι ισχύει πραγματικά και πώς οι φορείς πρέπει αρκετές φορές να λειτουργήσουν ιδανικά για να μην υπάρχει πουθενά ομιχλώδες τοπίο. Από αύριο έχουμε ξεκίνημα στη Β’ Κατηγορία και την Κυριακή στη Γ’. Με πολλά …καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα εάν είμαστε ειλικρινείς και μόνον…

ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ