Ρωσική προπαγάνδα και ουκρανική αντίσταση

Φίλιππος Ζάχαρης

Οδεύουμε προς το τέλος και του φετινού καλοκαιριού και η εισβολή στην Ουκρανία τείνει να γίνει η ταφόπλακα για τους Ρώσους, που από τη μία χάνουν στο στρατιωτικό πεδίο από τους Ουκρανούς, οι οποίοι επιδεικνύουν μια απαράμιλλη αντίσταση, και από την άλλη τα σαθρά επιχειρήματα περί ευθύνης και εμπλοκής του ΝΑΤΟ – χωρίς αυτό να αθωώνει στη δράση του – δείχνουν να απομυθοποιούνται, μιας και η ρωσική προπαγάνδα κατέρρευσε σταδιακά και η περίφημη «αποναζιστικοποίηση» μάλλον αναμένεται να στραφεί προς τις ορδές των ναζιστών στα ρωσικά στρατεύματα.

Με λίγα λόγια, ένα ακραία δικτατορικό καθεστώς όπως αυτό της Ρωσίας που στηρίζει ευρέως την ευρωπαϊκή ακροδεξιά, δεν μπορεί πλέον να μιλά μετά τα εγκλήματα σε Μαριούπολη, Μπούτσα, Κραματόρσκ και αλλού, για τίποτε άλλο πέραν από την επιδίωξη της καθιέρωσης της ανωτερότητας της «ρωσικής φυλής» κατά τα πρότυπα των Ναζί και του σταλινισμού. Η προπαγάνδα της Ρωσίας περί άμεσης δυτικής εμπλοκής στον πόλεμο καταρρέει από το γεγονός ότι την εισβολή αυτή δεν την έκανε το ΝΑΤΟ – που σαφώς και προασπίζεται τα συμφέροντά του – αλλά και από το ότι οι Ουκρανοί έχουν λάβει αναλογικά ελάχιστες ποσότητες όπλων συγκριτικά με αυτές που θα μπορούσαν να πάρουν μιας και η Δύση στο σύνολό της τους έχει γυρίσει προκλητικά την πλάτη.

Ας είμαστε λοιπόν πιο προσεκτικοί όταν μιλάμε για το δικτατορικό καθεστώς της Ρωσίας αλλά και τη δήθεν βοήθεια της Δύσης στην Ουκρανία. Αυτή τη στιγμή οι Ουκρανοί πολεμούν μόνοι τους έχοντας απέναντί τους έναν σαρωτικό μηχανισμό προπαγάνδας αλλά και τις ορδές των ακροδεξιών αλλά και αριστερών που μάχονται στο πλευρό του Πούτιν. Μία άκρως επικίνδυνη κατάσταση που απειλεί ολόκληρη την Ευρώπη, όσο το όραμα για την ανασύσταση της ΕΣΣΔ παραμένει ζωντανό.