«Οι Παναγιές του Αυγούστου»

Rodiaki NewsRoom

Του
Δημήτρη Ι. Μπρούχου

O μήνας Αύγουστος, «το Πάσχα του καλοκαιριού», όπως εκφράζεται από τη λαϊκή σοφία, περιλαμβάνει μερικές κορυφαίες γιορτές, όπως η Μεταμόρφωση του Σωτήρος στις 6 του μηνός, η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 του μηνός και η απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (τα εννιάμερα της Παναγίας), στις 23 του μηνός. Ιδιαιτέρως σε πολλά νησιά του Αιγαίου (Τήνος, Πάρος, Πάτμος) στολίζουν και περιφέρουν επιτάφιο προς τιμήν της Παναγίας.

Σε πόλεις και χωριά ανά την επικράτεια, σε εκκλησίες αφιερωμένες στην Κοίμηση της Θεοτόκου διοργανώνονται παραδοσιακά πανηγύρια.
Από το όρος Μελά, η Παναγία Σουμελά, βρέθηκε στο Βέρμιο Ημαθίας. Στην Τήνο η γιορτή της συνδέθηκε με τον τορπιλισμό της «Έλλης» και μαζί με την Κοίμησή της, οι Έλληνες τιμούν τη μνήμη αυτών που χάθηκαν.

Στη Λέρο η Καστροβασίλισσα, στην Αστυπάλαια η Πορταΐτισσα, στη Ρόδο η Κρεμαστή και στην Πάρο η Εκατονταπυλιανή, στη Λέσβο η Αγία Σιών της Αγιάσου και στη Νίσυρο η Σπηλιανή Κυρά. Στην Κρήτη η Καλυβιανή και η Μεγάλη Παναγιά της Νεάπολης, στην Ίμβρο η Παναγιά η Ιμβριώτισσα και στη Χαλκιδική η Μεγάλη Παναγιά. Στη Γουμένισσα το Θεομητορικό Μοναστήρι, στην Ήπειρο η Μολυβδοσκέπαστη, στην Κεφαλονιά η Οφιούσα, στην Άνδρο η Φανερωμένη, στην Κάρπαθο η Παναγιά της Ολύμπου και η Χοζοβιώτισσα στην Αμοργό. Στη Σκιάθο η Βαγγελίστρα, στο Λεωνίδιο Κυνουρίας η Παναγιά της Έλωνας και η Επισκοπιώτισσα στη Μαντινεία.
Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι ένα πένθιμο γεγονός για τον ελληνικό λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν».

Η σχέση του Έλληνα με τα Πρόσωπα και τις Μορφές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης, είναι απολύτως προσωπική και ιδιαίτερη. Ο Κύριός μας γλυκύτατος Ιησούς, η Παναγία Μητέρα Του, οι Παμμέγιστοι Ταξιάρχες Αρχάγγελοι, τα σκηνώματα των «ζώντων» Αγίων, διαμορφώνουν μέσα του δεσμούς συγγενικούς, σε μια καθημερινότητα όπου οι επικλήσεις τους τον θερμαίνουν και τον εμψυχώνουν, τροφοδοτώντας τον επιπροσθέτως με δύναμη, πίστη κι ελπίδα, για την πορεία της βιοτής.