Ψιλά Γράμματα: Πιάσε το παιδί από το χέρι

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Θάνος Ζέλκας

Αν ο κόσμος που ζεις δεν σου αρέσει και θέλεις να τον αλλάξεις, να τον κάνεις καλύτερο, ομορφότερο, αλλά δεν ξέρεις πώς, υπάρχει μόνο ένας τρόπος. Πιάσε ένα παιδί από το χέρι και ξεκίνα μαζί του το ταξίδι.

Πάρ’ το μια βόλτα στη γειτονιά σου. Δείξε του τα μέρη που μοιράστηκες χαρές και λύπες με μια μπάλα, τις κρυψώνες που ανακάλυψες παίζοντας κρυφτό, το παγκάκι που εξομολογήθηκες τον πρώτο σου έρωτα. Είναι αυτή που θυμάσαι ή έχει αλλάξει τόσο που δεν την αναγνωρίζεις; Και το παιδί που κρατάς τι λέει για όλα αυτά; Του αρέσει αυτό που βλέπει;

Μετά συνέχισε τη βόλτα στην πόλη σου. Δείξε του τις γωνιές της και παρατήρησε το παιδί πως αντιδρά. Εκεί που αφήνει το χέρι σου και τρέχει να δει από κοντά τις λεπτομέρειες, είναι τα μέρη που πρέπει να προστατέψεις με όλη σου τη δύναμη.

Εκεί που νιώθεις να σου σφίγγει το χέρι με αγωνία είναι τα μέρη που χρειάζονται αλλαγή. Αφουγκράσου τους φόβους του και ρώτα το τι είναι αυτό που το τρομάζει. Δες τα κι εσύ μέσα από τα δικά του μάτια. Ονειρέψου μαζί του και σκέψου τι είναι αυτό που θα διώξει το φόβο από μέσα του.

Κατόπιν πάρτο στα μνημεία και στα σημεία πολιτισμού. Ζωντάνεψε την ιστορία στα μάτια και στα αυτιά του. Μάθε κι εσύ μαζί του. Γίνε δάσκαλος και μαθητής ταυτόχρονα. Μοιράσου τον ενθουσιασμό της γνώσης, του καινούριου, του ανεξερεύνητου. Σκέψου τι θα ήθελες να υπάρχει σε αυτούς τους χώρους για να ξυπνήσει την φαντασία σε όλα τα παιδιά που θα το επισκεφτούν.

Αφού τελειώσεις με το περιβάλλον, φέρτο σε επαφή με τη ζωή. Ξεκίνα με τα ζώα. Τάισε μαζί του τα αδέσποτα και ρώτα το τι θα έκανε για να τα προστατέψει. Μάθε μαζί του το σεβασμό σε όλα τα πλάσματα αυτού του πλανήτη. Δες το πώς προσπαθεί να τα προσεγγίσει και να γίνει φιλικό μαζί τους.

Κι όταν τελειώσεις με τα ζώα, άρχισε να περπατάς μαζί του ανάμεσα στους ανθρώπους. Άρχισε να τους κοιτάς με τα δικά του μάτια. Νιώσε τα συναισθήματά του. Ποιοι είναι αυτοί που του εμπνέουν χαρά, εμπιστοσύνη, διάθεση να τους προσεγγίσει; Ποιοι είναι αυτοί που του ξυπνούν την ανασφάλεια και την ανάγκη να το προστατέψεις;

Όταν τελειώσει η βόλτα, κάθισε μαζί του να ζωγραφίσετε με χρώματα αυτά που του έκαναν εντύπωση.

Πιάσε κι εσύ τις ξυλομπογιές και άσε το παιδί μέσα σου να αποτυπώσει τις εικόνες. Τι είναι αυτό που θα διάλεγες να αποτυπώσεις; Τι θα αποτυπώσει το παιδί; Ταιριάζουν οι ματιές σας; Σύγκρινε τα χρώματα που χρησιμοποίησες με αυτά του παιδιού. Είναι το ίδιο ζωντανά ή μήπως κάποιος χρησιμοποίησε πιο σκοτεινά;

Ένα παιδί δεν θα σου πει ποτέ ψέματα για τα συναισθήματά του. Θα βρει τον τρόπο να σου τα φανερώσει είτε με λόγια είτε με ζωγραφιές. Εσύ είσαι έτοιμος να το ακούσεις; Μπορείς να διαχειριστείς τις αλήθειές του; Μπορείς να νιώσεις τις αγωνίες του; Μπορείς να αφουγκραστείς τα όνειρά του; Μπορείς να δεις με τα δικά του μάτια τον κόσμο;

Μέσα στη δίνη της καθημερινότητας όλοι μας έχουμε ξεχάσει να είμαστε λίγο παιδιά.

Αντιμετωπίζουμε τα πάντα με σοβαροφάνεια και αδιαφορία κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα χρώματα να ξεθωριάζουν. Να χάνουμε την όρεξη να βελτιώσουμε ακόμα και την ίδια μας τη ζωή. Ξεχνάμε πως κάποτε είχαμε όνειρα και διάθεση να αλλάξουμε τον κόσμο και καταλήγουμε να αλλάζουμε κανάλια στην τηλεόραση.

Αν ακόμα αναρωτιέσαι πότε είναι η κατάλληλη ώρα για την αλλαγή, η απάντηση είναι τώρα. Η ζωή είναι αμείλικτη, απρόβλεπτη, μοναδική. Δεν περιμένει. Πιάσε το παιδί που κρύβεις μέσα σου από το χέρι και ξεκινήστε μαζί να χτίζετε. Ας είναι κάτι μικρό. Μην ξεχνάς πως όλα τα μεγάλα ξεκίνησαν από κάτι μικρό.