Σε κλίμα συγκίνησης η εκδήλωση για τις γυναίκες που δολοφονήθηκαν

Λίζα Γ. Τσοπανάκη

Ράγισε καρδιές η ομιλία της μητέρας της Ντόρας Ζαχαριά

Με τα πιο συγκινητικά λόγια που βγήκαν από καρδιάς, μίλησαν το περασμένο Σάββατο, στη διάρκεια του συνεδρίου «Αγαπώ δε σημαίνει ανήκω» που πραγματοποιήθηκε στο Νεστορίδειο Μέλαθρον, οι μητέρες τόσο της Ντόρας Ζαχαριά, όσο και τεσσάρων ακόμη γυναικών- θυμάτων που δολοφονήθηκαν από τους συντρόφους και συζύγους τους.

Συγκεκριμένα, η κ. Κατερίνα Κώτη, μητέρα της Ντόρας Ζαχαριά, η κ. Ελένη Κρεμαστιώτη, μητέρα της Ερατούς Μανωλακέλλη, η κ. Ρόζα Φωτιάδου, μητέρα της Σοφίας Σαββίδου, η κ. Αλέκα Μάκου, μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαράκου και η κ. Αγγελική Μπέρδου, μητέρα της Πόλυς Μπέρδου, έδωσαν το «παρών» συγκλονίζοντας το κοινό της κατάμεστης αίθουσας του Νεστοριδείου Μελάθρου με τα όσα ειπώθηκαν δια στόματός τους, λίγο πριν το τέλος του συνεδρίου.

Κατάμεστη ήταν η αίθουσα του Νεστοριδείου Μελάθρου που καταχειροκρότησε τους ομιλητές της βραδιάς

«Πέρασε ένας δύσκολος χρόνος, ένας χρόνος μέσα από μια εναλλαγή συναισθημάτων, να παλεύεις καθημερινά με τη λογική και το συναίσθημα. Από τη μια πλευρά ο πόνος σου για το αδικοχαμένο σου παιδί και από την άλλη η ευθύνη για τα άλλα σου παιδιά. Θα πρέπει να χαρούν, να διασκεδάσουν, να ξεπεράσουν την απώλεια, να σταθούν δυνατά στα πόδια τους, να φτιάξουν τη ζωή τους, και σε θέλουν κοντά τους.

Και πρέπει να παίρνεις δύναμη από αυτά και να σηκώνεσαι. Να παραμερίζεις τα συναισθήματά σου και να συμβουλεύεις, να δίνεις ελπίδες και να κάνεις όνειρα μαζί τους. Η Ντόρα είναι, δεν ήταν, η πρωτοκόρη μας, το πρώτο εγγόνι και ανίψι της οικογένειας. Για τα αδέλφια της, το κορίτσι τους, το δυναμικό τους πλάσμα, η μεγάλη αδελφή τους με το χαμόγελο πάντα στα χείλη, γεμάτη όρεξη για ζωή.

Την καμαρώναμε όλοι. Ταξίδεψε, σπούδασε φιλολογία στη Θεσσαλονίκη, έθετε στόχους και πάντα τους υλοποιούσε. Ήθελε πάντα να εξελίσσεται. Έκανε μεταπτυχιακό στην Αγγλία» ανέφερε μεταξύ άλλων στη διάρκεια της ομιλίας της η κ. Κώτη. Η κυρία Κώτη έκανε λόγο για «ένα παιδί συγκροτημένο, ηθικό, με αρχές και ευαισθησίες», ένα παιδί που «αγαπούσε τον κόσμο, που απέκτησε πολλούς φίλους από όλες τις άκρες της Γης».

Και συνέχισε λέγοντας, «και χάθηκε, χάθηκε άδικα, εδώ στην πατρίδα της έξω από το σπίτι της, με τρόπο ασύλληπτο, την ώρα που πήγαινε να επιτελέσει έργο, κρατώντας βιβλία στα χεράκια της, ανέμελη δίπλα στο σπίτι της. Γιατί; Επειδή τόλμησε να φύγει από μια σχέση λίγων μόλις μηνών; Η οποία μόνο χαρούμενη δεν την έκανε; Έφυγε μακριά από έναν άνθρωπο χειριστικό, εγωιστή, ταυτισμένο με το απόλυτο σκοτάδι, μαύρη ψυχή με μαύρες σκέψεις. Κενό από συναισθήματα και αγάπη.

Γεμάτο κόμπλεξ, ανάξιο να την κρατήσει. Προσπάθησε να παραβιάσει τα όριά της, να την αποδυναμώσει, να υποδείξει τον τρόπο που θα ντύνεται, που θα μιλάει, να την απομονώσει από φίλους και συγγενείς. Όλα αυτά σε ποιον πήγε να τα κάνει; Στη Ντόρα, το κορίτσι με τα σταθερά πιστεύω και αξίες. Αναρωτιέμαι, τι φταίει; Η τοξική πατριαρχία ή μήπως η μητριαρχία;

Όταν κουκουλώνει ολόκληρη η οικογένεια το πρόβλημα αντί να το θεραπεύει; Ποιος μπορεί να με πείσει ότι οι γονείς δεν ευθύνονται στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του όταν έχουν ειδοποιηθεί επανειλημμένα από προηγούμενες σχέσεις του για τη συμπεριφορά του. Όταν ρίχνεις ευθύνες στο θύμα κατηγορώντας το, γιατί έγινε και αυτό, με χυδαιολογίες; Ένα παιδί σαν τη Ντόρα μου, αυτή η οικογένεια δεν μπορεί να αποκτήσει, ό,τι και να λένε. Όταν σωπαίνουν όσοι νομίζουν, γιατί δεν τους αφορά, αυτό κάπου θα ξεσπάσει.

Η δολοφονία της κόρης μου ήταν το αποτέλεσμα μιας σειράς άλλων πράξεων βίας σε προηγούμενες γυναίκες με τις οποίες είχε σχέση. Η άγνωστη για τη Ντόρα παραβατική συμπεριφορά του, μήπως θα έπρεπε να είχε αξιολογηθεί από τους αρμόδιους φορείς νωρίτερα, εφόσον υπήρχαν μηνύσεις; Η καθυστέρηση αυτή σκότωσε τη Ντόρα μου. Γιατί αργούν τόσο στη διεκπεραίωσή τους; Ερωτήματα δυστυχώς χωρίς απάντηση. Ήταν το 11ο θύμα γυναικοκτονίας στις 22 Σεπτεμβρίου 2021.

Μια χρονιά που συγκλόνισε το πανελλήνιο, το δεύτερο κατά σειρά ειδεχθές έγκλημα στο νησί μας, μετά το μαρτυρικό τέλος της Ελένης Τοπαλούδη. Το πρώτο περιστατικό το θεωρήσαμε τυχαίο, «αυτοί οι άνθρωποι αποτελούσαν εξαίρεση», «δεν γίνονται αυτά εδώ». Το δεύτερο όμως αποτελεί τρανταχτή προειδοποίηση πως ο κόσμος έχει αλλάξει, και η κοινωνία της Ρόδου έχει αλλάξει.

Πίστευα πως όλα αυτά που ακούγονται είναι μακριά από εμάς, δυστυχώς τα γεγονότα με διαψεύδουν. Το κακό είναι δίπλα μας, όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε. Αποτροπιασμός, αισχύνη, αηδία, και πόσες άλλες λέξεις, όλο το λεξιλόγιο του κόσμου χωράει για να περιγράψει την κατρακύλα της κοινωνίας μας, γιατί βλέπεις, βαφτίσαμε την αγάπη δολοφονία, και αντρισμό την κάθε μορφή βίας προς τη γυναίκα.

Με τι ευκολία αφαιρείται η ανθρώπινη ζωή… Κανένας δεν έχει δικαίωμα να το παίζει Θεός. Είναι πολύ άδικο να φτιάχνεις μια οικογένεια με κόπους, αγωνίες, όνειρα, αξιοπρέπεια και φιλότιμο, και να έρχεται κάποιος να την καταστρέψει. Η οικογένεια Μοίρα κατέστρεψε τη δική μου, όρισε τη μοίρα της δικής μου οικογένειας, καταδίκασε όλη την οικογένεια να ζει σε έναν μόνιμο εφιάλτη.

Άφησε καρδιές λαβωμένες, πληγές που δεν θα κλείσουν ποτέ και όνειρα θαμπά, δυστυχώς. Πρέπει να προστατευτούν οι οικογένειες, γι’ αυτό γονείς, το κακό παραμονεύει, είναι δίπλα μας, όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, να μην εφησυχάζουμε, και πρέπει να το εξαλείψουμε όσο είναι δυνατόν αυτό».

Η κ. Κώτη δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην ανάγκη να υπάρξουν αυστηρότεροι νόμοι και αλλαγές στον ποινικό κώδικα. «Τα ισόβια να είναι ισόβια» τόνισε μεταξύ άλλων η κ. Κώτη, κάτι που ανέφερε τόσο ο πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου για την Κυβερνοασφάλεια κ. Μανώλης Σφακιανάκης, όσο και οι περισσότεροι που βρίσκονταν στο πάνελ, αλλά φυσικά και οι μητέρες των γυναικών- θυμάτων οι οποίες επεσήμαναν πως το κράτος μεριμνά για τους θύτες, όχι όμως για τις οικογένειες των θυμάτων που μετά απλώς τις ξεχνά…

Ο κ. Σφακιανάκης, στην ομιλία του έδωσε παραδείγματα περιπτώσεων γυναικών που εγκλωβίζονται σε σχέσεις γιατί είναι τρομοκρατημένες και φοβούνται και για την ίδια τους τη ζωή, ενώ ανέφερε μεταξύ άλλων «ίσως και εδώ μέσα κάποιοι είναι εγκλωβισμένοι τώρα που μιλάμε και ίσως παραέξω να συμβαίνει το ίδιο και να έχουν εγκλωβιστεί σε μια σχέση.

Γιατί, πλέον το αρσενικό, το αρρενωπό έχει εκτροχιαστεί, γιατί όταν δεν υπάρχει κοινωνία, δεν υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει το συναποφασίζω, τα χάσαμε όλα», τονίζοντας μάλιστα πως ο κόσμος που επικοινωνεί με το Ινστιτούτο «Γίνε Άνθρωπος» είναι πολύς. Μάλιστα, ο κ. Σφακιανάκης τόνισε, «τα συνέδρια που κάνουμε είναι ένα μνημόσυνο σε αυτά που έχουν γίνει. Πρέπει να πάρουμε πρωτοβουλίες, ποιες είναι οι πρωτοβουλίες που πήραμε; Το κράτος, ο υπουργός, ο κ. Θεοδωρικάκος είπε, η αστυνομία είναι κοντά σας.

«Έλα μωρέ, ποια αστυνομία» θα πουν οι περισσότεροι. Για μένα όμως υπάρχει αστυνομία και υπάρχει και κράτος και αν δεν ακούσει ο Α’ αστυνόμος, θα ακούσει ο Β’ αστυνόμος. Θα χτυπήσεις πόρτες για να μπορέσεις να κάνεις αυτό που πρέπει. Όλα αυτά ήδη έχουν μπει σε μια ατζέντα και συζητάνε τα ισόβια, να μείνουν ισόβια, και όλα αυτά εσείς τα κάνατε, από εσάς ξεκίνησε, όχι από εμένα. Εσείς, οι μανάδες των αδικοχαμένων κοριτσιών. Από εσάς ξεκίνησε αυτό το κίνημα, εμείς ακολουθούμε από πίσω. Είναι μεγάλη χαρά στις ψυχές των κοριτσιών σας αυτό που γίνεται.

Μια κοινωνία ασχολείται με το θέμα πώς θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και πως αυτή η «αγριάδα-εκτελέσεις- ξυλοδαρμοί, σκοτωμοί», όλο αυτό θα εκλείψει. Γιατί πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Και τώρα τελευταία τι; Τα έψαξα, η «αγριάδα» αρχίζει τα τελευταία τέσσερα- πέντε χρόνια. Εκεί άρχισε αυτό το «ξέφρενο» και κάθε μέρα τρέχει, κάθε μέρα δεν ξέρουμε πού θα πάει και πού θα βγει αυτό το πράγμα αλλά και μόνο που ασχολούνται και μόνο που είναι στην ατζέντα ένα χειροκρότημα και πάλι στις μανάδες. Μέσα από την καρδιά μου».

Αξίζει να σημειωθεί πως, στη διάρκεια του συνεδρίου, τόσο ο κόσμος που παραβρέθηκε όσο και όσοι ήθελαν να ακούσουν την εκδήλωση μέσω live streaming, είχαν την ευκαιρία να ακούσουν εισηγήσεις τοπικών φορέων και συγκεκριμένα, από τον Ξενώνα Φιλοξενίας Γυναικών Θυμάτων Βίας του δήμου Ρόδου, το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του δήμου Ρόδου, το Φιλότιμο Ίδρυμα κ.ά.

Στη διάρκεια των συγκεκριμένων εισηγήσεων λοιπόν, οι φορείς ενημέρωσαν το κοινό τόσο για τα στατιστικά στοιχεία που υπάρχουν για τις αντίστοιχες δομές του δήμου μας, όσο και για τα χαρακτηριστικά των γυναικών θυμάτων βίας σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν συλλεχθεί για το νησί μας.

Εισηγήσεις έγιναν ακόμη και από στελέχη του Διεθνούς Ινστιτούτου Κυβερνοασφάλειας αλλά και από στελέχη του μη Κερδοσκοπικoύ Φορέα «Γίνε Άνθρωπος» που ήταν και συνδιοργανωτής της εκδήλωσης μαζί με το Europe Direct Νοτίου Αιγαίου της ΑΝ.ΔΩ. Α.Ε. και με την υποστήριξη του Ινστιτούτου και του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου.

Αξίζει να σημειωθεί πως καλοσώρισμα και παρουσιάσεις φορέων πραγματοποιήθηκαν από τους κ.κ. Σέργιο Αϊβάζη, πρόεδρο του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου, Χαρούλα Γιασιράνη, αντιπεριφερειάρχη Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικής Μέριμνας, Θάλεια Ταγάρα event manager στο «Γίνε Άνθρωπος» και του Διεθνούς Ινστιτούτου για την Κυβερνοασφάλεια, Ευάγγελο Φραγκάκη, πρόεδρου της ΑΝΔΩ, και Ευδοκία Πάττα- Αποστολίδη, Εντεταλμένη Δημοτική Σύμβουλος Πρωτογενούς Τομέα, Οικολογίας και Ισότητας Φύλων.

Παρέμβαση και έναν μικρό χαιρετισμό έκανε και η βουλευτής Δωδεκανήσου κ. Μίκα Ιατρίδη, ενώ το «παρών» μεταξύ άλλων έδωσαν και ο αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας κ. Γιώργος Τριάντος, καθώς και ο αντιδήμαρχος Οικονομικών κ. Τάσος Σπανός.