Από τα Δωδεκάνησα κατάγεται η καθηγήτρια Β. Νικολαΐδου-Κυριανίδου

Rodiaki NewsRoom

Από τη Δωδεκάνησο έλκει την καταγωγή της η καθηγήτρια Πολιτικής Φιλοσοφίας και πρόεδρος του Τμήματος Φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ κα Βάνα Νικολαΐδου-Κυριανίδου, η οποία έγινε πρόσωπο των ημερών λόγω μίας ανάρτησής της στο facebook!

Υπενθυμίζεται ότι, το προηγούμενο διάστημα, η καθηγήτρια έγινε πρώτο θέμα στην επικαιρότητα όταν έκανε repost μία ανάρτηση στο facebook (σ.σ. του δημοσιογράφου της «Καθημερινής» και της “Athensvoice” και πρώην συντάκτη της «Ροδιακής», Λουκά Βελιδάκη), με την οποία καυτηρίαζε την υβριστική συνθηματολογία κατά των πολιτικών σε διαδηλώσεις και γήπεδα, μετά την τραγωδία των Τεμπών, με την έννοια που μπορεί αυτή να οδηγήσει.

Αυτό, ως γνωστόν, οδήγησε σε προπηλακισμούς της κας Νικολαΐδου-Κυριανίδου από φοιτητικές παρατάξεις εντός του Πανεπιστημίου αλλά και μέσω του διαδικτύου.
Σε συνέντευξή της, λοιπόν, στην “Athensvoice” (και στον Λ. Βελιδάκη), μιλάει για το πώς βίωσε αυτή την πρωτόγνωρη και δυσάρεστη σε κάθε περίπτωση εμπειρία.

Το θέμα ήταν για αρκετές ημέρες στην επικαιρότητα, ωστόσο εκείνο που δεν έγινε ευρέως γνωστό είναι ότι η κα Νικολαΐδου-Κυριανίδου έχει διπλό επώνυμο (σ.σ. δικό της) διότι ο πατέρας της ήταν Αιγυπτιώτης από την Κάσο!

Μιλώντας στη συνέντευξη για τα παιδικά της χρόνια και τις πρώτες μνήμες της που συνέπεσαν με τη χούντα, αναφέρεται στον πατέρα της και λέει:
«Μεγάλωσα σε ένα καθεστώς με φόβο, για αυτό είμαι τόσο ευαίσθητη στους τραμπουκισμούς και τους προπηλακισμούς, στην προσπάθεια εκφοβισμού. Όταν έγινε το πραξικόπημα, ο πατέρας μου ήταν ανώτερος υπάλληλος του ΟΣΕ, ήταν κεντρώος, δεν ήθελε να πάει στη δουλειά, η μάνα μου του έλεγε, "πρέπει να πας, θα σε υποψιαστούν". Τότε ήμουν 9 ετών και το θυμάμαι ακόμα - έκλαιγα όλη μέρα μέχρι να τον δω να γυρίζει».

Όπως λέει στη συνέντευξή της, επέλεξε να μην υποχωρήσει, να υψώσει ανάστημα και εν τέλει να δράσει διά του παραδείγματος. Είπε, μεταξύ άλλων: «Η ξαφνική αυτή δημοτικότητα με τρόμαξε λίγο, όχι όμως όσο θα ήταν αναμενόμενο. Δεν λειτουργούσα ως Βάνα, ένιωσα ότι εκπροσωπώ μία ιδέα…».

Ερωτάται, ακόμη, η καθηγήτρια πως ένιωσε τη στιγμή που μία ομάδα, που δεν γνωρίζει αν ήταν όλοι φοιτητές, την προπηλάκισε έξω από το γραφείο της. Και είπε:

«Αυτό που υπερίσχυσε ήταν η οργή για αυτό που έβλεπα να συμβαίνει σε ένα πανεπιστήμιο - για τη διαστρέβλωση, για το ότι υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι θα με προπηλακίζουν διότι δεν τους αρέσει αυτό που λέω.

Αυτό με εξόργισε πάνω απ' όλα...». «Είχα θυμώσει με τον φασισμό που βίωνα», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι εκείνη τη στιγμή δεχόταν εκφοβισμό και τρομοκράτηση προκειμένου την επόμενη φορά να σκεφτεί πιο προσεκτικά τι θα πει και τι θα πιστεύει.

«Δεν είχα θυμό σε προσωπικό επίπεδο, επειδή βρίζουν εμένα. Δεν το πήρα ποτέ προσωπικά. Με ενδιέφερε αυτό που βίωνα ως πολίτης και ως πανεπιστημιακός δάσκαλος μέσα στο πανεπιστήμιο, καθόλου ως Βάνα».