Ακατανόητη και θλιβερή η κατάσταση στο νησί μας, όπως επισημαίνει αναγνώστρια

Rodiaki NewsRoom

Τη δυσαρέσκειά της για την κατάσταση που επικρατεί στο νησί εκφράζει με επιστολή της συμπολίτισσά μας. Ειδικότερα, αναφέρει στην επιστολή της τα εξής:

«Όταν πρωτοήρθα στη Ρόδο για διακοπές αρχικά πριν 30 χρόνια ακριβώς, την ερωτεύτηκα. Φυσικά θα πει κάποιος, πως στην τρυφερή ηλικία των 20 χρόνων όλα όμορφα φαίνονται... ωστόσο όχι, το νησί αυτό είναι πραγματικά ευλογημένο!

Από άποψη φυσικής ομορφιάς οι πανέμορφες παραλίες μας με τα "fifty shades of blue" νερά τους, το σμαραγδένιο πράσινο παντού, τα εξαίσια (ίσως μοναδικά) ηλιοβασιλέματα!

Μετά είναι η Μεσαιωνική Pόλη που προσδίδει στο νησί μια ατμόσφαιρα ιπποτική, τα εξαιρετικά ξενοδοχεία μας, η μοναδική ομορφιά της Λίνδου μας, η πασίγνωστη μέχρι την άκρη της γης θαυματουργή Παναγιά μας Τσαμπίκα, όπως και οι εκδρομές με τα ημερόπλοια στη Σύμη και τον Ταξιάρχη μας, αλλά και στο μαγικό Καστελλόριζο, ακόμη και στα απέναντι παράλια (Μαρμαρίς, κλπ) στο πλαίσιο φιλίας και συνεργασίας των λαών!

Όλα στη Ρόδο είναι γραφικά και ειδικά την εποχή Ιουλίου-Αυγούστου όπου γίνεται από τα πιο κοσμοπολίτικα νησιά. Άλλωστε αυτό το καταδεικνύουν και τα όλο και περισσότερα, ασφυκτικά γεμάτα κρουαζιερόπλοια που επιθυμούν να επισκέπτονται το νησί!

Κι όλους τους μαγεύει αυτός ο τόπος, το σμαραγδένιο νησί, η «ηλιούσα», σε όλο τον κόσμο αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις και απολύτως δικαιολογημένα...
Μόνο οι πολιτικοί μας φαίνεται συνήθως να το ξεχνάνε δυστυχώς...

Κάθε φορά που «ανεβαίνω» στα μέρη μου (Θεσσαλία) χαίρεται η ψυχή μου για την εκεί πρόοδο, τους ταχείς δρόμους, τα σύγχρονα κτήρια, τις πλατείες, τα συντριβάνια και τα μοντέρνα μαγαζιά!

Κι έπειτα εδώ στεναχωριέμαι για τη θλιβερή στασιμότητα του αγαπημένου, πανέμορφου νησιού.

Γιατί τόση έλλειψη ενδιαφέροντος από τους ιθύνοντες πια... τόση απαξίωση και εγκατάλειψη; Σκέτη απογοήτευση. Δυστυχώς οι έχοντες την εξουσία εδώ, καμία πρωτοβουλία, πρόοδος μηδέν, καμία εξέλιξη, ενδιαφέρον κανένα!

Τα ίδια κτήρια παντελώς παρατημένα στη μοίρα τους, τυραγνισμένα, ερειπωμένα, σαθρά, ετοιμόρροπα...

Στο κέντρο μάλιστα, στο Μανδράκι όλα εκεί είναι πραγματικά τραγικά! H λεγόμενη εκεί «Νέα Αγορά» έπρεπε να είναι το κόσμημα του νησιού και αντ’ αυτού είναι σημείο βρώμας και δυσωδίας. Η Ρόδος ζέχνει δυστυχώς...

Δεν είναι δυνατό να βλέπουμε τις υπέροχες, παλιές ελληνικές ταινίες (πριν 60 χρόνια γυρισμένες) κι όχι απλά να μην υπάρχει καμιά κρατική εξέλιξη, αντιθέτως να ζούμε την απόλυτη παρακμή...

Σήμερα που υπάρχουν άπειροι τρόποι (τεχνολογικά) ακόμη και τις παραλίες όλες γύρω από το νησί και να τις καθαρίσει αν κάποιος ενδιαφέρεται και να τις κάνει απάνεμες!

Δρόμοι παντελώς διαλυμένοι, πεζοδρόμια για κλάματα (σκοτώνονται οι τουρίστες, οι άνθρωποι μπροστά στα μάτια μας), ανύπαρκτα δίκτυα (αποχετευτικά, κλπ)... τους κάδους σκουπιδιών τους ψάχνουμε, και οι έντιμοι άνθρωποι να προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους σε δημόσια κτήρια πραγματικά επικίνδυνα και ρημαγμένα.

ΓΙΑΤΙ; Αυτός ο τόπος έχει δυνατότητες να γίνει κέντρο της Μεσογείου και να φιλοξενεί όλου του πλανήτη «τα διαμάντια»!

Οι ιδιώτες επενδυτές που αξιοποίησαν στη Ρόδο τα κεφάλαιά τους, ήρθαν, έφτιαξαν μονάδες καταπληκτικές και αναδεικνύουν το νησί εκτός συνόρων!

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗ ΡΟΔΟ;

Ένα κτήριο αρχαίου θεάτρου πανέμορφο, 25 ολόκληρα χρόνια που είμαι εδώ, το βασανίζουν, υπόσχονται να το φτιάξουν προεκλογικά, μετά το ξεχνούν και βέβαια το έρημο μένει εκεί, με τις σκαλωσιές (ή χωρίς αυτές το καλοκαίρι, δεν έχει σημασία) να ρημάζει πάντοτε.

Κάτι γεφύρια ΜΟΝΟ δέησαν να χτίσουν οι «άρχοντες» του τόπου κι αυτά τα καημένα για να διορθωθούν (που υπήρχαν από τους Ιταλούς κατακτητές ακόμη) έπρεπε δυστυχώς να πνιγούν εδώ πρώτα άνθρωποι στις πλημμύρες το 2013.

Δεν παριστάνω καμία έξυπνη, ούτε σοφή φυσικά. Ούτε έχω καμία απολύτως διάθεση να μιλήσω με κανένα κομματικό κριτήριο! Κι αν δε σας αρέσει το ότι δε σας κολακεύω, πρόβλημά σας... αλλά λέω την αλήθεια και μάλιστα ωραιοποιημένη! Το νησί έχει τα χάλια του!

Τίποτε απολύτως δεν κάνατε. Αφήσατε όλα να ρημάξουν κι όχι βέβαια μόνον εσείς, αλλά και τα φιλαράκια σας, οι προκάτοχοί σας. Είναι δυστυχώς σε όλους ξεκάθαρο, ότι περισσότερο το αγαπούσαν οι κατακτητές από τους ντόπιους διοικούντες του.

ΑΝ δηλαδή ήσασταν ανθέλληνες, ή μισούσατε ειδικά τη Ρόδο, τι χειρότερο θα κάνατε;

Ανεξήγητα, ντροπιαστικά, ακατανόητα, απαράδεκτα, θλιβερά, εξοργιστικά πράγματα, για ένα νησί που του αξίζει και πρέπει να είναι «κόσμημα» τουλάχιστον για τη Μεσόγειο...

Αρβανίτη Μαρία, κάτοικος Ρόδου 25 χρόνια!».