Καθημερινό είναι πλέον το φαινόμενο της βίας στους εφήβους μας

Rodiaki NewsRoom

Τι υποστηρίζει σε συνέντευξή της στη «Ροδιακή» η ψυχολόγος Μαρία Καρίκη

Απίστευτες είναι οι περιπτώσεις βίας, προπηλακισμών, ξυλοδαρμών και καυγάδων που καθημερινά σχεδόν σημειώνονται στα δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια της περιοχής μας, σύμφωνα με τις επίσημες αναφορές που λαμβάνουν χώρα.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα όμως, η κατάσταση δείχνει να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και οι εντάσεις αυτές να φθάνουν στα άκρα, όπως έγινε με την περίπτωση συμπλοκής των τριών κοριτσιών σε γυμνάσιο της Ρόδου πριν από μερικές μέρες, το οποίο έφερε στη δημοσιότητα η «Ρ» και το οποίο πήρε πανελλήνιες διαστάσεις.

Μιλώντας χθες στη «Ροδιακή» η γνωστή ψυχολόγος του νησιού μας κα Μαρία Καρίκη, προσέγγισε το τεράστιο αυτό ζήτημα από την επιστημονική του πλευρά, σκιαγραφώντας έτσι, την κατάσταση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, τις αιτίες αλλά τον «μεγάλο θυμό» και ένταση που επικρατεί και εκδηλώνεται ειδικά στις εφηβικές ηλικίες.

Επισήμανε συγκεκριμένα η κα Καρίκη:

«Το ζήτημα είναι να δούμε και να ερευνήσουμε πόσο τα νέα παιδιά εκτίθενται σε ερεθίσματα βίας. Έχουμε τα εξωτερικά αίτια όπως είναι το διαδίκτυο. Για παράδειγμα τι πρόσβαση έχουν εκεί τα παιδιά, σε ποιες ιστοσελίδες μπαίνουν, αν υπάρχει έλεγχος για το γεγονός αυτό ή αν δρουν ανεξέλεγκτα.

Οι γονείς δυστυχώς σήμερα, που επωμίζονται πολλαπλούς ρόλους, λείπουν συνήθως από το σπίτι. Έτσι λοιπόν, δεν υπάρχει ο έλεγχος, δεν υπάρχουν οι κανόνες και τα όρια που θα έπρεπε να υπήρχαν. Έτσι λοιπόν και δυσκολίες υπάρχουν στη διαχείριση και ενδεχομένως και άγνοια για τα όσα κάνουν τα παιδιά τους.

Ένα άλλο στοιχείο, είναι η κακή επικοινωνία εντός της οικογένειας. Όταν τα μέλη της οικογένειας για παράδειγμα είναι κουρασμένα και δεν μπορούν με νηφαλιότητα και υπομονή να μιλήσουν με τα παιδιά. Οι σκηνές βίας είναι γνωστό σε όλους μας ότι αποτελούν δημοφιλή θέματα παρακολούθησης και αναζήτησης μέσω του διαδικτύου, σε παιδικές και εφηβικές ηλικίες. Όπως και ορισμένα ηλεκτρονικά παιχνίδια με βίαιο περιεχόμενο, τα οποία δύνανται να επηρεάσουν αρνητικά παιδιά που είναι ήδη εκτεθιμένα σε ερεθίσματα βίας από το ευρύτερο περιβάλλον τους .

Πάμε τώρα στο σχολικό περιβάλλον. Εκεί λοιπόν, ίσως κάποιες καταστάσεις διαφεύγουν από τους εκπαιδευτικούς. Μιλάμε πάντα για περιστατικά βίας. Τα οποία να ξέρετε εμφανίζονται όχι μόνο σε μικρές ηλικίες αλλά από το νηπιαγωγείο ακόμα.

Η βία ξέρετε, δεν είναι μόνο μια θεωρητική συζήτηση που την κάνουμε κατά καιρούς μέσα στα σχολεία μας. Είναι ένα υπαρκτό γεγονός το οποίο οφείλουμε όλοι, γονείς, εκπαιδευτικοί και ειδικοί να σκύψουμε πάνω του και από κοινού να το αντιμετωπίσουμε. Αλλιώς δεν γίνεται. Κι εδώ έρχεται ο ρόλος του εκπαιδευτικού που είναι ιδιαίτερα κρίσιμος και καθοριστικός σε όλο αυτό.

Γιατί για όσους δεν γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί μας, δεν είναι μόνο για να προσέχουν τα παιδιά στα διαλείμματα μην τυχόν πέσουν και χτυπήσουν. Είναι και για να καταγράφουν συμπεριφορές στην τάξη και γενικότερα στο σχολείο. Και βέβαια δεν θα πρέπει να είναι τιμωρητικός ο ρόλος του σχολείου. Πρώτα θα πρέπει να καλούμε τα παιδιά αυτά, να τα νουθετούμε, να συζητάμε μαζί τους. Και μετά όλα τα υπόλοιπα μέτρα.

Εμείς θα πρέπει να δώσουμε στα παιδιά αυτά τα εφόδια να διαχειρίζονται τις διαφωνίες και τις αντιπαραθέσεις τους χωρίς βία, χωρίς να φθάνουν μέχρι εκεί. Τα μηνύματα αυτά λοιπόν οφείλουμε εμείς να περάσουμε στα παιδιά.

Σε άλλη περίπτωση, θα βλέπουμε αυτού του είδους τις αντιπαραθέσεις, που παραπέμπουν σε όλα εκείνα που φοβόμαστε,. Στη βία και στο «επιβάλλω αυτά που πιστεύω εγώ», στο ότι «εγώ είμαι ο δυνατός και προτιμώ να με φοβάσαι παρά να κάτσω να συζητήσω μαζί σου».

Είναι πολλοί οι παράγοντες και οι συνισταμένες καθημερινά. Είναι επίσης τα οικονομικά προβλήματα, το πώς οι γονείς μεταξύ τους λύνουν τις διαφορές καθώς τα παιδιά τα παρατηρούν από μικρή ηλικία.

Το σχολείο είναι το δεύτερό μας σπίτι. Τα παιδιά είτε θα αναπαράγουν συμπεριφορές που ζουν εντός του οικογενειακού μας πλαισίου είτε θα αντιγράψουν στο σχολείο άλλα παιδιά, που επιβάλλονται, τους φοβούνται και παριστάνουν ότι έχουν ρόλο αρχηγού. Πολλές φορές αυτό αρέσει στα παιδιά και αν δεν έχουν τις αντιστάσεις που απαιτούνται και που επισημαίνονται πιο πάνω, αντιγράφουν αυτές τις συμπεριφορές.

Σε ό,τι αφορά τώρα στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, στις μέρες μας θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη σοβαρότητα και προσοχή. Κι αυτό αφορά όλους τους γονείς και όλες τις ηλικίες των παιδιών. Ακόμα και τις πολύ παιδικές ηλικίες και στο κατά πόσο θα επιτρέψουμε το παιδί μας να παρακολουθεί ακόμα και απλές παιδικές ταινίες που δεν είναι της δικής του ηλικίας, αλλά για μεγαλύτερα παιδιά. Έχει σημασία όλο αυτό. Οι παιδικές ψυχούλες, δεν πρέπει να έχουν πρόσβαση παντού.

Άρα λοιπόν, συνοψίζοντας, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι πρέπει να υπάρχουν όρια, πρέπει να υπάρχει σωστή εποπτεία και το πιο βασικό, να μάθουμε στα παιδιά μας να συζητούν, να μιλούν, και να λύνουν τα προβλήματά τους ή τις διαφωνίες τους με κουβέντες και πάντως όχι με βία.

Όλα αυτά βέβαια, δεν γίνονται με πέντε κανόνες και μία τιμωρία στο σχολείο ή στο σπίτι. Χτίζεται... Είναι μέρος της γενικότερης Παιδείας μας. Κι εκεί θα πρέπει να στοχεύουμε όλοι, για να διαμορφώσουμε την καλύτερη δυνατή συμπεριφορά.

Όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας, μας κάνουν να προβληματιζόμαστε, καθημερινά. Όλοι μας οφείλουμε να ασχοληθούμε περισσότερο με τα παιδιά μας. Να ξεκλέψουμε χρόνο απ’ όλα τα υπόλοιπα. Τα παιδιά μας είναι η προτεραιότητα! Και κάτι σημαντικό επίσης: Πρέπει να συζητάμε με τα παιδιά μας. Και να τους εξηγούμε ξανά και ξανά και ξανά τι είναι σωστό και τι λάθος. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να τους περάσουμε τα μηνύματα που θέλουμε.

Όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι σε αυτό. Ας βρούμε τον χρόνο να είμαστε κοντά στις δύσκολες και ευχάριστες στιγμές των παιδιών μας. Και να γινόμαστε εμείς το παράδειγμά τους σε όλα. Όχι άλλα να λέμε κι άλλα να κάνουμε. Μόνο έτσι το παιδί μας θα βρίσκει άλλες εναλλακτικές οδούς, πέρα από αυτή της βίας».

Σημειώνεται ότι η υπόθεση, που έχει πάρει πλέον τον δρόμο της δικαιοσύνης έπειτα από μηνύσεις που κατατέθηκαν, σημειώθηκε σε μεγάλο χωριό της ανατολικής πλευράς του νησιού μας ανάμεσα σε τρεις μαθήτριες: Μία 13χρονη, μαθήτρια πρώτης γυμνασίου και άλλες δύο αδελφές 15 ετών, οι οποίες ήταν επίσης μαθήτριες στο ίδιο σχολείο.

Το επεισόδιο σημειώθηκε το απόγευμα της 15ης Σεπτεμβρίου, εκτός του σχολικού συγκροτήματος όπου φοιτούσαν και οι τρεις ανήλικες μαθήτριες και συγκεκριμένα σε εκδήλωση ελληνικής βραδιάς που είχε διοργανωθεί. Εκεί ενεπλάκησαν η 13χρονη με την μία 15χρονη, ενώ στη συνέχεια, όπως προκύπτει από τα βίντεο, στον καυγά ενεπλάκη και η δεύτερη αδελφή πιθανότητα για να τις ξεχωρίσει.

Σύμφωνα με πληροφορίες που συγκέντρωσε η «Ροδιακή», είχαν προηγηθεί απανωτά φραστικά επεισόδια τις προηγούμενες μέρες μέσα στο Γυμνάσιο που φοιτούν τα κορίτσια κι έγινε αναφορά στη Διεύθυνση του σχολείου, τόσο από την 13χρονη όσο και από τις δύο 15χρονες.