Θάνος Ζέλκας: Της βλακείας το ανάγνωσμα

Θάνος Ζέλκας: Της βλακείας το ανάγνωσμα

Θάνος Ζέλκας: Της βλακείας το ανάγνωσμα

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 1509 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο
Θάνος Ζέλκας

To διαδίκτυο αναπτύχθηκε για να αναπαράγει τη γνώση και να βοηθήσει την αλληλεπίδραση των ανθρώπων.

Ήταν από τις πιο ριζοσπαστικές ανακαλύψεις του ανθρώπινου νου. Μια πραγματική καινοτομία που δημιούργησε νέες συνθήκες σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και της οικονομίας. Έγινε το πιο ζωντανό μέσο ειδήσεων, πληροφοριών, ευκαιριών και αναπαραγωγής ηλιθίων.

Δυστυχώς, καθώς η μετάδοση της πληροφορίας είναι πλέον αστραπιαία, το ίδιο γίνεται και με την αναμετάδοση της βλακείας. Όσο εύκολα μπορεί να πληροφορηθεί κάποιος για τα επιτεύγματα της επιστήμης από ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους μέσα σε ένα εργαστήριο, άλλο τόσο εύκολα θα βρεθεί ένας ηλίθιος να σχολιάσει από κάτω: «σιγά το πράγμα».

Είναι δε τέτοια η αυτοπεποίθησή τους, εφόσον έχουν χτίσει και μια κοινότητα ακολούθων, που δεν θα περιοριστούν σε έναν απλό μηδενισμό. Θα χρησιμοποιήσουν όλη τους την τέχνη για να αποδομήσουν με τις αμπελοφιλοσοφίες τους κάτι το οποίο ούτε καταλαβαίνουν αλλά ούτε είναι διατεθειμένοι να καταλάβουν. Απλά θεωρούν επίτευγμα να καταστρέψουν οτιδήποτε είναι πάνω από τη μετριότητά τους.

Προφανώς, όλοι μας έχουμε συναντήσει στις περιηγήσεις μας ανάλογα περιστατικά. Διαβάζουμε και βλέπουμε πράγματα που σε έναν νου με πάνω από δύο ενεργά εγκεφαλικά κύτταρα δεν μπορούν να χωρέσουν. Αναρωτιόμαστε εύλογα, αν όντως είναι δυνατόν να γίνονται αυτά τα πράγματα και δυστυχώς, κάθε μέρα η πραγματικότητα μας το επιβεβαιώνει όλο και περισσότερο.

Και μη νομίζετε ότι οι ηλίθιοι βρίσκονται μόνο στα χαμηλά στρώματα της κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Τουναντίον είναι εξαπλωμένοι τόσο οριζόντια όσο και κάθετα στην πυραμίδα. Απλά ένας φτωχός ηλίθιος είναι απλά ηλίθιος, ενώ ένας πλούσιος ηλίθιος είναι απλά πλούσιος. Δυστυχώς κι εδώ τα πράγματα λειτουργούν ταξικά, όσο κι αν θέλουμε να το αρνηθούμε. Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά. Κάποιοι εξ αυτών έχουν γίνει αρχηγοί κρατών και όχι κάποιας κεντροαφρικανικής χώρας. Μιλάμε για κράτη που καθορίζουν τις παγκόσμιες εξελίξεις.

Μέσα από τις τεράστιες δυνατότητες που έχει το διαδίκτυο, η «ευγενής φυλή» των ηλιθίων κατόρθωσε εξελιχθεί. Χρειάζονταν έναν τίτλο, έναν «φερετζέ», για να μπορούν να εξαπλώσουν τη βλακεία τους σε όλο τον πλανήτη. Τι πιο εύκολο λοιπόν από μια ιδιότητα που δεν κατανοεί κανείς και παράλληλα ανοίγει πόρτες ως μασονικό διαβατήριο σε χώρους που ούτε απέξω δεν θα μπορούσαν να περάσουν υπό κανονικές συνθήκες. Θα τους έχετε δει κάπου με τους όρους “influencers” ή “entrepreneurs”.

Φυσικά δεν είναι όλοι οι άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται έτσι ηλίθιοι. Κάποιοι όντως καινοτομούν και μπορούν να επηρεάσουν θετικά τις ζωές των υπολοίπων. Σε ένα μεγάλο ποσοστό όμως μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μιλάμε για τύπους που θεωρούν καινοτομία το τηγάνισμα του αβγού με βούτυρο βουβάλας, που βγάζουν φωτογραφίες με σουφρωμένα χείλη και θα γράψουν από κάτω ένα απόφθεγμα του Χέμινγουεϊ (χωρίς φυσικά να γνωρίζουν ποιος είναι) και να δίνουν οδηγίες για το πώς μπορείς να κάνεις μια περιουσία μέσα από την μπούρδα.

Γράφοντας κάποιος μια επιστημονική εργασία, για να έχει αξία, θα πρέπει όλα όσα αναφέρει να τεκμηριώνονται. Στον υπέροχο κόσμο των “influencers” τίποτα δεν χρειάζεται τεκμηρίωση. Το μόνο που τεκμηριώνει τη σαχλαμάρα είναι ο αριθμός των προβολών, των likes και των ακολούθων τους. Εφόσον το λέει ο Χ, που έχει ένα εκατομμύριο ακόλουθους, τότε ισχύει. Το δεχόμαστε αξιωματικά.

Οι πνευματικοί άνθρωποι, όντας καλλιεργημένοι και εφόσον έχουν δει τη βλακεία να νικάει σε όλα τα επίπεδα, κάθονται σιωπηλοί. Δεν είναι άλλωστε πολιτικά ορθό να αποκαλέσεις κάποιον ηλίθιο όταν λέει σαχλαμάρες. Θα σου επιτεθεί, αμέσως ο στρατός των Ορκ του διαδικτύου και θα σε κάνει χαρτοπόλεμο.

Ίσως η πιο επιτυχημένη τακτική είναι να τους δώσουμε περισσότερο χώρο για να καταλάβουν όλοι οι νοήμονες το μέγεθος της βλακείας τους. Αν κατορθώσουμε να επιζήσουμε μετά απ’ αυτό, τότε σίγουρα ο κόσμος μας θα γίνει καλύτερος.

Διαβάστε ακόμη

Μαρία Καμπάνταη: Πανελλήνιες με... ηρεμία

Ελένη Ν. Καραγιάννη: Ανευθυνότητας Ανάγνωσμα στους δρόμους της Ρόδου

Γιάννης Καμπούρης: "Η Βαρκελώνη δείχνει τον δρόμο, Biochar από ελαιώνες σε δρόμους και πεζοδρόμια"

Σωτήρης Ντάλης: Η Βιώσιμη Κοινωνία της Ευημερίας. Η συμβολή ενός Πανεπιστημίου ειδικού εθνικού σκοπού

Δημήτρης Προκοπίου: Μαρίνες ως τουριστικός προορισμός

Ρόδος: Κραυγή απόγνωσης για την ασφάλεια στους δρόμους

Ναπολέων Θ. Βλάσσης: Η ένωση των Επτανήσων με τη Μητέρα Ελλάδα, 21 Μαΐου 1864!

Ηλία Καραβόλιας: Η μπόχα της χώρας