Ελευθέριος Καντίνος: Είμαστε έτοιμοι για την 4η Βιομηχανική Επανάσταση;

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Ελευθέριος Καντίνος

Έχουμε ακούσει πολλάκις κυβερνητικούς εταίρους και υπουργούς να μιλούν για μια Ελλάδα που θα αποτελεί Ευρωπαίο ηγέτη στην προσπάθεια της Ε.Ε στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση.

Είναι όμως η χώρα και οι πολίτες της πραγματικά έτοιμοι, διαθέτουν δηλαδή τις απαραίτητες τεχνικές και πνευματικές δεξιότητες, γι’ αυτό το βήμα;

Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται η έννοια της απασχολησιμότητας και η ικανότητα της χώρας να εξοπλίσει τους πολίτες της με τις δεξιότητες που απαιτούνται για να ευδοκιμήσουν σε μια εποχή ταχείας τεχνολογικής προόδου.

Τις τελευταίες πέντε δεκαετίες, η Ελλάδα έχει παλέψει με αυτό το φαινόμενο. Παρά τον διεθνή διάλογο για το θέμα, η Ελλάδα απέτυχε παταγωδώς να ενσωματώσει πλήρως τις συζητήσεις αυτές στις εκπαιδευτικές και οικονομικές πολιτικές της.

Ως αποτέλεσμα, η χώρα αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις όσον αφορά την προετοιμασία του εργατικού δυναμικού της για τις απαιτήσεις της σύγχρονης οικονομίας.

Μία από τις βασικές ελλείψεις έγκειται στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, το οποίο δυσκολεύεται, και πολλές φορές αρνείται, να προσαρμοστεί στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της αγοράς εργασίας.

Το πρόγραμμα σπουδών συχνά δεν δίνει έμφαση στις πρακτικές δεξιότητες με αποτέλεσμα οι απόφοιτοι να μην είναι καλά προετοιμασμένοι για τις θέσεις εργασίας του μέλλοντος.

Επιπλέον, οι περιορισμένες επενδύσεις απο πλευράς των επιχειρήσεων στην επαγγελματική κατάρτιση και τις πρωτοβουλίες δια βίου μάθησης, επιδεινώνουν περαιτέρω το ζήτημα αυτό, με τους ίδιους τους επιχειρηματίες να χλευάζουν τέτοιες πρωτοβουλίες βλέποντάς το ως χάσιμο χρόνου και χρημάτων.

Το πρόβλημα επιδεινώνεται από το οικονομικό μοντέλο της Ελλάδας, το οποίο ιστορικά χαρακτηρίζεται από αναποτελεσματικότητα και εξάρτηση από τις παραδοσιακές βιομηχανίες.

Παρά τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού της οικονομίας, συμπεριλαμβανομένων των αμφιβόλου ποιότητας και αποτελέσματος μεταρρυθμίσεων κατά την περίοδο της λιτότητας, η Ελλάδα εξακολουθεί να υστερεί σε σχέση με τους Ευρωπαίους ομολόγους της όσον αφορά την καινοτομία και την παραγωγικότητα.

Αυτή η στασιμότητα περιορίζει τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τις ευκαιρίες για εξειδικευμένους εργαζόμενους, συμβάλλοντας σε έναν κύκλο υποαπασχόλησης και brain drain.

Ακόμη και όταν τα άτομα αποκτούν σχετικές δεξιότητες, συχνά βρίσκονται υποτιμημένα και υποαμείβονται στην ελληνική αγορά εργασίας.

Αυτή η ανισότητα στις αμοιβές, σε συνδυασμό με τις περιορισμένες προοπτικές σταδιοδρομίας, ωθεί πολλούς ταλαντούχους επαγγελματίες να αναζητήσουν ευκαιρίες στο εξωτερικό, εξαντλώντας περαιτέρω τη δεξαμενή ταλέντων της Ελλάδας και εμποδίζοντας την οικονομική ανάπτυξη.

Για να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις, η Ελλάδα πρέπει να εκτελέσει μια ολική μεταρρύθμιση στο εκπαιδευτικό της σύστημα αλλα και μια γενναία αλλαγή του οικονομικού της μοντέλου.

Αυτό περιλαμβάνει την ιεράρχηση του ψηφιακού αλφαβητισμού, την προώθηση της επιχειρηματικότητας και την επένδυση σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης.

Σε αυτά τα προγράμματα δεν αρκεί μόνο η κρατική παρέμβαση. Πρέπει και οι ίδιοι οι ιδιώτες να είναι διατεθειμένοι να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να επενδύσουν στο εργατικό δυναμικό τους.

Οι επιχειρηματίες που θα το κάνουν, θα μπορέσουν να κερδίουν ένα πολύ σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων.

Ταυτόχρονα, η χώρα πρέπει να ακολουθήσει οικονομικές πολιτικές που να δίνουν κίνητρα για καινοτομία, να προσελκύουν επενδύσεις σε τομείς υψηλής ανάπτυξης και να δημιουργούν ευκαιρίες για τη δημιουργία βιώσιμων θέσεων εργασίας.

Επενδύοντας στρατηγικά σε ψηφιακές υποδομές και προωθώντας ένα ζωντανό οικοσύστημα καινοτομίας και επιχειρηματικότητας, η Ελλάδα μπορεί να μεταβεί από την εξάρτηση από τον τουρισμό και τις παραδοσιακές βιομηχανίες σε έναν δυναμικό τεχνολογικό κόμβο.

Μέσω στοχευμένων πολιτικών για την προσέλκυση τεχνολογικών ταλέντων, τη διευκόλυνση των νεοφυών επιχειρήσεων και την παροχή κινήτρων για έρευνα και ανάπτυξη, η Ελλάδα μπορεί να τοποθετηθεί ως ηγέτης σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η τεχνολογία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η βιοϊατρική.