Χρήστος Γιαννούτσος: Ο ρόλος της χειροτεχνίας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Χρήστος Γιαννούτσος *

Κατά την περίοδο διεξαγωγής της Πανελλήνιας Έκθεσης Χειροτεχνίας και Αγροτικής Οικονομίας στην Κρεμαστή, ο μέσος πολίτης συνειδητοποιεί ότι τα χειροτεχνικά επαγγέλματα βρίσκονται υπό εξαφάνιση: ο σανδαλάς, ο τσαγκάρης, ο βιοτέχνης δερμάτινων ειδών, επαγγέλματα που ανθούσαν ως προς τον αριθμό των βιοτεχνιών τον προηγούμενο αιώνα, πλέον λιγοστεύουν όσο πλησιάζουμε προς το 2030.

Η Ελλάδα, ένας ελκυστικός προορισμός για εκατομμύρια επισκέπτες από όλο τον κόσμο, δεν αξιοποίησε την ανάπτυξη των βιοτεχνιών κατά τις δεκαετίες των 1970, 1980 και 1990. Ως γιος χειροτέχνη δερμάτινων ειδών (τσάντες, ζώνες, πορτοφόλια) θυμάμαι από μικρό παιδί τον πατέρα μου να αναφέρεται με παράπονο στο μηδαμινό ενδιαφέρον της Πολιτείας να δημιουργήσει Τεχνικές Σχολές γύρω από τα παραδοσιακά χειροτεχνικά επαγγέλματα.

Έτσι, τα νέα Ελληνόπουλα θα είχαν μια επαγγελματική πιστοποίηση και τη δυνατότητα να δημιουργήσουν μέσω της χειροτεχνίας εθνικό πλούτο, διαδίδοντας παράλληλα τη φήμη της χώρας μας στο εξωτερικό ως το χειροτεχνικό κέντρο της Ευρώπης. Στην εποχή που συζητείται η τεχνητή νοημοσύνη και η σύσταση ιδιωτικών πανεπιστημίων, καμία συζήτηση δεν έγινε για την αξιοποίηση των τελευταίων επαγγελματιών των παραδοσιακών χειροτεχνικών επαγγελμάτων.

Η τεχνητή νοημοσύνη θα οδηγήσει στην απώλεια ανειδίκευτων θέσεων εργασίας μακροπρόθεσμα, αλλά παράλληλα και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας που δεν φανταζόμαστε αυτή τη στιγμή. Οι σχολές χειροτεχνικών επαγγελμάτων θα μπορούσαν να είναι μια εναλλακτική διέξοδος για τον νέο άνθρωπο που θέλει να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά. Κάθε νησί για παράδειγμα, θα μπορούσε να έχει τον δικό του ξυλουργό, τον δικό του σανδαλά, τη δική του βιοτεχνία δερμάτινων ειδών ή ρούχων. Μιλάμε, λοιπόν, για δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας, με άμεση συμβολή και στο ΑΕΠ της χώρας μας.

Βέβαια, από τη στιγμή που δεν υφίσταται υπουργείο Βιομηχανίας και υπάρχει απλώς η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας στο υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, γιατί να υπάρχει και υπουργείο Βιοτεχνίας; Όσο η Κυβέρνηση δεν επενδύει στην ενίσχυση της εγχώριας βιοτεχνίας και βιομηχανίας, η αθρόα εισαγωγή προϊόντων θα συνεχίσει να αυξάνεται και η οικονομία μας θα είναι ολοένα και λιγότερο πατριωτική, καθώς η έλλειψη αυτάρκειας θα οδηγήσει στην εξάρτησή μας από κράτη εκτός της ΕΕ, όπως είναι η Τουρκία.

* Ο Χρήστος Γιαννούτσος είναι επαγγελματίας μεταφραστής στη Ρόδο και υποψήφιος διδάκτωρ του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου.