Οι φωτιές στον καταυλισμό των Ρομά και η ανοχή του κράτους καλά κρατούν

Rodiaki NewsRoom

Μια αναδρομή 20 ετών όπου… όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν

Δεν υπάρχει τελικά... σωτηρία σε ό,τι αφορά την παραβατικότητα των ομάδων των Ρομά στο Καρακόνερο της Ρόδου, αφού για μια ακόμα φορά η Πυροσβεστική Υπηρεσία Ρόδου, πάνω από 6 στελέχη της και 3 οχήματα, βρέθηκαν να σβήνουν φωτιές στην είσοδο του καταυλισμού για περισσότερες από 5 ώρες.

Ειδικότερα, η φωτιά στα σκουπίδια που βρίσκονται στην είσοδο του καταυλισμού, ξεκίνησε στις 9 το βράδυ της Πέμπτης 3 Ιουνίου και διήρκεσε μέχρι και τη 1 τα ξημερώματα της Παρασκευής!

Για μια ακόμα φορά οι χιλιάδες κάτοικοι της γύρω περιοχής, υποχρεώθηκαν να καταπίνουν τοξικό καπνό και να περιμένουν τη λήψη μέτρων, όπως κάνουν τα τελευταία 20 χρόνια.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν για όλους τους Ροδίτες και τις Ροδίτισσες είναι ένα και μοναδικό: θα δοθεί ένα τέλος σε αυτή την θλιβερή και επικίνδυνη ταλαιπωρία που υφίστανται χιλιάδες κάτοικοι στο Κάτω Ροδίνι και στην ευρύτερη περιοχή;

Και κάτι ακόμα: Θα εφαρμοστούν οι νόμοι; Θα γίνουν συλλήψεις άραγε για εκείνους που εμπαίζουν θεσμούς, φορείς, αρχές και μια ολόκληρη τοπική κοινωνία εδώ και 20 τουλάχιστον χρόνια;

Σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου, κατά τη διάρκεια της οποίας παρέστη και ο εκπρόσωπος των Ρομά στο Καρακόνερο, υπήρξε έντονος διαξιφισμός με τον δήμαρχο Ρόδου, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι μέχρι το τέλος της θητείας της δημοτικής αρχής, ο άτυπος καταυλισμός θα έχει φύγει από το σημείο που βρίσκεται σήμερα.

Το ιστορικό μιας υπόθεσης που δεν έχει προηγούμενο
Σε έρευνα της «Ροδιακή» πριν από 5 χρόνια για την κατάσταση που επικρατεί στο Καρακόνερο, την αγανάκτηση του κόσμου και τις ενέργειες των τοπικών μας αρχών, το όλο σκηνικό θα μπορούσε να ήταν πανομοιότυπο με αυτό που σήμερα επικρατεί, αφού ουσιαστικά, τόποτε δεν έχει αλλάξει και κανένα μέτρο δεν έχει παρθεί.

«Καρκίνωμα» είχε χαρακτηρίσει τις φωτιές στον καταυλισμό των ΡΟΜΑ στο Καρακόνερο της Ρόδου ο πρώην διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσου κος Ιωάννης Τσιτσικάς.

Πριν από αυτόν, πάνω από 10 συνάδελφοί του διοικητές αλλά κυρίως χιλιάδες Ροδίτες, για περισσότερα από 20 χρόνια, χαρακτήρισαν με πολύ σκληρότερα λόγια την κατάσταση που ζούμε και βιώνουμε με τις καθημερινές σχεδόν φωτιές στον καταυλισμό χειμώνα - καλοκαίρι.

Φύλλο δεν κουνήθηκε. Κι όχι μόνο τώρα, αλλά κάθε φορά που ο καπνός και το δίκιο ζώνουν και πνίγουν τους κατοίκους στην περιοχή του Καρακόνερου, όπου οι φωτιές δίνουν και παίρνουν, βλέπουμε μια γενική και μεθοδευμένη «αποποίηση ευθυνών» ή ακόμα χειρότερα, να ρίχνει ο ένας στον άλλον τις διαχρονικές ευθύνες για τα γενικότερα προβλήματα που παρουσιάζονται εντός και πέριξ του καταυλισμού των ΡΟΜΑ στο Καρακόνερο.

Έξι δήμαρχοι, τέσσερις νομάρχες, τρεις κρατικοί και δύο αιρετοί Περιφερειάρχες, δέκα αστυνομικοί διευθυντές, δέκα διοικητές της Πυροσβεστικής, δέκα λιμενάρχες και καμιά δεκαπενταριά εισαγγελείς, άλλαξαν θέσεις όλα αυτά τα χρόνια, κι όμως τίποτα δεν άλλαξε.

Τα «τσαντίρια» τους αποδείχθηκαν τελικά ότι είναι κατασκευασμένα από... μπετόν αρμέ.

Και το μόνο που καθημερινά καταρρέει στον τόπο μας, είναι η υπομονή των κατοίκων στην ευρύτερη περιοχή του Ροδινιού οι οποίοι εδώ και 20 χρόνια «καταπίνουν» και φορτώνουν μέσα τους, τον τοξικό καπνό, τις υποσχέσεις, τις βαθυστόχαστες αναλύσεις και τις θεωρίες εκείνων που θα έπρεπε να είχαν αντιμετωπίσει εδώ και χρόνια τα προβλήματα αυτά.

Και το πρόβλημα, για να είμαστε δίκαιοι, είναι ότι ο νόμος δεν εφαρμόζεται καν. Με αποτέλεσμα κάθε μέρα, ολοένα και περισσότερο κάποιοι από τους κατοίκους του καταυλισμού (γιατί δεν είναι όλοι έτσι) να αποθρασύνονται, να ανάβουν φωτιές, να μην υπολογίζουν κανέναν και τίποτα.

Γιατί δεν εφαρμόζονται άραγε; Γιατί οι πυροσβέστες χρειάζονται κάθε φορά αστυνομική προστασία για να μπουν στον καταυλισμό και να σβήσουν τις φωτιές;

Πόσες διώξεις άσκησε ο εισαγγελέας Ρόδου για τις 2.500 φορές που κινητοποιήθηκε η πυροσβεστική υπηρεσία τα τελευταία 7 ή 8 χρόνια;

Τα ερωτήματα ζητούν απαντήσεις από την τοπική μας κοινωνία. Κι είναι πολλοί αυτοί που και σήμερα κρύβονται, για να μην βρεθούν αντιμέτωποι με τον χειρότερο εφιάλτη τους. Τον οποίο όμως ό,τι και να κάνουν, ό,τι και να σκαρφιστούν, δεν πρόκειται να το αποφύγουν. Με θεωρίες, ευχές και αρλούμπες, αυτό το ζήτημα δεν λύνεται.

Όλα αυτά τα ερωτήματα ζητούν απαντήσεις. Άμεσες απαντήσεις. Γιατί για όσους δεν έχουν ακόμη πάρει χαμπάρι (υπάρχει κι αυτό το ενδεχόμενο) χιλιάδες άνθρωποι έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα όρια ανοχής και αντοχής τους. Περιμένουν μάταια από τους τοπικούς μας εκπροσώπους και τις αρχές να κάνουν κάτι ουσιαστικό, πέραν από να ρίχνουν ο ένας στον άλλον τις ευθύνες.

Η πολιτεία με την ευρεία έννοια, οφείλει σήμερα κιόλας, προτού να είναι αργά, να πάρει ουσιαστικά μέτρα: Υποχρεώνοντας όλους εκείνους που κάνουν ότι δεν άκουσαν, δεν είδαν ή δεν κατάλαβαν, ότι η κατάσταση έχει γίνει ανεξέλεγκτη και ότι το κακό δεν θα αργήσει να γίνει. Και τότε, την ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, θα έχουν όλοι αυτοί που ακόμα και σήμερα μετά από τόσα χρόνια εμπαίζουν με τα καμώματα και την απραξία τους, μια ολόκληρη κοινωνία.