Ελένη Κορωναίου: Να τολμάς: Η ψυχολογία του ανθρώπου που ζει αυθεντικά

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η Ελένη Κορωναίου

Ψυχολόγος, MSc

Σε μια εποχή που κυριαρχεί η ανάγκη για «ασφαλείς» επιλογές, για κινήσεις μελετημένες, κοινωνικά αποδεκτές, προβλέψιμες – η τόλμη γίνεται πράξη αντίστασης. Όχι μόνο αντίστασης απέναντι σε εξωτερικούς περιορισμούς, αλλά κυρίως απέναντι στον εσωτερικό μας φόβο· τον φόβο της απόρριψης, της αποτυχίας, της έκθεσης και της μοναξιάς.

Όμως, η ψυχολογική υγεία δεν ευδοκιμεί στην καταπίεση. Αντίθετα, ενδυναμώνεται μέσα από την αυθεντικότητα, δηλαδή την ικανότητα να αναγνωρίζουμε, να εκφράζουμε και να διεκδικούμε τις βαθύτερες επιθυμίες και ανάγκες μας. Να λέμε δυνατά τα «θέλω» μας, να ψιθυρίζουμε τις ανάγκες μας, χωρίς ντροπή, να πέφτουμε με πάθος σε ό,τι αγαπάμε, ακόμη κι αν ξέρουμε ότι υπάρχει πιθανότητα να πληγωθούμε.

Η αποτυχία, όταν είναι αποτέλεσμα μιας συνειδητής επιλογής, δεν είναι ποτέ μάταιη.
Είναι εμπειρία, είναι διδασκαλία. Όπως λέμε συχνά στη θεραπευτική διαδικασία, δεν υπάρχει εξέλιξη, χωρίς ρίσκο ούτε αυτογνωσία, χωρίς σύγκρουση είτε εσωτερική είτε εξωτερική.

Και όταν κάποιος διεκδικεί τείνει να οριοθετείται. Μαθαίνει πότε να επιμένει, αλλά και πότε να αποχωρεί. Να φεύγει λίγο πριν η αξιοπρέπειά του υπονομευτεί, να αποσύρεται, χωρίς να κουβαλάει απωθημένα. Αυτή η ισορροπία είναι δείγμα ψυχικής ωριμότητας.

Δεν είναι όλοι οι τολμηροί νικητές.

Κι αυτό είναι εντάξει.

Ο τολμών δε νικά πάντα αλλά ζει με τη σιγουριά ότι προσπάθησε.

Κι αυτή η γνώση έχει ανεκτίμητη ψυχολογική αξία.

Είναι το αντίδοτο στη ματαίωση, στο «κι αν είχα…;»,
στο ατελείωτο βασανιστήριο των χαμένων ευκαιριών.

Το να τολμάς είναι στάση ζωής. Δεν είναι απερισκεψία, αλλά πράξη συνειδητής επιλογής. Είναι η φωνή μέσα σου που λέει…

«Αυτό είμαι».

«Αυτό θέλω».

«Αξίζω να το δοκιμάσω».

Και ναι, μπορεί να μην πετύχεις.

Αλλά θα έχεις ζήσει, όχι απλώς υπάρξει.