Ηλίας Καραβόλιας: Προς το παρόν, λείπει η ενσυναίσθηση…

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Ηλίας Καραβόλιας

Μείζον ζήτημα των καιρών μπροστά μας είναι ένα: Θα αντικατασταθούμε κάποτε; Μήπως μπορεί να φτιαχτεί με την ΑΙ ο «άνθρωπος» και η «κοινωνία»; Οικογένεια; Επιχείρηση;
Μπορούν τελικά να μας αντικαταστήσουν, αφού μας ακυρώσουν (όλους και όλα όσα φτιάχνουμε γύρω μας) αυτοί οι αόρατοι κατευθυνόμενοι μεταφυσικοί παραγωγοί;

Κοιτάξτε: Κάθε πείραμα με ΑΙ εργαλεία πλέον θα έχει εμπορικό σκοπό - δηλαδή έρευνα και καινοτομία με στόχευση για το κέρδος του κεφαλαίου.

Και αυτό έγινε στις ΗΠΑ: Ένα πρωτοποριακό πείραμα από μια ΑΙ εταιρεία, που αποκάλυψε τις απρόβλεπτες παθογένειες ενός πλήρως αυτοματοποιημένου οργανισμού (επιχείρηση).

Σε προσομοιωμένα περιβάλλοντα – που αντί ανθρώπων λειτούργησαν οι ΑΙ agents – φτιάχτηκε μια εικονική επιχείρηση που τελικά οι agents φαγώθηκαν μεταξύ τους!

Αξίζει να διαβάσετε https://www.iefimerida.gr/tehnologia/epiheirisi-horis-anthropoys-tehniti-noimosyni-haos?fbclid=IwY2xjawOUbdNleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZA80MDk5NjI2MjMwODU2MDkAAR4kJWilqDUrtVO_WHAdIl5CXdlVul6KXC9lc3xjUodWoIxAsoHIXaooM2bNJA_aem_sfz-zThEXQMWKmdUK4JHFQ
πώς οι «εικονικοί εργαζόμενοι» με τίτλους και θέσεις, όταν έφθασαν σε συναισθηματικά ξεσπάσματα και ταυτίσεις ρόλων ή μη συμβατών συλλογικά συμπεριφορών, ρήμαξαν τελικά αυτή την εταιρεία!

Αυτό μας δείχνει, μεταξύ άλλων, το εξής: όταν οι ΑΙ εργαζόμενοι αλληλεπιδρούν χωρίς ανθρώπινο πλαίσιο, τότε «μπορεί να πέσουν σε αυτοενισχυόμενους βρόχους, ενισχύοντας τα δικά τους σφάλματα και μιμούμενοι τις κοινές δυσλειτουργικές συμπεριφορές».

Άρα, η υπόθεση ότι η ΑΙ μπορεί να αναπαράγει πολύπλοκες κοινωνικές δομές (όπως μια «εταιρεία») είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιβεβαιωθεί στην ουσία.

Και όπως λέει και το πόρισμα του πειράματος: «Όσο περισσότερο μοιάζει στον άνθρωπο η ΑΙ, τόσο περισσότερο παίρνει και τις ανθρώπινες αδυναμίες, χωρίς όμως την κρίση, τα όρια και τη συναισθηματική ωριμότητα σταθεροποίησης».

Η ουσία είναι να καταλάβουμε γιατί δεν μπορούν τελικά να συνεννοηθούν τα λογισμικά ρομποτάκια – είτε π.χ. υπάρχει εικονικός CEO είτε ο εικονικός HR manager.

Μια φυσική επιχείρηση είναι κοινωνία. Και η εργασία που περιλαμβάνει εντός της καλείται «ομότιμη παραγωγή». Οι δεσμοί των εργαζόμενων σε κάθε βαθμίδα λειτουργούν πολλαπλά και «παράγεται» αποδοτικότητα.

Αυτό το τελευταίο όμως, το πετυχαίνουν σχετικά εύκολα οι ΑΙ agents. Είναι αυτό που ξέρει καλύτερα να κάνει το νέο μεταφυσικό νεφο-κεφάλαιο: να γεννιέται από τον εαυτό του, με διαμεσολαβητές τους αλγόριθμους αντί ανθρώπων (αλλά παραγόμενοι αυτοί οι αλγόριθμοι από τον άνθρωπο και τον μόχθο του, την διάνοια και την απασχόλησή του – αυτά τον συνθέτουν, εκτός από data και μηχανικής μάθησης προγραμματικά μοντέλα και αυτοματισμούς).

Τι δεν περιλαμβάνει, μέχρι στιγμής, αυτή η εικονική αλγοριθμική κοινότητα εργασίας; Τι δεν μπορούν να παράγουν οι λογισμικές αυτές μηχανές, ακόμα τουλάχιστον;

Μα φυσικά ενσυναίσθηση και ευθυγράμμιση των σκοπών. Δεν μπορούν να ενώσουν την τεχνητή αποδοτικότητα της εικονικής συλλογικότητας, μέσω διαχείρισης των ανθρώπινων ενστίκτων και των συναισθημάτων που αναδύονται (π.χ. κατανόηση, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, φιλότιμο, αλτρουισμό, εγωισμό, κ.ά.).

Αλλά είπαμε: μέχρι τώρα. Προσεχώς, κανείς δεν ξέρει τελικά αν αντί να σκοτώνονται τα ρομπότ και οι ψηφιακοί συνεργάτες μεταξύ τους, μπορούν και να αναλάβουν π.χ. την διοίκηση της εικονικής επιχείρησης ή να απεργήσουν και να ζητήσουν και τα μέσα παραγωγής…
ΥΓ: Λέτε ο Μαρξ να βγει σε avatar;