Μάνος Δ. Κόκκινος: Ύστατος χαιρετισμός στη μεγάλη μορφή του Μιλτιάδη Λογοθέτη

Rodiaki NewsRoom

Η Δωδεκάνησος και η Ρόδος, ιδιαίτερα, ορφανεύουν από μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της σύγχρονης ιστορίας τους. Ο Μιλτιάδης Λογοθέτης, με την πολύπλευρη και ακούραστη προσφορά του, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην πνευματική, κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου. Η πορεία του, γεμάτη μάχες για την πρόοδο και την ανάπτυξη, κατέστησε τον ίδιο έναν από τους στυλοβάτες της τοπικής κοινωνίας, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε την ζωή του στο καλό της Ρόδου και της Δωδεκανήσου γενικότερα.

Αυτά τα λόγια, γραμμένα από τον φίλο και συνεργάτη του Μιλτιάδη, Μάνο Δ. Κόκκινο, αποτυπώνουν με τον πιο αυθεντικό τρόπο τη σημασία της ύπαρξης και της κληρονομιάς του Λογοθέτη. Οι προσπάθειες του για τη δημιουργία μιας καλύτερης κοινωνίας και για την ανάδειξη της ιστορίας μας θα παραμείνουν ζωντανές, θυμίζοντας μας τη δύναμη της αφοσίωσης και της αγάπης για τον τόπο μας.

Ειδικότερα, ο κ. Μάνος Δ. Κόκκινος ανέφερε τα εξής:

«Αγαπημένε μας Μιλτιάδη, μάχιμος, ενεργός και θαρραλέος ανέβαινες στην κορυφή ενός αιώνα παρουσίας, πνευματικής συγγραφικής και κοινωνικής προσφοράς.

Όμως η κοινή ανθρώπινη μοίρα σταμάτησε το βηματισμό σου στα 95 σου χρόνια αυτής της μάχιμης και δυναμικής σου πορείας.

Ευλαβικά υποκλίνομαι μπροστά σου, για να σου απευθύνω τον ύστατο χαιρετισμό σαν ελάχιστο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης για όσα μου χάρισε η μακρόχρονη θερμή φιλία και αγαστή συνεργασία μας.

Δεν μας συνέδεε μόνο η κοινή περήφανη Νισύρικη καταγωγή μας.

Αν και ήρθαμε στη ζωή σε κρίσιμα και δίσεκτα χρόνια, γαλουχηθήκαμε με τα νάματα μιας γνήσιας ελληνοχριστιανικής οικογένειας και μπολιαστήκαμε με τις πανανθρώπινες αξίες της αγάπης, της αλληλεγγύης, του ανθρωπισμού, αλλά και με το όραμα μιας ελεύθερης πατρίδας.

Κι όταν η λευτεριά έφτασε στα νησιά μας, μπήκαμε δυναμικά στον αγώνα της μόρφωσης για να γεμίσουμε τη φαρέτρα μας με τα απαραίτητα εκείνα όπλα ώστε να δώσουμε τη μάχη της προόδου και της ανάπτυξης στην ελεύθερη Δωδεκάνησο.

Στρατευτήκαμε εθελοντικά σε όλους τους αγώνες της εποχής μας, για ανωτατοποίηση της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων, διεκδικήσαμε την ίδρυση Πανεπιστημίου Αιγαίου, την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου στα Δωδεκάνησα σαν μοχλό της Δωδεκανησιακής ανασυγκρότησης, βρεθήκαμε επικεφαλής στον αγώνα για την ίδρυση της Δωδεκανησιακής Ανώνυμης Ναυτιλιακής Εταιρείας, με σκοπό τη ναυτιλιακή σύνδεση και τουριστική ανάπτυξη των νησιών μας και στη δημιουργία του Ιδρύματος Υποτροφιών Δωδεκανήσου.

Για όλη αυτή την κοινή μας συνεργασία και πορεία στέκομαι ευγνώμων μπροστά σου.

Μέσα από τις τάξεις του Εμπορικού Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου χάραξες μια νέα πορεία αναπτυξιακής προοπτικής για να καταθέσεις αργότερα μέσα από τη συνεργασία σου με την Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου, τις επιστημονικές γνώσεις και εμπειρίες σου στην οικοδόμηση του τουριστικού θαύματος της Ρόδου μας που στάθηκε και εξακολουθεί να αποτελεί μέχρι σήμερα το θεμέλιο και τον βασικό πυλώνα αλλά και τον κατεξοχήν αιμοδότη της τοπικής μας οικονομίας.

Αλλά και η ιστορική και πολιτιστική μας κληρονομιά, βρήκε στην πολυμάθειά σου και στον ανήσυχο συγγραφικό χαρακτήρα σου τον ακούραστο εκείνο εργάτη που με την σκαπάνη της μελέτης και της έρευνας έφερε στην επιφάνεια πολλούς θησαυρούς μιας μακρόχρονης ιστορικής και πολιτιστικής μας πορείας και μας έκανε κοινωνούς σε αυτή.

Ορφανεύει σήμερα η Δωδεκάνησος με ένα κενό μεγάλο και δυσαναπλήρωτο. Όμως το τεράστιο και πολύτιμο συγγραφικό σου έργο, θα αποτελεί βαριά κληρονομιά και πολύτιμο βοηθό στις γενιές που ακολουθούν.

Αφήνεις πίσω σου μαζί με το ογκώδες και πολύτιμο συγγραφικό σου έργο, μια εξαίρετη οικογένεια που φρόντισες να την οδηγήσεις και να την κατευθύνεις στα δικά σου βήματα πορείας, άξια και ικανή να συνεχίσει τη γήινη παρουσία σου.

Έτσι κέρδισες μαζί με την υστεροφημία, και την αιωνιότητα.

Ευλαβικά και με ευγνωμοσύνη υποκλίνομαι και πάλι μπροστά στην αιώνια μνήμη σου.

Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας Μιλτιάδη.

Μάνος Δ. Κόκκινος»