Γιάννης Παππάς: «Η Δωδεκάνησος δεν έχει ανάγκη από σερίφηδες»

Rodiaki NewsRoom

Με ιδιαίτερα αιχμηρό αλλά και ξεκάθαρο πολιτικό λόγο παρεμβαίνει ο βουλευτής Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας και τέως υφυπουργός Ναυτιλίας Γιάννης Παππάς, στέλνοντας μήνυμα υπέρ μιας διοίκησης με ανθρώπινο πρόσωπο και ασκώντας κριτική σε πρακτικές αυστηρής και άκαμπτης εφαρμογής του νόμου στη Ρόδο.

Ο κ. Παππάς τονίζει χαρακτηριστικά πως «η Ρόδος δεν έχει ανάγκη από “σερίφηδες”», επισημαίνοντας ότι η εξουσία «δεν είναι εργαλείο αυταρέσκειας», αλλά «δημόσια αποστολή που απαιτεί σοβαρότητα, ενσυναίσθηση και αίσθηση του πραγματικού κόσμου».

Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι «η ισχύς του κράτους δεν φαίνεται στην αυστηρότητα», αλλά στην ικανότητά του «να είναι δίκαιο, ανθρώπινο και αποτελεσματικό», αναδεικνύοντας την ανάγκη για ένα κράτος δίπλα στον πολίτη και στις πραγματικές ανάγκες της νησιωτικής κοινωνίας.

Ειδικότερα, ο βουλευτής Δωδεκανήσου αναφέρει τα εξής:

«Υπάρχουν τρόποι και τρόποι να ασκείς διοίκηση. Ένας από αυτούς είναι η επιβολή και η λογική “πονάει χέρι, κόψει χέρι” και μάλιστα εμφατικά. Στη Ρόδο βλέπουμε κάτι αντίστοιχο. Ολιγωρία σε αποφάσεις ζωτικής σημασίας που πρέπει να είχαν ληφθεί… χθες, επιβολή του νόμου με τρόπο άγαρμπο, οριζόντιο και χωρίς ενσυναίσθηση.

Η Δωδεκάνησος είναι ένας τόπος με βαριά ιστορία, σύνθετες κοινωνικές ανάγκες και καθοριστική συμβολή στην εθνική οικονομία. Είναι νησί πρώτης γραμμής. Είναι τόπος που κρατά όρθιο τον τουρισμό, την απασχόληση, την τοπική επιχειρηματικότητα και την κοινωνική συνοχή στα Δωδεκάνησα.

Αυτός ο τόπος χρειάζεται λειτουργούς του κράτους σοβαρούς, δίκαιους και αποτελεσματικούς. Που αντιλαμβάνονται την αποστολή τους. Χρειάζεται υπηρεσίες που εφαρμόζουν τον νόμο με μέτρο, κρίση και σεβασμό. Η Ρόδος δεν έχει ανάγκη από «σερίφηδες».

Οι κρατικοί λειτουργοί που υπηρετούν στη Ρόδο δεν βρίσκονται στις θέσεις τους για να κάνουν επίδειξη εξουσίας. Δεν βρίσκονται εκεί για να αποδεικνύουν καθημερινά πόσο αυστηροί μπορούν να γίνουν απέναντι στον πολίτη, στον επαγγελματία, στον εργαζόμενο, στον άνθρωπο που παλεύει να κρατήσει όρθια την οικογένεια και την επιχείρησή του.

Η εξουσία που δίνει το κράτος είναι ευθύνη. Δεν είναι προσωπικό προνόμιο. Δεν είναι μηχανισμός επιβολής. Δεν είναι εργαλείο αυταρέσκειας. Είναι δημόσια αποστολή και απαιτεί σοβαρότητα, ενσυναίσθηση και αίσθηση του πραγματικού κόσμου.

Η νομιμότητα πρέπει να υπηρετείται. Κανείς δεν ζητά ασυδοσία και ανοχή σε παραβάσεις που βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον. Όμως άλλο πράγμα είναι η εφαρμογή του νόμου και άλλο η ανώφελη αυστηρότητα. Άλλο πράγμα είναι ο έλεγχος και άλλο η διοικητική υπερβολή. Άλλο πράγμα είναι η προστασία της κοινωνίας και άλλο η ταλαιπωρία της.

Η Δωδεκάνησος έχει ιδιαιτερότητες. Έχει έντονη εποχικότητα και οικονομία που στηρίζεται σε χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, με εργαζόμενους που σηκώνουν μεγάλο βάρος κάθε τουριστική περίοδο. Έχει επαγγελματίες που λειτουργούν μέσα σε πίεση, κόστος, ανταγωνισμό και διαρκείς απαιτήσεις. Το κράτος τα γνωρίζει όλα αυτά και οι εκπρόσωποί του οφείλουν να τα λαμβάνουν υπόψη.

Η διοίκηση δεν μπορεί να λειτουργεί με ψυχρή τυπολατρία. Οφείλει να βλέπει τον άνθρωπο πίσω από τον φάκελο. Τον επαγγελματία πίσω από την άδεια. Την οικογένεια πίσω από την επιχείρηση και την τοπική οικονομία πίσω από κάθε απόφαση.

Η αυστηρότητα έχει αξία όταν προστατεύει. Όταν προλαμβάνει κινδύνους και διασφαλίζει ίσους κανόνες για όλους. Όταν υπερασπίζεται το κοινωνικό σύνολο. Χάνει το νόημά της όταν μετατρέπεται σε άσκηση ισχύος και τελικά πλήττει την πραγματική οικονομία χωρίς ουσιαστικό όφελος για την κοινωνία.

Η Δωδεκάνησος θέλει κράτος δίπλα στον πολίτη. Κράτος που ελέγχει με δικαιοσύνη και παρεμβαίνει με σοβαρότητα. Κράτος που εξηγεί, καθοδηγεί, προειδοποιεί και διορθώνει. Κράτος που δεν αιφνιδιάζει χωρίς λόγο. Κράτος που δεν αντιμετωπίζει τον πολίτη ως αντίπαλο.

Αυτό είναι το κράτος που χρειάζεται η νησιωτική Ελλάδα. Αυτό είναι το κράτος που αξίζουν τα Δωδεκάνησα. Ένα κράτος με κύρος, μέτρο και ανθρωπιά. Ένα κράτος που κατανοεί πως η εξουσία ασκείται για το κοινό καλό, για την κοινωνική ειρήνη, για την οικονομική ζωή και για την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.

Η Δωδεκάνησος δεν ζητά ειδική μεταχείριση. Ζητά σεβασμό στις συνθήκες της. Ζητά δίκαιη εφαρμογή των κανόνων. Ζητά διοικητική συμπεριφορά αντάξια ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.

Όσοι υπηρετούν σε δημόσιες θέσεις στα νησιά μας πρέπει να θυμούνται κάτι απλό. Η εξουσία τους πηγάζει από το κράτος και ασκείται για τους πολίτες. Κάθε απόφαση, κάθε έλεγχος, κάθε διοικητική πράξη πρέπει να έχει ως πρώτο μέλημα το κοινωνικό σύνολο, την τοπική οικονομία και την εμπιστοσύνη στη δημόσια διοίκηση.

Η Δωδεκάνησος  έχει ανάγκη από λειτουργούς με ευθύνη. Από ανθρώπους που ξέρουν να εφαρμόζουν τον νόμο χωρίς να συνθλίβουν την κοινωνία. Από κρατικούς εκπροσώπους που σέβονται τον τόπο στον οποίο υπηρετούν. Γιατί η ισχύς του κράτους δεν φαίνεται στην αυστηρότητα. Φαίνεται στην ικανότητά του να είναι δίκαιο, ανθρώπινο και αποτελεσματικό.»