«Με μία βαλίτσα»: Η παράσταση που συγκίνησε τη Ρόδο επιστρέφει τον Δεκέμβριο

Rodiaki NewsRoom

Της Στέλλας Παπασάββα

stellapapasav@gmail.com

Κάποιες παραστάσεις τελειώνουν όταν σβήνουν τα φώτα της σκηνής. Κάποιες άλλες, όμως, συνεχίζουν να ταξιδεύουν μέσα από τα συναισθήματα που αφήνουν πίσω τους. Η κοινωνική κωμωδία «Με μία βαλίτσα» ανήκει σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία, καθώς η πρώτη της συνάντηση με το κοινό της Ρόδου συνοδεύτηκε από θερμή υποδοχή, γέλιο, συγκίνηση και μηνύματα που βρήκαν τον δρόμο προς την καρδιά των θεατών…

Το Δημοτικό Θέατρο Ρόδου γέμισε από κόσμο, ο οποίος αγκάλιασε την παράσταση και τους συντελεστές της, επιβεβαιώνοντας πως το θέατρο μπορεί να γίνει ένας τόπος συνάντησης, προβληματισμού και ουσιαστικής επικοινωνίας. Για τους ηθοποιούς Παύλο Πιέρρο και Γιάννη Φραγκίσκο, η εμπειρία αυτή δεν αποτέλεσε απλώς έναν επιτυχημένο σταθμό στην πορεία της παράστασης, αλλά μια συνάντηση που τους γέμισε όμορφες αναμνήσεις και δύναμη για τη συνέχεια.

Η «βαλίτσα» τους, άλλωστε, δεν μεταφέρει μόνο ιστορίες καθημερινών ανθρώπων. Κουβαλά προβληματισμούς για τη σύγχρονη κοινωνία, στιγμές γέλιου και συγκίνησης, αλλά και ένα μήνυμα που παραμένει επίκαιρο: απέναντι στις δυσκολίες, ο άνθρωπος μπορεί να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα, την αισιοδοξία και το θάρρος να μιλήσει, ακόμη κι όταν γύρω του κυριαρχεί η σιωπή.

«Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ιδανικότερο ξεκίνημα»

Για τον Παύλο Πιέρρο, η Ρόδος αποτέλεσε την αφετηρία του ταξιδιού της παράστασης, με τον ίδιο να μιλά με ενθουσιασμό για την υποδοχή που επιφύλαξε το κοινό στο έργο και στους συντελεστές του.

«Η Ρόδος ήταν η αφετηρία μας σε αυτό το ταξίδι με μία βαλίτσα και πραγματικά δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ιδανικότερο ξεκίνημα», αναφέρει, περιγράφοντας τη ζεστασιά με την οποία τους υποδέχθηκαν οι θεατές.

Όπως τονίζει, τα θετικά σχόλια και η ανταπόκριση του κόσμου αποτέλεσαν σημαντική ενίσχυση για τη συνέχεια της διαδρομής τους. Οι συζητήσεις με τους θεατές μετά την παράσταση και τα όμορφα λόγια που εισέπραξαν επιβεβαίωσαν στους ηθοποιούς ότι η επικοινωνία με το κοινό ήταν αμφίδρομη και ουσιαστική.

Ο Παύλος Πιέρρος εκφράζει, μάλιστα, την επιθυμία του να επιστρέψουν σύντομα στη Ρόδο, ώστε να ξαναμοιραστούν την παράσταση με τους ανθρώπους που την αγκάλιασαν.

Μια συγκινητική εξομολόγηση που έμεινε χαραγμένη στη μνήμη

Ο Γιάννης Φραγκίσκος ξεχωρίζει, ανάμεσα στις στιγμές που έζησε στη Ρόδο, εκείνη που τον συγκίνησε περισσότερο… «Κρατάω όλες τις όμορφες στιγμές και τις όμορφες αναμνήσεις που περάσαμε, που μοιραστήκαμε με τον κόσμο και κυρίως κρατάω τα λόγια ενός αντιστράτηγου, ο οποίος βγήκε στη σύνταξη. Μου είπε ότι έχει δει πάρα πολλές παραστάσεις, αλλά αυτή την παράσταση θα την κρατήσει μέσα στην καρδιά του», αναφέρει.

Μια εξομολόγηση που έγινε με δακρυσμένα μάτια και που, όπως λέει χαρακτηριστικά, είναι η εικόνα που του έχει μείνει από αυτή τη συνάντηση με το κοινό της Ρόδου.

Για τον ίδιο, η αξία μιας παράστασης δεν αποτυπώνεται μόνο στο γέλιο και στο χειροκρότημα, αλλά και σε εκείνες τις σιωπηλές στιγμές κατά τις οποίες μια ιστορία επί σκηνής συναντά ένα προσωπικό βίωμα και γεννά ένα συναίσθημα που δύσκολα περιγράφεται με λόγια.

Ο Γιάννης Φραγκίσκος ανυπομονεί να επιστρέψει στο νησί, να ανοίξει ξανά τη θεατρική «βαλίτσα» και να μοιραστεί με το κοινό νέες στιγμές συγκίνησης και χαράς.

Το ταξίδι συνεχίζεται τον Δεκέμβριο

Η επιθυμία των δύο ηθοποιών να επιστρέψουν στη Ρόδο γίνεται πραγματικότητα, καθώς, όπως ανακοίνωσε ο Γιάννης Φραγκίσκος, η παράσταση αναμένεται να παρουσιαστεί ξανά στο νησί τον Δεκέμβριο.

Η επιστροφή δίνει την ευκαιρία σε όσους την παρακολούθησαν να ξανασυναντηθούν με τις ιστορίες και τα μηνύματά της, αλλά και σε όσους δεν κατάφεραν να βρεθούν στην πρώτη παράσταση να ανακαλύψουν τον κόσμο της.

Με πρωταγωνιστές τον Παύλο Πιέρρο και τον Γιάννη Φραγκίσκο, σε σκηνοθεσία του Μάριου Ντερντέ, η κοινωνική κωμωδία συνδυάζει το χιούμορ με τη συγκίνηση και τον κοινωνικό προβληματισμό, φωτίζοντας ανθρώπινες ιστορίες που θα μπορούσαν να εκτυλίσσονται δίπλα μας.

Γιατί, τελικά, η μεγαλύτερη επιτυχία μιας θεατρικής παράστασης ίσως να μην είναι μόνο ένα γεμάτο θέατρο, αλλά τα συναισθήματα που παίρνει μαζί του ο θεατής όταν φεύγει. Και η «Με μία βαλίτσα» φαίνεται πως άφησε στη Ρόδο κάτι περισσότερο από μια όμορφη θεατρική βραδιά: μια υπόσχεση για την επόμενη συνάντηση.