Παράκτιες ζώνες και τουρισμός

Το μεγαλύτερο μέρος των τουριστών συγκεντρώνεται στις παραλιακές ζώνες.

Ο Ελληνικός Τουρισμός διαθέτει 9.554 ξενοδοχεία, 726.546 κλίνες και κατά το έτος 2009 είχαμε 14,9 εκατομμύρια αφίξεις αλλοδαπών τουριστών. Το μεγαλύτερο μέρος των τουριστών συγκεντρώνεται στις παραλιακές ζώνες, και είναι προσανατολισμένο στις τουρισμό που διεξάγεται κατά την καλοκαιρινή τουριστική σεζόν η οποία διαρκεί από το Μάιο ως και τον Οκτώβριο. Οι περισσότεροι, λοιπόν, μήνες της σεζόν είναι καλοκαιρινοί (Ιούνιος-Αύγουστος) αλλά και ο Μάιος και ο Σεπτέμβριος έχουν παρόμοιο κλίμα. Το μεγαλύτερο μέρος του ξενοδοχειακού δυναμικού βρίσκεται κοντά στις ακτές, οι εκεί παράκτιες ζώνες συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του τουρισμού. Οι παράκτιες ζώνες της Κρήτης, τις μέρες της θερινής σεζόν, συγκεντρώνουν πάνω από 170.000 τουρίστες ημερησίως, της Ρόδου πάνω από 110.000 και της Κω πάνω από 70.000 τουρίστες. Επιπλέον το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας βρίσκεται επίσης στις παράκτιες ζώνες. Η διαχείριση των παράκτιων ζωνών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη μια και η βάση της τουριστικής ζήτησης συγκεντρώνεται, στις παράκτιες ζώνες, διαμένει, διασκεδάζει και αθλείται. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη συγκέντρωση του πληθυσμού κάνει τις παράκτιες ζώνες περιβαλλοντικά ευάλωτες. Επιπλέον η οικιστική - τουριστική ανάπτυξη ανθεί στις παράκτιες ζώνες. Ας σημειωθεί ότι ακόμη και σήμερα η διαχείριση λυμάτων και απορριμμάτων δεν είναι πλήρης στη χώρα. Ευτυχώς στις μεγάλες πόλεις η διαχείριση των λυμάτων έχει ολοκληρωθεί, σχετικά με τα απορρίμματα οι ανακύκλωση δεν έχει εξαπλωθεί παντού, και δεν έχουν όλες οι πόλεις ΧΥΤΑ. Παρόλα αυτά σταδιακά η διαχείριση απορριμμάτων προχωρά, με στόχο να κλείσουν οι ΧΥΤΑ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων) και παράλληλα με την ανακύκλωση να γίνουν οι ΧΥΤΥ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων). Δυστυχώς κάποιοι Δήμοι δεν προχωρούν με σωστή ταχύτητα ακόμη έχουν σκουπιδότοπους…. Η αυθαίρετη δόμηση, η ηχορύπανση, η αλλοίωση του αρχιτεκτονικού χαρακτήρα, η διάβρωση, η καταστροφή των ελεύθερων χώρων, η αλλοίωση του υδροφόρου ορίζοντα, οι εκχερσώσεις, είναι προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παράκτιες περιοχές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δώσει ιδιαίτερη σημασία για την παράκτια ζώνη μέσω της χάραξης πολιτικής για το θέμα αυτό: Αρχές «Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Παράκτιας Ζώνης» Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου προς τα κράτη - μέλη της Ένωσης. 1. Σφαιρική θεώρηση των ακτών: Οι παράκτιες ζώνες αποτελούν πολύπλοκα συστήματα. 2. Μακροπρόθεσμη προοπτική: Πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ανάγκες τόσο της σημερινής όσο και των μελλοντικών γενεών. 3. Προσαρμοσμένη διαχείριση: Η «Ολοκληρωμένη Διαχείριση Παράκτιας Ζώνης» αποσκοπεί στη σταδιακή ολοκλήρωση των πολιτικών, των προγραμμάτων και των δραστηριοτήτων διαχείρισης. 4. Ανάδειξη της τοπικής ιδιαιτερότητας: Η «Ολοκληρωμένη Διαχείριση Παράκτιας Ζώνης» πρέπει να βασίζεται στην κατανόηση ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών της υπό εξέταση περιοχής. 5. Λειτουργία σε συνάρτηση με της φυσικές διεργασίες: Οι δραστηριότητες μας καθίστανται μακροπρόθεσμα περισσότερο αειφόρες από περιβαλλοντική άποψη και πιο προσοδοφόρες από οικονομική άποψη όταν λειτουργούν σε συνάρτηση με τις φυσικές διεργασίες και όταν λαμβάνουν υπόψη τα όρια που καθορίζονται από αυτές (φέρουσα ικανότητα). 6. Συμμετοχικός σχεδιασμός: Αξιοποίηση όλων των ενδιαφερομένων στη διαδικασία του σχεδιασμού. 7. Υποστήριξη και συμμετοχή όλων των αρμοδίων διοικητικών φορέων. 8. Αξιοποίηση ενός σχεδιασμού μέσων: Απαιτείται συνδυασμός νομικών, οικονομικών μέσων, ανταλλαγής πληροφοριών, τεχνολογικών, έρευνας και εκπαίδευσης. *Δημήτρης Προκοπίου Υποψήφιος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πειραιώς / Μέλος Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου.