Οργή, θυμός και αγανάκτηση

Οργή, θυμός και αγανάκτηση

Οργή, θυμός και αγανάκτηση

Μιχάλης Μαστής

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 670 ΦΟΡΕΣ

Χρόνια είχε να ζήσει η Ρόδος, τέτοιου είδους επεισόδια έντασης και αγανάκτησης σαν τα προχθεσινά, μέσα κι έξω από το Δημαρχείο της πόλης μας. Οργή, θυμός και αγανάκτηση συσσωρευμένη. Ένα ξέσπασμα μαζικό που άγγιξε ακραία σημεία ήταν η δυναμική διαμαρτυρία των Καλυθενών, οι οποίοι έδειξαν τις πραγματικές τους προθέσεις για το τι έχει να γίνει στην περίπτωση μεταφοράς των τσιγγάνων στην περιοχή τους. Οι ίδιοι είχαν προειδοποιήσει έγκαιρα μία μέρα νωρίτερα στην λαϊκή τους συνέλευση αλλά κάποιοι δεν πήραν το μήνυμα και παρέσυραν τον Στάθη Κουσουρνά, σε ένα ακόμα ολίσθημα: Υποτίμησε τις αντιδράσεις και δεν έκανε καμία προσπάθεια να τις εκτονώσει στο διάστημα που μεσολάβησε. Κι έτσι οι φωτιές φούντωσαν κι έφθασαν στην πόρτα του δημαρχείου, στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου. Παντού. Το χειρότερο δε είναι ότι κανείς δεν ξέρει ακόμα πως και με ποιο τρόπο θα εκτονωθούν. Τα ζόρικα έρχονται για ολόκληρη την τοπική μας κοινωνία. Μια κοινωνία «τσιτωμένη», γεμάτη οργή, έτοιμη για όλα. ʼμεσα επηρεαζόμενη από τα όσα διαδραματίζονται σε εθνικό – κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Όποιος επιχειρήσει καταλογισμό ευθυνών για το πώς τα πράγματα έφθασαν εδώ που έφθασαν σήμερα, οφείλει να ομολογήσει ότι ο σημερινός δήμαρχος, έχει το μικρότερο μερίδιο ευθύνης από όλους όσους διετέλεσαν και διατελούν στα κοινά και σε επιτελικές θέσεις. Σε αυτόν έλαχε να λύσει το γόρδιο δεσμό. Όλοι οι υπόλοιποι, νυν, τέως και πρώην, ήξεραν (και ξέρουν ακόμα) να κρύβουν καλά το θέμα των «τσιγγάνων» κάτω από το χαλί. Τώρα δεν πάει άλλο. Και η λύση μοιάζει τόσο δύσκολη για ένα θέμα τόσο κοινωνικό που πρέπει να πάρει αργά ή γρήγορα ένα οριστικό τέλος. Χωρίς να θέλουμε να γίνουμε «μάντεις κακών» τέτοιου είδους κοινωνικές εκρήξεις κι ακόμα χειρότερες, θα συναντούμε στο εξής πολύ πιο συχνά, ακόμα κι εδώ, στην φιλήσυχη κατά τα άλλα Ρόδος. Η ανοχή, η υπομονή, η υπέρμετρη κατανόηση για μια σειρά ζητήματα που έδειχνε η τοπική κοινωνία έχει ήδη εξαντληθεί. Κι αυτό δεν αφορά μόνο των θέμα των τσιγγάνων. Όσο πιο νωρίς το κατανοήσουν αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις και ασκούν εξουσία σε κεντρικό ή τοπικό επίπεδο, τόσο καλύτερο θα είναι. Σε άλλη περίπτωση οι μικρές αυτές εστίες, πολύ γρήγορα θα μετατραπούν σε πύρινα μέτωπα, ικανά να αποτεφρώσουν οτιδήποτε «καλό» ή «κακό» βρουν στο πέρασμά τους..!

Διαβάστε ακόμη

Δρ. Παρασκευή Ξανθούλη: Το Φθινόπωρο του Χαλκού: Ο Huizinga, ο Κολοσσός της Ρόδου και τα Ιστορικά Καθεστώτα της Μορφής

Μανώλης Κολεζάκης: Ο ρόλος των Μικρομεσαίων επιχειρήσεων,(ΜμΕ-SMEs), στην Ελληνική οικονομία

Χρ. Γιαννούτσος: Τελικά η Ρόδος ανήκει στους κατοίκους της ή σε αθηνοκεντρικά συμφέροντα;

Χρύσανθος Λαουδίκος: Ο τόπος μας είναι ευλογημένος. Οφείλουμε να τον αντιμετωπίζουμε με ευλάβεια

Γιάννης Σαμαρτζής: Η εισοδηματική ανισότητα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση τον συντελεστή Gini

Σωτήρης Ντάλης: Ήττα Τραμπ: Μια αισιόδοξη μέρα για τις ΗΠΑ και τον κόσμο

Σωτήρης Ντάλης: Πολωνία: θεσμική σύγκρουση με ρωσικό «άρωμα»

Μαρία Καρίκη: Γιατί οι άνθρωποι θυματοποιούνται;