Λυπήθηκα διπλά για το Ακταίον

Λυπήθηκα διπλά για το Ακταίον

Λυπήθηκα διπλά για το Ακταίον

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 490 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Βασίλης Μαυράκης

Πρώτον: Δεν θα έπρεπε να είναι το «τέλος» του Ακταίον αυτό. Θα έρθει η ώρα που θα κλάψουμε πικρά όλοι μας. Ο προορισμός του Ακταίον έπρεπε να είναι διαφορετικός. Έπρεπε να το δούμε σαν ένα «παραγωγικό πνευματικό κεφάλαιο».

Τώρα, τι θα παράγει για το δήμο μας; (Τι θα παράγει για τους Ροδίτες;) Θα παράγει στο δήμο ένα ποσό ημερησίως των 300 (τριακοσίων) ευρώ περίπου. Και μετά, τι θα κάνουν μ’ αυτά τα λεφτά; Τίποτα! Το τι θα χάσουμε, δυστυχώς, προς το παρόν, δεν το υπολόγισε κανείς. Ευχομαι, την τελευταία στιγμή να αλλαχθούν τα σχέδιά σας. Δεν είναι αργά!

Δεύτερον: Έχω αφιερώσει χιλιάδες ώρες να σκέφτομαι, τι μπορεί να γίνει το Ακταίον, μόνο και μόνο, για το καλό των Ροδιτών και της Ρόδου μας.

Δηλώνω: Ότι είμαι υπέρ της ιδιωτικοποιήσεως όλων των επιχειρήσεων του δήμου, ιδίως αυτών που συναγωνίζονται τους επιχειρηματίες. Όχι μόνο ειδικά του Ακταίον, που ο προορισμός του πρέπει να είναι διαφορετικός.

Έγραψα αρκετά άρθρα στη Ροδιακή. Λυπάμαι, όμως διπλά, που δεν ελήφθησαν υπόψη. Γιατί, γιατί, γιατί!!!
Αφού υπάρχουν πολλοί παραγωγικοί Ροδίτες και Ροδίτισσες, που ασχολούνται με τα κοινά, μακριά από κομματικές καταστροφές και ψηφοθηρίες.

Ζήτησα: Από τη Δημοτική Κοινότητα Ρόδου (επισήμως με αίτηση και αριθμό πρωτοκόλλου) να καλέσει λαϊκή συνέλευση για το θέμα του Ακταίον, μέχρι στιγμής δεν έλαβα απάντηση.

Το ίδιο πρότεινα και στο δήμο Ρόδου, επαναλαμβάνω, το Ακταίον να δοθεί στη σπουδάζουσα νεολαία (τι έχουμε κάνει μέχρι στιγμής γι’ αυτούς;).

Συγχρόνως, θα είναι και επιχείρηση, όπως είναι και τώρα, με νεοτερικές αλλαγές. Οι «νέοι» θα αναλάβουν να οργανώνουν 365 (τριακόσιες εξήντα πέντε) εκδηλώσεις. Τα δε τεράστια έσοδα, θα επενδύονται και πάλι στη νεολαία μας, και θα τα διαθέτουν όπου αυτοί θέλουν.

Το λιγότερο, που περίμενα να κάνει ο δήμος μας και η δημοτική κοινότητα Ρόδου: Να στείλει ένα ερωτηματολόγιο σε όλα τα Γυμνάσια και Λύκεια (να δοθούν στους μαθητές) με ερωτήσεις για όλα τα θέματα, που απασχολούν τη σπουδάζουσα νεολαία. Το ίδιο, να γίνει και προς τους σπουδαστές Πανεπιστημίων. (Πιστεύω να υπάρχουν οι διευθύνσεις τους).

Έχω κάνει προσωπική έρευνα. Οι μαθητές θέλουν να είναι χρήσιμοι και θέλουν προσφέρουν.
Λοιπόν τι κάθεστε;
Ροδίτες τρέξτε, ο χρόνος περνάει γρήγορα!

Διαβάστε ακόμη

Σωτήρης Ντάλης: Εκλογές στο Ισραήλ: Μήνυμα αλλαγής πορείας

Αργύρης Αργυριάδης: Οι μαθητές σε τάξη, η κοινωνία σε αταξία

Κοσμάς Σφυρίου: Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και η ανάγκη εθνικής στρατηγικής μακράς πνοής

Εμμανουήλ Ν. Κολεζάκης: Ρόδος και άυλη πολιτιστική κληρονομιά: χοροί και τραγούδια

Ηλίας Καραβόλιας: «Χαμένοι» στις συντεταγμένες της εσωτερικής μας (α)συμφωνίας

Σωτήρης Ντάλης: Μια αισιόδοξη Κυριακή

Χρ. Γιαννούτσος: Δεν υπάρχει νησιωτική ανάπτυξη χωρίς κοινωνική στεγαστική πολιτική και τηλεϊατρική

Κώστας Φάλαγγας: Ανάλυση δεδομένων στα ξενοδοχεία: όταν οι αριθμοί γίνονται στρατηγική