To παράπονο της αγροτιάς

Pοδούλα Λουλουδάκη

Δύο νέοι αγρότες από την Απολακκιά, περιγράφουν τη δεινή θέση στην οποία θα περιέλθουν με την εφαρμογή του νομοσχεδίου

Τα τρακτέρ κατέβηκαν και στην πόλη της Ρόδου. Αγανακτισμένοι αγρότες υποστηρίζουν πως αν το νομοσχέδιο περάσει θα τους αφανίσει, θα τους κάνει ν΄ αλλάξουν επάγγελμα ή να φύγουν στο εξωτερικό. Αυτό τους νέους, γιατί οι μεγαλύτεροι δεν έχουν καμιά τύχη.
Σε μια Ελλάδα που έχει εναποθέσει τις όποιες ελπίδες της για επιβίωση στον τουρισμό και στον πρωτογενή τομέα, οι αγρότες επιμένουν ότι ο πρωτογενής τομέας θα εξαφανιστεί αφού το Φορολογικό συρρικνώνει δραματικά το εισόδημά τους και το Ασφαλιστικό όταν κάποτε και αν βγουν στη σύνταξη, θα τους δώσει ψίχουλα για να ζήσουν. Στο μπλόκο έξω από το Δημαρχείο τα τρακτέρ είναι παραταγμένα, οι αγρότες αγανακτισμένοι, αλλά πέρα από τους επικεφαλείς τους οι υπόλοιποι είναι απρόθυμοι να μιλήσουν δημοσίως.
Ο Σάββας Χατζηγιαννάκης όμως και ο Στέφανος Μακρής, και οι δύο από την Απολακκιά, και οι δύο σπουδασμένα παιδά με πτυχία στα χέρια τους, αποφάσισαν να γίνουν αγρότες στην τουριστική Ρόδο, κατά κύριο και αποκλειστικό επάγγελμα, μα είναι ιδιαιτέρως ανήσυχοι με τις εξελίξεις!

Σάββας Χατζηγιαννάκης Απολακκιά

Σάββας Χατζηγιαννάκης
Απολακκιά
Πως αποφάσισες να γίνεις αγρότης, είσαι από αγροτική οικογένεια;
Ναι, καλλιεργούσαμε σιτάρι, πατάτα, καρπούζι, ζωοτροφές. Μεγάλωσα μέσα στα χωράφια. Σπούδασα χρηματοοικονομικά στο ΤΕΙ Κρήτης, έκανα την πρακτική μου στην Αγροτική Τράπεζα για έξη μήνες, αλλά όταν πέθανε ο πατέρας μου πριν από τρία χρόνια, αναγκάστηκα να συνεχίσω εγώ στα χωράφια μαζί με τον αδελφό μου.

Γιατί λες αναγκάστηκα;
Γιατί ο πατέρας μου είχε επενδύσει στην αγροτιά. Είχε ξοδέψει χρήματα για αγορά αγροτικών μηχανημάτων (τρακτέρ, άροτρα, σπαρτικές μηχανές, φυτευτικές μηχανές, θεριστική μηχανή, φορτηγό), κι έπρεπε αυτά τα μηχανήματα να δουλέψουν ή με κάποιο τρόπο να αξιοποιηθούν.

Αυτό που βρήκες ήταν όπως τις εποχές του πατέρα σου που ήταν καλές εποχές για τους αγρότες;
Οι εποχές χάλασαν όπως και η αγορά. Δυσκολευόμαστε να προωθήσουμε τα προϊόντα μας με αξιοπιστία, αλλά παρόλα αυτά οι υποχρεώσεις τρέχουν, τα έξοδα είναι τεράστια. Τώρα με το νομοσχέδιο που πάνε να περάσουν δεν υπάρχει μέλλον στο επάγγελμα. Σου παρακρατεί το 72% του καθαρού σου κέρδους, δηλαδή δουλεύεις για το κράτος. Μας έχουν κάνει ελεύθερους επαγγελματίες με το νέο φορολογικό χωρίς να υπάρχει δυνατότητα να ανταπεξέλθουμε. Έχουμε να κάνουμε με τον καιρό, με τις ασθένειες στις καλλιέργειές μας, οι τιμές των φαρμάκων και των εφοδίων είναι στα ύψη και συν τοις άλλοις έχουμε και αύξηση ΦΠΑ στο 23%.

Θα προτιμούσες να κάνεις μια άλλη δουλειά έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση;
Θα ήταν προτιμότερο κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες να δουλεύω υπάλληλος σε μία επιχείρηση. Τουλάχιστον εκεί δεν θα έχω ζημιές, έξοδα και τόσο άγχος.

Στέφανος Μακρής Απολακκιά

Στέφανος Μακρής Απολακκιά

Στην Απολακκιά είναι μεγάλο το ποσοστό των αγροτών;
Όλοι είναι αγρότες είτε δουλεύουν σε δημόσιες υπηρεσίες, είτε σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, είτε είναι συνταξιούχοι, όλοι είναι αγρότες. Φτιάχνεις ένα σπίτι, παίρνεις ηλεκτρολόγο πρέπει να έχει πτυχίο ο ηλεκτρολόγος. Ο αγρότης δεν χρειάζεται στην Ελλάδα να έχει τίποτα και δεν θα τον ελέγξει κανείς. Όποιος θέλει δηλώνει αγρότης, κάνει παραγωγή και ταΐζει τον κόσμο μ΄ αυτήν. Αυτοί καλά κάνουν, προσθέτουν στο εισόδημά τους. Το κράτος γιατί τους αφήνει, είναι αθέμιτος ανταγωνισμός. Στην Απολακκιά είναι μετρημένοι στα δάχτυλα οι κατ΄ επάγγελμα αγρότες.

Έχετε κάνει και σπουδές έτσι δεν είναι;
Έχω τελειώσει λογιστική στα ΤΕΙ Ηρακλείου, κι έκανα την πρακτική μου στην Εθνική τράπεζα. Όταν έψαχνα για δουλειά δεν μπορούσα να βρω, και για ό,τι έβρισκα τα λεφτά ήταν πολύ λίγα και μου λέγανε «κι άμα θέλεις…»! Τους είπα «δεν θέλω» και πήγα στα χωράφια.

Έκανες λάθος που πήγες στα χωράφια;
Δεν έχω κάνει λάθος, η δουλειά μου αρέσει πάρα πολύ είναι η πιο ωραία δουλειά του κόσμου, εκεί που οι άλλοι πάνε εκδρομή εμένα είναι ο χώρος της δουλειάς μου, αλλά αυτό το φορολογικό τώρα πάει να μας διαλύσει.

Δώσε μας ένα απλό αριθμητικό παράδειγμα του τι θα συμβεί αν ψηφιστεί το νομοσχέδιο ως έχει;
Έστω ότι καθαρίζεις 20.000 ευρώ. Για να καθαρίσω εγώ 20.000 ευρώ δουλεύω όλο το χρόνο και από το Μάιο έως τον Οκτώβρη δουλεύω από 18 ώρες έως και 22 ώρες την ημέρα.

Τι παραγωγή έχεις;
Πεπόνι, καρπούζι, πατάτα.

Να συνεχίσουμε με το παράδειγμα!
Αυτά τα 20.000 δεν είναι πραγματικά έσοδα γιατί το κράτος δεν μας αφήνει να δικαιολογήσουμε όλα μας τα έξοδα. Είναι έξω η βενζίνη, τα εργατικά που είναι πάρα πολλά, το φαγητό για τους εργάτες, κι άλλα πολλά. Έρχεται να σε φορολογήσει στα πλασματικά 20.000 ευρώ που είναι 26% ο φόρος δηλαδή 5.200 ευρώ, συν 5.200 η προκαταβολή φόρου για την επόμενη χρονιά δηλαδή 10.400. Θέλει να σου πάρει 20% πάνω στα 20.000 ευρώ για τα Ασφαλιστικό, για μια σύνταξη που δεν θα πάρω καθόλου. Είμαι 30 χρονών, θα βγω σε 37 χρόνια από σήμερα, στην πραγματικότητα δεν θα πάρω καθόλου σύνταξη. Και μ΄ αφήνει να ζήσω με 5.600 ευρώ. Μ΄ αυτά πρέπει να συντηρήσω σπίτι, οικογένεια δηλαδή με 500 ευρώ το μήνα. Και ρωτάω το κράτος: έστω ότι πάει καλά η χρονιά μου και τα πιάνω τα λεφτά και πληρώνω 5.000 ευρώ προκαταβολή για την επόμενη χρονιά. Αν την επόμενη χρονιά καταστραφεί η σοδειά μου ποιος θα μου πληρώσει όλες μου τις υποχρεώσεις; ΕΝΦΙΑ, ΕΡΤ, τέλη αλληλεγγύης…

Αν περάσει το νομοσχέδιο ως έχει τι θα κάνεις;
Ή θα συνεχίσω να κάνω τη δουλειά που μ΄ αρέσει, παρόλα τα προβλήματα και θα φοροδιαφεύγω, θα κλέβω το κράτος οπότε δεν επιτυγχάνεται και πάλι ο σκοπός τους ή θα φύγω στο εξωτερικό να δουλέψω. Αν θέλει το κράτος να μας μετατρέψει σε ελεύθερους επαγγελματίες και να μας φορολογήσει ως ελεύθερους επαγγελματίες θα πρέπει να αφήσει τις τιμές να τις διαμορφώνει ο κάθε παραγωγός ξεχωριστά. Ο ψαράς παίρνει φτηνό πετρέλαιο, ο ξενοδόχος επιδοτείται για το προσωπικό του, εμείς γιατί όχι;

Να μη μπούμε στο κεφάλαιο «επιδοτήσεις» τώρα! Ποια ακριβώς προβλήματα προκύπτουν από τη φορολόγησή σας ως ελεύθεροι επαγγελματίες;
Για παράδειγμα έχεις δύο χωράφια που τα καλλιεργείς εσύ ο ίδιος. Το ένα είναι κοντά στη θάλασσα και ο ΕΝΦΙΑ είναι πιο μεγάλος απ΄ αυτόν του άλλου χωραφιού που είναι στο βουνό, ενώ η καλλιέργεια και των δύο είναι η ίδια. Το ένα σου παράγει πέντε τόνους καρπούζι, το άλλο ένα τόνο καρπούζι. Τα δύο χωράφια αυτά πρέπει να σου δώσουν από 1.000 ευρώ για παράδειγμα. Για να συμβεί αυτό όμως πρέπει το ένα που παρήγαγε πέντε τόνους να πουληθεί είκοσι λεπτά το κιλό ενώ το άλλο ένα ευρώ! Την τιμή επομένως πρέπει να τη βγάζω εγώ, αλλά αυτά δεν γίνονται. Ο υπουργός ψηφίζει για εμένα να ζω με 5.600 ευρώ το χρόνο και για τον εαυτό του 5.000 το μήνα και όλα του πληρωμένα. Γιατί; Τι παράπονο έχει από μένα; Να έρθει αυτός να ζήσει με τόσα λεφτά και να πάω εγώ στη θέση του να δούμε τι θα κάνει μετά!