Λεξιστορείν: Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Λεξιστορείν:  Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Λεξιστορείν: Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Αλέξανδρος Ν. Κατσαράς

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 412 ΦΟΡΕΣ

Στην αρχαιότητα η λέξη σπατάλη είχε την σημασία της άσωτης και ακόλαστης ζωής, του πλούσιου και υπερπολυτελούς γεύματος αλλά και του υπερπολυτελούς και ακριβού κοσμήματος.

Ετυμολογικά η λέξη εντάσσεται στην οικογένεια του ρήματος «σπάω-σπω» με την σημασία του «ρουφώ, απορροφώ, απομυζώ».

Άρα, με βάση αυτή την ερμηνεία, σπάταλος είναι αυτός που απορροφά κάτι υπερβολικά και χωρίς μέτρο, ο αχόρταγος.

Διαβάστε ακόμη

Δρ. Παρασκευή Ξανθούλη: Το Φθινόπωρο του Χαλκού: Ο Huizinga, ο Κολοσσός της Ρόδου και τα Ιστορικά Καθεστώτα της Μορφής

Μανώλης Κολεζάκης: Ο ρόλος των Μικρομεσαίων επιχειρήσεων,(ΜμΕ-SMEs), στην Ελληνική οικονομία

Χρ. Γιαννούτσος: Τελικά η Ρόδος ανήκει στους κατοίκους της ή σε αθηνοκεντρικά συμφέροντα;

Χρύσανθος Λαουδίκος: Ο τόπος μας είναι ευλογημένος. Οφείλουμε να τον αντιμετωπίζουμε με ευλάβεια

Γιάννης Σαμαρτζής: Η εισοδηματική ανισότητα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση τον συντελεστή Gini

Σωτήρης Ντάλης: Ήττα Τραμπ: Μια αισιόδοξη μέρα για τις ΗΠΑ και τον κόσμο

Σωτήρης Ντάλης: Πολωνία: θεσμική σύγκρουση με ρωσικό «άρωμα»

Μαρία Καρίκη: Γιατί οι άνθρωποι θυματοποιούνται;