Σε καιρό πανδημίας, ένας φιλικός και φανταστικός διάλογος...

Rodiaki NewsRoom

Με τη μεσολάβηση, αγαπητέ αναγνώστη, του διαδικτύου-και με τι άλλο, παρακαλώ, σήμερα;

Γράφει ο Δανιήλ Σπάρταλης

• «Κάπου, κάποτε διάβασα: Σαν δεν έχεις τι να κάνεις σήμερα, τότε, φύτεψε μια τριανταφυλλιά και πότισέ την!».
• «Σοφή και άκρως επαγωγός υπόδειξη!». Φθάνει γρήγορα από το Viber η απάντηση.
• «Ναι! Έλα σου όμως…που κι αυτό, αυστηρώς μου το απαγορεύουν;».
• «Ε! τότε, δεν έχεις τίποτ’ άλλο να κάνεις, παρά να…χαμογελάσεις!».

Κι αμέσως η φιλική φωνή συνεχίζει:
• «Να χαμογελάσεις όμως πλατιά! Μες απ’ το στήθος σου. Το γέλιο να ’ναι τρανταχτό‧ απαξιωτικό και καθοριστικό. Έτσι, θα ’ναι σαν μια δική σου δυνατή α ν τ ί σ τ α σ η. Η ενέργειά σου ένα ξαλάφρωμα! Μια σθεναρή απόκρουση στο μεγάλο κ α κ ό και τη σιχαμερή λαίλαπα που μας τυλίγει… Κι άκου να δεις… Πρόσεξε, τώρα, που σε λίγο, πώς θα σε γεμίζει!».

• «Ναι, ναι… τελικά, σαν γιατρικό μου φαίνεται και βάλσαμο μαζί… Σωστό κι ασυναγώνιστο «μπόλι» της Pfizer».
• «Ακριβώς! Όπως μια εσωτερική ανασεμιά. Ένα πέταγμα του νου, μαζί και της ψυχής ανέβασμα…Ένα τρανταχτό ό χ ι στον ύπουλο κι αόρατο εισβολέα…».

• «Ναι, μια περιφρόνηση στον φόβο…Ένα αιθέριο άγγιγμα χαράς…ένα χαστούκι ηχηρό στον εκμαυλιστικό «γυάλινο δυνάστη», που αναιδής κι απρόσκλητος, εισβάλλει μες στα σπίτια μας και μας συνθλίβει με τα εμετικά κι απαισιόδοξα «ρεπορτάζ», που βρίθουν ασυνεννοησίας μεταξύ των «επαϊόντων» και…«ιθυνόντων»… Κι αυτό, για κάθε «ψύλλου πήδημα». Λες κι έχουν να λύσουν «γόρδιους δεσμούς»… όταν η απλή λ ο γ ι κ ή και, πάνω απ’ όλα, η φι λ ο π α τ ρ ί α, επιβάλλουν κι απαιτούν την πλήρη ο μ ο φ ω ν ί α, τη σ υ ν ε ν ν όη σ η και τη σ υ ν α ί ν ε σ η μπροστά στον ελλοχεύοντα από ανατολάς κίνδυνο!»

Ναι, φύτεψε κι εσύ, φίλε αναγνώστη, φύτεψε ένα μυρωδάτο άσπρο ή κόκκινο τριαντάφυλλο… Φθάνει να κομίζει ανασασμό!