«Άρση Βαρών» από τα μικρά μαθητούδια

Rodiaki NewsRoom

Γράφει o
Στέφανος Χρύσαλλος
Συνταξιούχος δάσκαλος

Παρακολουθώ τα τελευταία χρόνια να «εκτελείται» ένα έργο, που αργά η γρήγορα θα έχει επίπτωση στη σωματική υγεία των παιδιών.

Καθημερινά βλέπουμε τους μικρούς μαθητές, ιδιαίτερα της Α’ και Β’ Δημοτικού, να κουβαλάνε στην πλάτη τους ή τροχήλατα μια μαθητική σάκα υπερβολικού βάρους.

Τα βιβλία, τα τετράδια και όλα τα χρειαζούμενα (βασικών και ειδικών μαθημάτων) δημιουργούν ασήκωτο βάρος.
Μερικοί γονείς κουβαλούν οι ίδιοι τη σχολική σάκα του παιδιού τους μέχρι την είσοδο της αυλής του σχολείου. (Δεν επιτρέπεται η είσοδος των γονιών στον σχολικό χώρο και πολύ σωστά ισχύει αυτό.)

Άλλοι πάλι έχουν προμηθευτεί τσάντες με ρόδες που κι αυτές (οι ρόδες) προσαυξάνουν το βάρος.
Το πρόβλημα όμως δημιουργείται στις σκάλες. Όλοι οι μαθητές από τη Β’ τάξη και άνω και πολλές φορές κι από την Α’ τάξη, στεγάζονται στον όροφο του σχολικού κτηρίου. (Ανελκυστήρες δεν υπάρχουν και πολύ σωστά.)

Οι ειδικοί λένε ότι τα παιδιά επιτρέπεται να σηκώσουν βάρος μέχρι 15% του δικού τους βάρους.
Αν όμως γίνει μια δειγματοληπτική έρευνα, ειδικά σε μικροκαμωμένα παιδάκια, τότε θα δούμε ένα αποτέλεσμα που υπερβαίνει και το 40% του βάρους τους.

Κι αγκομαχώντας τα καημένα τα παιδάκια ανεβαίνουν από σκαλοπάτι σε σκαλοπάτι.
Τι θα γίνει με τη σπονδυλική τους στήλη τα επόμενα χρόνια;

Κάποτε -στα μαθητικά μας χρόνια- οι ειδικοί απαγόρευσαν στους γυμναστές να μας υποβάλλουν σε ορισμένες ασκήσεις γιατί αποδείχθηκαν επιβλαβείς στη σπονδυλική μας στήλη.

Τώρα, κανείς δε... βλέπει;
Θα μου πείτε και τι πρέπει να γίνει;

Μπορεί να ληφθούν άμεσα, αλλά και μεσοπρόθεσμα μέτρα.
Κατ’ αρχάς, πρέπει το υπουργείο να «κατατμήσει» τα βιβλία σε τεύχη. Δεύτερον, να επιβάλει περιορισμό του πάχους και του πλήθους των τετραδίων. Τρίτον, να επιβάλει περιορισμό των πάσης φύσεως υλικών που κουβαλάνε τα παιδιά στο σχολείο. Τέταρτον, να επιβάλει και να διασφαλίσει τη φύλαξη κάποιων αντικειμένων στον χώρο του σχολείου.
Κι εδώ έρχεται ο μεσοπρόθεσμος προγραμματισμός:

Να υποχρεωθούν οι δήμοι (στους οποίους ανήκουν τα σχολικά κτήρια) να κατασκευάσουν ή να προμηθευτούν για κάθε σχολική αίθουσα, ειδικά έπιπλα, με θήκες που να ασφαλίζουν. Εκεί, ο κάθε μαθητής να φυλάσσει τα πράγματα που δε χρειάζεται να πηγαινοφέρνει από το σπίτι. (Να σταματήσει δηλαδή ο περίπατος γι’ αυτά τα αντικείμενα.)
Μόνο έτσι θα εξασφαλιστεί η «σκελετική» υγεία των μαθητών στο παρόν και στο μέλλον.

Ας προβληματιστούν οι αρμόδιοι, μήπως και βρεθεί κάποιος τρόπος ανακούφισης των μικρών μαθητών.
Άλλωστε, στους στόχους του σύγχρονου σχολείου δεν συμπεριλαμβάνεται η προετοιμασία τους για το άθλημα της Άρσης Βαρών.