Αγαπητός Ξάνθης: Λίγα λόγια για την «άλλη πλευρά» του Παντελή Ζώταλη

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας

Είναι κάποιοι άνθρωποι που δεν διακρίνονται από προβολή και επιδίωξη επίπλαστης επικοινωνίας. Όμως, κρύβουν ένα αμύθητο πλούτο μέσα τους που μπορεί να λάμψει μια ολόκληρη περιοχή. Ένας από αυτούς είναι ο γνωστός Παντελής Ζώταλης, που στέριωσε στη Ρόδο με το επάγγελμα του οικοδόμου, μπετατζή. Σήμερα, πλέον, μετά από σκληρή δουλειά στο γιαπί, με τα εγγόνια του απολαμβάνει την ηλιόλουστη Ρόδο, αφιερώνοντας πινελιές εγκάρδιας τέχνης και σειρά ποιημάτων που εξυμνούν τη χάρη του τόπου.

Συλλογή 218 εκπληκτικών σκίτσων σε ριζόχαρτο με τοπία της «ηλιοβασιλεύουσας», υπογεγραμμένα ως -Άγγελος ο Μπετατζής-. Αλλά και μια ποιητική συλλογή 13 ποιημάτων που περιγράφουν σε ελεύθερο ύφος τα βιώματα του δημιουργού, αποτυπώνουν την άλλη γωνία του δημιουργού.

Όλα τα έργα του Ζώταλη φανερώνουν την αθέατη πλευρά του, μια πλευρά σπουδαία και ρηξικέλευθη, σε αντίθεση με τη δουλειά που προσφέρει χρόνια τώρα ως οικοδόμος-καλουπατζής για 55 έτη, όπως περιγράφει ο ίδιος.

«Παράλληλα με την εργασία μου με το μπετόν, τις ελεύθερες ώρες μου, ο εσωτερικός μου κόσμος ζητούσε πνευματικές δημιουργίες. Έβρισκα λύση στις καλλιτεχνικές μου δημιουργίες κάνοντας αρκετά έργα υπογράφοντας ως Άγγελος», αναφέρει ενδεικτικά.

«Άγγελος», ένα όνομα, ένα σήμα, μια συνθήκη που αποτυπώνει την πραότητα, την ευγένεια του Ζώταλη, που μετεωρίζεται από την ωμή, απαιτητική ενασχόληση στην οικοδομή το πρωί και την πνευματική εξόρυξη της αστερομάτας νύκτας.

Πόσο μαγικό είναι, πόσο μυστήριο εκπέμπει η δύναμη του ατόμου να καταθέσει, να αποδώσει, να επικοινωνήσει τον «άλλο» δικό του άνθρωπο. Είναι ένα υπαρξιακό μυστήριο.

Στην εποχή της μηχανής, της ΤΝ, της αντιγραφής, υπάρχει η αυθεντία, η γνησιότητα κάποιων για να επισημάνουν την ισχύ του πνεύματος και της αξίας της τέχνης. Στο καιρό της μετατέχνης, όπου ο κίνδυνος των ρομπότ είναι πλέον διπλά, μέσα στο σπίτι μας για να κλέψουν την αυτοδιάθεση, είναι καθήκον μας να συντηρήσουμε το άρωμα της αισθητικής, του λόγου και της ψυχικής εκρηκτικής δημιουργίας. Στην ψηφιακή κοινωνία, όπου οι ομιλίες θα γίνονται μεταξύ τρίτων ή δια αντιπροσώπων, μας μένει να αντισταθούμε σαν το Ζώταλη και να ανακαλύψουμε τη λεγόμενη «επαναστάτη του ωραίου».

Σήμερα, με τον «κατασκοπευτικό καπιταλισμό» και την ανάδειξη του εικονικού υποκειμένου σε θέση συνοδηγού, πιθανά σε θέση οδηγού αύριο, θέτει σε κίνδυνο όλο το ανθρώπινο στερέωμα. Χρειάζεται μια περίσσια συναισθηματική νοημοσύνη που μπορεί να ανατρέψει τη μονοδρόμηση της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, αν όχι στην εξαφάνιση, αλλά στην ελαχιστοποίηση της ζωής στον πλανήτη Γη. Η αντίσταση στη «ρουτίνα» της μητέρας γης γεννιέται με δράσεις όπως του Ζώταλη.

Η αφύπνιση είναι επιβεβλημένη, όχι με μεγαλοστομίες και μεταφορά ευθυνών, αλλά με την μαγική σύνδεση της καθημερινότητας με την ουτοπία, της διαχείρισης με το πέταγμα του «Γλάρου Ιωνάθαν Λίβινγκστον».

Μπορεί να μην εξάγεται το τέλειο συμπέρασμα επιτυχίας, όμως είναι ηθική ευθύνη μας να προσπαθήσουμε να γίνουμε μορφή ως «ΑΓΓΕΛΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ» για να πλησιάσουμε ένα ιδεολογικό πρόταγμα, ένα ερέθισμα σκέψης, ένα άθροισμα εννοιών αλλά και πράξεων για να μπορέσουμε να αναθεωρήσουμε την εσωτερική φύση στο δρόμο της βιώσιμης ανάπτυξης με στοιχεία ανθρωπισμού και μέτρου.

Αν δεν ελέγξουμε τη δύναμή μας, ίσως γίνουμε εργαλεία των εργαλείων μας!

Το κάλεσμα αφορά όλους και παντού για τον νέο υπεύθυνο «Ουμανισμό».

Αυτοί που μετέχουν στην επανάσταση είναι αυτοί που θα αντισταθούν και θα ελπίζουν ότι μπορούν να γίνουν εκπρόσωποι των «Αγγέλων» για το κοινό καλό στη Γη.

Ένας από τους «Αγγέλους» είναι ο Παντελής Ζώταλης, κατά υπογραφή των έργων του «Άγγελος ο Μπετατζής». Όχι τυχαία!

Χάρηκα που η γνωριμία μας ανέγειρε το στοχασμό του «Είναι», σε ένα διάλογο μεταξύ πνεύματος και πράξης, λόγου και εφαρμογής, αισθητικής και απόρριψης.

Το νησί της Ρόδου νοιώθει ευγνώμον στο πρόσωπο του Παντελή Ζώταλη για τη συνολική, πολυποίκιλη προσφορά στον τόπο μας. Την αθέατη και τη θεατή.