Ψήφισμα Ροταριανού Ομίλου Ρόδου για την απώλεια του Προ Προέδρου Νικολάου Τηλιακού του Μιχαήλ

Rodiaki NewsRoom

Με βαθύτατη θλίψη πληροφορηθήκαμε την απώλεια του αγαπητού προ Προέδρου του Ομίλου μας, Ροταριανού Νικολάου Τηλιακού του Μιχαήλ.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ροταριανού Ομίλου Ρόδου, συνήλθε εκτάκτως και, θέλοντας να αποτίσει φόρο τιμής στη μνήμη του εκλιπόντος, ο οποίος υπηρέτησε με αφοσίωση τις αρχές και το έργο του Rotary, αποφάσισε ομόφωνα:

• Να εκφράσει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους οικείους του εκλιπόντος.

• Να καταθέσει χρηματικό ποσό εις μνήμην του εκλιπόντος, για την ενίσχυση των προγραμμάτων και των δράσεων του Ομίλου.

• Να παραστεί σύσσωμο το Διοικητικό Συμβούλιο καθώς και μέλη του Ομίλου στη νεκρώσιμη ακολουθία.

• Να δημοσιευθεί το παρόν ψήφισμα στον τοπικό Τύπο.

Η Πρόεδρος: Δρ. Βεατρίκη Καλλιόπη Σέρβου

Η Γραμματέας: Ευανθία Μπόνη

Λίγα λόγια για τον Νικόλαο Τηλιακό του Μιχαήλ, προ Πρόεδρο του Ροταριανού Ομίλου Ρόδου

Σήμερα αποχαιρετούμε με βαθιά συγκίνηση έναν σπουδαίο άνθρωπο, έναν εξαίρετο ιατρό, έναν αγαπημένο σύζυγο, πατέρα, παππού, Ροταριανό, φίλο και συμπολίτη, τον Νικόλαο Τηλιακό.

Ο Νικόλαος Τηλιακός του Μιχαήλ γεννήθηκε στην Κάλυμνο στις 16 Οκτωβρίου 1945. Μεγάλωσε σε μια πολυμελή και φτωχή οικογένεια με τέσσερα αδέλφια, όπου από νωρίς διδάχθηκε την αξία της εργασίας, της προσπάθειας και της αξιοπρέπειας. Οι δυσκολίες της ζωής δεν στάθηκαν εμπόδιο στα όνειρά του. Αντίθετα, έγιναν το θεμέλιο πάνω στο οποίο έχτισε μια λαμπρή πορεία.

Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Καλύμνου και, χάρη στην επιμονή και την αφοσίωσή του στη γνώση, πέτυχε το 1964 την εισαγωγή του στην Ιατρική Σχολή Αθηνών από την οποία και αποφοίτησε το 1972. Για τον ίδιο, η Ιατρική δεν αποτέλεσε απλώς ένα επάγγελμα, αλλά μια βαθιά συνειδητή επιλογή ζωής και λειτούργημα το οποίο υπηρέτησε με ακεραιότητα, επιστημονική συνέπεια και αίσθημα ευθύνης απέναντι στον άνθρωπο και την κοινωνία.

Ακολούθησε η αγροτική του θητεία στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου κατά την περίοδο 1975 έως 1977, ενώ από το 1977 έως το 1980 ειδικεύτηκε στην Ορθοπεδική στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής ΚΑΤ. Το 1980 έγινε μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου, εγκαινιάζοντας μια μακρά και ιδιαίτερα σημαντική πορεία προσφοράς στον χώρο της υγείας.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία ως ιδιώτης ιατρός, προσφέροντας τις υπηρεσίες του με αφοσίωση στους ασθενείς του. Το 1981 εντάχθηκε στο δυναμικό του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου, όπου ανέπτυξε μια πολυετή και ιδιαίτερα δημιουργική παρουσία. Με όραμα, επιστημονική κατάρτιση και ακούραστη εργατικότητα συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία, ανάπτυξη και εξέλιξη της Ορθοπεδικής Κλινικής, προσφέροντας επί δεκαετίες πολύτιμες υπηρεσίες σε χιλιάδες συμπολίτες μας, βελτιώνοντας ουσιαστικά την ποιότητα ζωής τους.

Η αναγνώριση της προσφοράς και των ικανοτήτων του επισφραγίστηκε το 1988 με τον διορισμό του στη θέση του Διευθυντή της Ορθοπεδικής Κλινικής. Από τη θέση αυτή υπηρέτησε με ήθος, υπευθυνότητα και αφοσίωση μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2010, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη για το Νοσοκομείο, την ιατρική κοινότητα και την κοινωνία της Ρόδου.

Το 1972 παντρεύτηκε την αγαπημένη του σύζυγο, Σελίν Μελά Τηλιακού, με την οποία δημιούργησε μια όμορφη οικογένεια. Μαζί απέκτησαν δύο γιους, τον Μιχάλη, που γεννήθηκε το 1973, και τον Μανώλη, που γεννήθηκε το 1978, τους οποίους μεγάλωσαν με αγάπη, αρχές και ήθος.

Όσοι τον γνώρισαν θυμούνται έναν άνθρωπο με δυναμικό χαρακτήρα, αποφασιστικότητα και θάρρος. Ήταν όμως ταυτόχρονα ένας πιστός φίλος, πρόθυμος να σταθεί δίπλα σε όσους τον χρειάζονταν. Η φιλία του ήταν ειλικρινής και σταθερή, ενώ η παρουσία του ενέπνεε εμπιστοσύνη και σεβασμό.

Η προσφορά του δεν περιορίστηκε μόνο στην Ιατρική. Υπηρέτησε με συνέπεια και την κοινωνία, αναλαμβάνοντας την προεδρία του Ροταριανού Ομίλου Ρόδου κατά την περίοδο 1989–1990. Μέσα από τη δράση του προώθησε τις αξίες της κοινωνικής προσφοράς, της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς.

Σήμερα αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που ξεκίνησε από ταπεινές συνθήκες και με σκληρή δουλειά, αφοσίωση και ήθος, κατόρθωσε να προσφέρει στην οικογένειά του, στην επιστήμη, στους ασθενείς του και στην κοινωνία. Η ζωή του αποτελεί παράδειγμα για όλους μας.

Αγαπημένε μας Νίκο, η μνήμη σου θα παραμείνει ανεξίτηλη στις καρδιές όσων σε γνώρισαν και σε αγάπησαν. Το έργο σου, οι αξίες σου και η παρακαταθήκη που αφήνεις πίσω σου θα συνεχίσουν να φωτίζουν τον δρόμο των πολύ άξιων παιδιών και εγγονιών σου, των φίλων σου και όλων όσοι είχαν την τιμή να συμπορευθούν μαζί σου.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Ροδίτικης γης που θα σε σκεπάσει. Αιωνία σου η μνήμη.