Γιάννης Παρασκευάς: Η επιμνημόσυνη δέηση Ανδρέα Παπανδρέου

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Μια μέρα ξεχωριστή, δεν μπορούσε να είναι διαφορετικά, πολλές οι παρουσίες και πολλές οι απουσίες πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Την προηγούμενη Κυριακή, 28/6/26, στον Ιερό Ναό της Αναλήψεως Ρόδου, τελέστηκε η Επιμνημόσυνος Δέηση για τα τριάντα χρόνια από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ήταν μια πράξη απόδοσης τιμής σε έναν άνθρωπο που άφησε μνήμες και παρακαταθήκες, μνήμες για το τι σημαίνει και ποια χαρακτηριστικά οφείλει να έχει όποιος παίρνει την απόφαση να ασχοληθεί με τα κοινά.

Την ταύτιση των λόγων του με τις πράξεις, την ακλόνητη πίστη του σε αρχές και αξίες, τη διάθεση και της τελευταίας ικμάδας της δύναμής του στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου και της πατρίδας.

Ο άνθρωπος, ο Ανδρέας, δεν ήταν απλά πολιτικός, δεν ανήκε στη χορεία των αναλώσιμων πολιτικών παραγόντων, ήταν ο κατ' εξοχήν ΗΓΕΤΗΣ-ΔΑΣΚΑΛΟΣ και ΤΑΓΟΣ.

Εκατομμύρια είναι οι πολίτες που ακόμα και σήμερα τον ανακαλούν, τον φέρνουν στη μνήμη τους, κάθε φορά που πολιτικές αποφάσεις και ενέργειες προσβάλλουν τη νοημοσύνη τους και δυσχεραίνουν τη ζωή τους σε όλα τα επίπεδα.

Τον ανακαλούν κάθε φορά που οι διάφοροι επιβουλεύονται την Εθνική μας Ανεξαρτησία και βλέπουν το σημερινό πολιτικό κατεστημένο να λειτουργεί δουλικά, υπακούοντας εντολές άλλων.

Αυτόν τον πολιτικό άνδρα τιμήσαμε προχθές, αυτόν που το όνομά του έγινε συνώνυμο με τη Δημοκρατία, την Κοινωνική Απελευθέρωση, με την Ανεξάρτητη Εξωτερική Πολιτική, την προστασία του κοινωνικού συνόλου και των δημόσιων αγαθών.

Οι απλοί άνθρωποι, χωρίς καμία ιδιαίτερη πρόσκληση, και πλειάδα ιστορικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, ο Δήμαρχος Ροδίων, τίμησαν με την παρουσία τους τη μνήμη του ιδρυτή, Προέδρου και Πρωθυπουργού, μια παρουσία τιμής με αμφίδρομη ανταπόδοση.

Πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, που βρισκόταν στη Ρόδο μαζί με κλιμάκιο κεντρικών στελεχών, δεν εμφανίστηκε σε αυτήν τη λιτή, απλή θρησκευτική τελετή.

Δεν έλλειψε η ενημέρωσή του, ενημερώθηκε και η απάντηση που δόθηκε, ο καθένας μπορεί να την κρίνει, «δυστυχώς δεν μπορούμε να παρευρεθούμε γιατί πρέπει Κυριακή πρωί να ασχοληθούμε με τα ψηφοδέλτια», αυτή ήταν η απάντηση του κ. Ανδρουλάκη.

Καθώς ακούω κρίνω και η κρίσις η εμή δικαία εστί, από την Ευαγγελική ρήση, στο Ευαγγέλιο που διαβάζεται στις νεκρώσιμες ακολουθίες.

Φαίνεται πως ενόχλησε μερίδα των τοπικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ η πρωτοβουλία ομάδας ΦΙΛΩΝ του Ανδρέα Παπανδρέου, ίσως και η δική μου παρουσία σε αυτήν την ομάδα και επέλεξαν την αποχή και την υπονόμευση.

Δεν έχουν κατανοήσει κάτι πολύ απλό, έτσι όπως διαμορφώνονται οι πολιτικές συγκυρίες, η αδυναμία έκφρασης πολιτικής πρότασης, συμβατής με τα κοινωνικά ζητούμενα, η ενδυνάμωση της μνήμης του Ανδρέα, είναι το ισχυρότερο πολιτικό ατού του ΠΑΣΟΚ.

Η μνήμη του είναι το ισχυρότερο διεγερτικό, για να σηκωθεί ο άλλος από τον καναπέ και να πάει στην κάλπη.

Θα τελέσουμε, αν είμαστε καλά, και του χρόνου Επιμνημόσυνη Δέηση, είναι όλοι καλεσμένοι και αυτοί που προχθές είχαν άλλες σοβαρότερες υποχρεώσεις.

Υ.ΣΤ. Μετά τη θεία λειτουργία προσφέρθηκε καφές και πρωινό στους εκκλησιαζόμενους από τον ιερέα του Ναού, Αρχιμανδρίτη Ιωαννίκειο, την Εκκλησιαστική Επιτροπή και τον Πρόεδρο της Ένωσης Ξενοδόχων κ. Παπαβασιλείου Γιάννη.