«Οι Πολλοί για Έναν»: Η ομάδα που μαθαίνει στη Ρόδο να σώζει ζωές

Rodiaki NewsRoom

Εκπαιδεύοντας πολίτες, σώζοντας ζωές

Της Στέλλας Παπασάββα

stellapapasav@gmail.com

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που ο χρόνος σταματά να μετριέται σε λεπτά και δευτερόλεπτα. Μετριέται σε ανάσες, σε κινήσεις, σε αποφάσεις. Είναι εκείνες οι στιγμές που ένας άνθρωπος μπορεί ξαφνικά να βρεθεί ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο και όλα να εξαρτώνται από το ποιος θα βρίσκεται δίπλα του. Πριν φτάσει το ΕΚΑΒ, πριν φτάσει ο γιατρός, πριν φτάσει η εξειδικευμένη βοήθεια, υπάρχει ένας κρίσιμος χρόνος που δεν περιμένει.

Μέσα σε αυτόν τον χρόνο μπορεί να κρύβεται μια ολόκληρη ζωή.

Ένα χέρι που θα ξεκινήσει ΚΑΡΠΑ. Ένας άνθρωπος που θα γνωρίζει πώς να χρησιμοποιήσει έναν Απινιδωτή. Κάποιος που δεν θα πανικοβληθεί μπροστά σε μια πνιγμονή ή μια σοβαρή αιμορραγία. Ένας γονιός, ένας εκπαιδευτικός, ένας εργαζόμενος, ένας φίλος ή ακόμη και ένας άγνωστος περαστικός που θα αποφασίσει να μην προσπεράσει. Ένας απλός πολίτης που, επειδή κάποτε έμαθε τι πρέπει να κάνει, μπορεί εκείνη τη στιγμή να γίνει ο άνθρωπος από τον οποίο θα εξαρτηθεί η έκβαση μιας ζωής.

Αυτή είναι η ουσία της προσπάθειας του «Save a Life – Οι Πολλοί για Έναν» στη Ρόδο. Μιας ομάδας ανθρώπων που δεν περιορίζεται στη μετάδοση γνώσεων, αλλά προσπαθεί να αλλάξει μια ολόκληρη νοοτροπία. Να κάνει την εκπαίδευση στις Πρώτες Βοήθειες μέρος της καθημερινότητας και να δώσει στους πολίτες κάτι πολύ πιο σημαντικό από μια απλή γνώση: την αυτοπεποίθηση και την ψυχραιμία να δράσουν όταν έρθει η δύσκολη ώρα.

Γιατί η γνώση αυτή δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δύναμη. Είναι ευθύνη. Είναι ένας τρόπος να δείχνουμε έμπρακτα ότι η ζωή του ανθρώπου που βρίσκεται δίπλα μας έχει αξία.

Οι άνθρωποι της ομάδας αφιερώνουν χρόνο, γνώσεις και προσωπική προσπάθεια, εκπαιδεύοντας δωρεάν πολίτες, σχολεία, εκπαιδευτικούς, γονείς, εργαζομένους και συλλόγους. Παράλληλα, η προσπάθεια αυτή αφήνει πίσω της κάτι που μπορεί να αποδειχθεί ανεκτίμητο: περισσότερους ανθρώπους έτοιμους να προσφέρουν βοήθεια και περισσότερα σημεία όπου ένας Απινιδωτής μπορεί να περιμένει εκείνον που θα τον χρειαστεί.

Και ίσως εκεί βρίσκεται η πραγματική αξία αυτής της πρωτοβουλίας. Δεν δημιουργεί ήρωες με την έννοια που έχουμε συνηθίσει να φανταζόμαστε. Δεν χρειάζονται υπερδυνάμεις, ούτε ξεχωριστές ιδιότητες. Δημιουργεί ανθρώπους που, μπροστά σε μια κρίσιμη στιγμή, θα έχουν το θάρρος να πλησιάσουν και τη γνώση να βοηθήσουν.

Γιατί ο ήρωας μπορεί να βρίσκεται παντού. Μπορεί να κάθεται δίπλα μας, να εργάζεται μαζί μας, να μεγαλώνει ένα παιδί, να περπατά στον δρόμο. Μπορεί να είναι ο άνθρωπος που μέχρι χθες πίστευε πως «δεν μπορεί» να κάνει τίποτα.

Κι όμως, μπορεί.

Μπορεί να είναι εκείνος που θα δώσει την πρώτη ανάσα. Εκείνος που θα κάνει την πρώτη κίνηση. Εκείνος που θα κρατήσει ζωντανή την ελπίδα μέχρι να φτάσει η βοήθεια.

Αυτό προσπαθούν να κάνουν πράξη οι «Πολλοί για Έναν» στη Ρόδο: να μετατρέψουν τον φόβο σε γνώση, την αμηχανία σε ψυχραιμία και την αδράνεια σε πράξη. Να δημιουργήσουν μια κοινωνία όπου, όταν ένας άνθρωπος βρεθεί σε κίνδυνο, δεν θα είναι μόνος.

Στην «καρδιά» αυτής της προσπάθειας βρίσκεται ο Παναγιώτης Παπαντωνίου, αναισθησιολόγος, που εδώ και χρόνια επιμένει σε μια απλή αλλά ουσιαστική ιδέα: όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε. «Δεν υπάρχει “δεν μπορώ”, υπάρχει το “δεν θέλω”», λέει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως ο καθένας μας μπορεί να γίνει ο κρίσιμος κρίκος ανάμεσα σε έναν άνθρωπο που κινδυνεύει και στη βοήθεια που βρίσκεται καθ’ οδόν.

Για τον ίδιο, άλλωστε, «όλοι κρύβουμε έναν μικρό ήρωα μέσα μας». Και αυτή ακριβώς την πεποίθηση προσπαθεί να κάνει πράξη μέσα από το «Save a Life – Οι Πολλοί για Έναν»: να δώσει στους πολίτες τη γνώση και την αυτοπεποίθηση να κάνουν αυτό που χρειάζεται, όταν ένας άνθρωπος δίπλα τους δίνει τη δική του μάχη για τη ζωή.

Ακολουθεί η συνέντευξη στη «Ροδιακή»:

• Κύριε Παπαντωνίου, τι είναι το «Save a Life – Οι Πολλοί για Έναν» και πώς ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια;

Είναι μία προσπάθεια που ξεκίνησε ως σκέψη πρώτη φορά κατά την άφιξή μου ως αναισθησιολόγος στο νοσοκομείο της Ρόδου το 2003, με σκοπό την εκπαίδευση των πολιτών σε καταστάσεις που είναι άμεσα απειλητικές για τη ζωή. Την καρδιακή ανακοπή, την πνιγμονή, την αιμορραγία και διάφορες άλλες επείγουσες καταστάσεις.

Συζητούσαμε τρόπους θυμάμαι, με το σημερινό διευθυντή της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας του νοσοκομείου μας κ. Βασίλη Ζιώγα, προϊστάμενο της ΜΕΘ και των Επειγόντων εκείνα τα χρόνια, να αρχίσουμε την εκπαίδευση-ενημέρωση δωρεάν και όχι μέσω πιστοποιημένων σεμιναρίων, στους πολίτες του νησιού. Διοργάνωσα τα πρώτα πιστοποιημένα σεμινάρια το 2006 και έγινε η αγορά των πρώτων απινιδωτών από τον δήμο Λινδίων.

Έγιναν οι πρώτοι επίσημοι εκπαιδευτές στη Ρόδο και ξεκίνησε η εκπαίδευση σιγά-σιγά, με συνοδοιπόρους σε αυτήν την προσπάθεια τους εκπαιδευτές κ. Νίκο Παπανικολάου και κ. Παναγιώτη Σοροπίδη. Να τονίσω εδώ και τη μεγάλη βοήθεια του Σώματος Εθελοντών Σαμαρειτών, Διασωστών και Ναυαγοσωστών Ρόδου του Ε.Ε.Σ. όπου ήμουν εκπαιδευτής για δύο έτη καθώς και την ομάδα εκπαίδευσης του ΕΚΑΒ Ρόδου για τη μεγάλη συνεισφορά τους τα επόμενα χρόνια στην προσπάθεια αυτή. Έγινε μία πρώτη επαφή με την προηγούμενη δημοτική αρχή το 2019 να το εντάξει ως πρόγραμμα στα πλαίσια της κοινωνικής του πολιτικής αλλά δυστυχώς δεν είχε διάρκεια λόγω της πανδημίας. Όσο διήρκησε όμως είχε πολύ μεγάλη ανταπόκριση.

Πριν δύο χρόνια επανέφερα την ίδια πρόταση στη νέα δημοτική αρχή και η αλήθεια είναι ότι έτυχε μεγάλης αποδοχής και ανταπόκρισης. Ο δήμος αγκάλιασε το πρόγραμμα και ξεκινήσαμε υπό την αιγίδα του τις δωρεάν Επιδείξεις-Εκπαιδεύσεις μαζί με το Γραφείο Ποιότητας και Εκπαίδευσης του νοσοκομείου μας, την υπεύθυνη κ. Ελένη Τσακίρη και με ομάδα Εθελοντών Εκπαιδευτών από διάφορους φορείς εκπαίδευσης Α΄ Βοηθειών.

Ονομάσαμε το πρόγραμμα «Save a Life-Οι Πολλοί για Έναν» και ξεκινήσαμε.

• Τι σημαίνει για εσάς ο τίτλος «Οι Πολλοί για Έναν»;

Εμείς οι Πολλοί, καλά εκπαιδευμένοι για να βοηθήσουμε αυτόν τον Έναν να δώσει τον αγώνα του να σωθεί.

«Οι Πολλοί για Έναν» το εμπνεύστηκα από μία φιλανθρωπική εκστρατεία που έκανε ο Μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος για έναν νεαρό, ο οποίος έπρεπε να υποβληθεί σε μεταμόσχευση καρδιάς για να σωθεί και την περιγράφει στο βιβλίο του «Δεν Έχουμε Άλλο Δρόμο Από την Αγάπη». Ονόμασε την εκστρατεία «Οι Πολλοί για Έναν». Εμείς Οι Πολλοί λοιπόν, μαζί για τον Έναν όταν και όποτε μας χρειαστεί.

• Ποιος είναι ο βασικός στόχος του οργανισμού; Τι θέλετε να αλλάξετε στην κοινωνία μέσα από τη δράση σας;

Να σας πω ότι δεν είμαστε κάποιος οργανισμός.

Είμαστε μια ομάδα εκπαιδευτών σε διάφορους φορείς που δίνουν πιστοποιήσεις, κάποιοι είμαστε και επαγγελματίες υγείας και μαζί με το Γραφείο Ποιότητας και Εκπαίδευσης του νοσοκομείου μας ξεκινήσαμε αυτήν την προσπάθεια. Μιλάμε για εκπαιδευτές με εμπειρία πάνω από είκοσι έτη στο χώρο της εκπαίδευσης στις Πρώτες Βοήθειες. Θέλουμε να αλλάξουμε τη νοοτροπία ότι δεν μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον συνάνθρωπό μας επειδή δεν γνωρίζουμε. Επειδή δεν είμαστε γνώστες. Δεν υπάρχει «δεν μπορώ», υπάρχει το «δεν θέλω». Όλοι μπορούμε. Όλοι, να ξέρετε, κρύβουμε έναν μικρό ήρωα μέσα μας. Να ξέρατε τι δύναμη κρύβει ο άνθρωπος μέσα του και τι είναι ικανός να καταφέρει!

• Τι ακριβώς προσφέρετε στους πολίτες της Ρόδου; Ποιες είναι οι βασικές δράσεις και εκπαιδεύσεις που πραγματοποιείτε;

Έχουμε επικεντρωθεί στην εκπαίδευση που αφορά την αντιμετώπιση της καρδιακής ανακοπής, τη χρήση του αυτόματου εξωτερικού απινιδωτή, την αντιμετώπιση της πνιγμονής, και διάφορα νομικά θέματα, σε ενήλικα, σε βρέφος και παιδί.

Να τονίσω εδώ ότι δεν ήρθαμε ως σωτήρες εξ ουρανού.

Όχι φυσικά. Ήρθαμε και εμείς να βάλουμε ένα λιθαράκι σε αυτήν την προσπάθεια μέσα από την επαγγελματική μας εμπειρία, γνώση αλλά και εκπαίδευσης. Να μπορούν οι συμπολίτες μας τουλάχιστον δύο φορές το μήνα και παραπάνω κάποιους μήνες, να παρακολουθούν αυτά τα δωρεάν σεμινάρια, χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν γι΄ αυτή την απαραίτητη γνώση.

Γιατί να είναι υποχρεωμένος να την πληρώσει; Είναι γνώση που πρέπει να κατέχουμε όλοι μας.

Να διευκρινίσω κάτι εδώ. Στο τέλος κάθε εκπαίδευσης οι συμμετέχοντες παραλαμβάνουν μία βεβαίωση παρακολούθησης.

Μια ηθική ανταμοιβή εάν θέλετε για τη συμμετοχή τους.

Αυτή η βεβαίωση δεν αντικαθιστά την πιστοποίηση που χρειάζονται κάποιοι επαγγελματικοί φορείς ή κάποιοι εργαζόμενοι για το βιογραφικό τους.

Έχετε πραγματοποιήσει εκπαιδεύσεις σε σχολεία, νηπιαγωγεία, γονείς και εκπαιδευτικούς. Γιατί θεωρείτε τόσο σημαντικό να γνωρίζουν Πρώτες Βοήθειες οι άνθρωποι που βρίσκονται καθημερινά δίπλα στα παιδιά;

Οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που αφορούν παιδιά μπορούν να συμβούν οπουδήποτε, οποιαδήποτε ώρα και στιγμή.

Η σωστή παροχή και η γνώση των παιδιατρικών Πρώτων Βοηθειών μπορούν να ελαχιστοποιήσουν τη σοβαρότητα ενός τραυματισμού, να αποτρέψουν σε κάποιες περιπτώσεις μία αναπηρία, ακόμη και το θάνατο και τέλος να βελτιώσουν αρκετά την περίοδο ανάρρωσης ενός βρέφους ή παιδιού.

Οι παιδιατρικές Πρώτες Βοήθειες είναι η άμεση βοήθεια που προσφέρεται σ΄ ένα παιδί έως ότου ο γιατρός, ή ο γονέας ή ο νόμιμος κηδεμόνας αναλάβει την ευθύνη. Να τονίσω εδώ ότι δεν αντικαθιστά τη σωστή ιατρική περίθαλψη.

Οι Πρώτες Βοήθειες σε παιδιά μπορούν να δοθούν από οποιονδήποτε σε οποιαδήποτε κατάσταση.

• Ποια είναι η συχνότερη άγνοια που συναντάτε όταν εκπαιδεύετε έναν άνθρωπο στις Πρώτες Βοήθειες;

Οι περισσότεροι νομίζουν ότι χρειάζεται να έχει κάποιος ιατρικές γνώσεις. Αυτό όμως είναι λάθος. Δεν ισχύει. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ως εκπαιδευτής Πρώτων Βοηθειών μπορεί να είναι και κάποιος ο οποίος δεν είναι καν επαγγελματίας υγείας.

Όπως συμβαίνει σε πολλούς φορείς οι οποίοι δίνουν πιστοποιήσεις στις Πρώτες Βοήθειες.

Και ιδίως για το κομμάτι της ΚΑΡΠΑ και του αυτόματου εξωτερικού απινιδωτή, τα πράγματα είναι πιο απλά απ΄ όσο πιστεύουν κάποιοι. Ένας παροχέας Πρώτων Βοηθειών είναι ο μόνος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο θύμα και την εξειδικευμένη βοήθεια στον τόπο ενός συμβάματος. Ή ότι μπορεί να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερο κακό στο θύμα.

Όχι. Στις Πρώτες Βοήθειες ενεργούμε με σύνεση και μέχρι εκεί που γνωρίζουμε. Μεγαλύτερο κακό θα προκαλέσουμε εάν μείνουμε αδρανείς.

• Υπάρχει κάποιος μύθος ή κάποια λανθασμένη αντίληψη για τις Πρώτες Βοήθειες που θα θέλατε να διορθώσετε;

Ένας από τους μεγάλους μύθους είναι όσον αφορά τη χρήση του Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδωτή. Ότι πρέπει ο χρήστης να είναι πιστοποιημένος, αλλιώς απαγορεύεται η χρήση του από κάποιον άλλον. Δηλαδή, δεν μπορεί και κάποιος ο οποίος είναι εκπαιδευμένος και όχι πιστοποιημένος να τον χρησιμοποιήσει; «Οποιοδήποτε άτομο που προσφέρει άμεση βοήθεια σε ένδειξη καλής θέλησης στο θύμα ΚΑ, με ή χωρίς τη χρήση ΑΕΑ, ακόμη και αν δεν έχει εκπαιδευτεί κατάλληλα, δεν θεωρείται ένοχο». Η χρήση και η τοποθέτηση των Αυτόματων Εξωτερικών Απινιδωτών (ΑΕΑ / AED) στην Ελλάδα διέπεται βασικά από την Υπουργική Απόφαση Υ4α/οικ. 15576/2007 (ΦΕΚ 219/Β΄ 22.2.2007) και τη σχετική εγκύκλιο «Κανόνες Χρήσης Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδιστή ή Απινιδιστή σε Δημόσιους Χώρους».

Επίσης πρέπει όλοι να γνωρίζουν ότι υπάρχει και ο Νόμος 4619/2019, τα άρθρα 288-306-307, ο οποίος καθορίζει τις υποχρεώσεις ενός ατόμου που αρνείται να βοηθήσει σε έκτακτο περιστατικό. Και τέλος, ο Νόμος του Καλού Σαμαρείτη για να ενθαρρύνει τους παρευρισκόμενους να βοηθήσουν, οι οποίοι βέβαια διαφέρουν από χώρα σε χώρα.

• Πόσο σημαντικό είναι να μπορεί ένας απλός πολίτης να αντιδράσει σωστά στα πρώτα λεπτά ενός περιστατικού, μέχρι να φτάσει το ΕΚΑΒ ή η ιατρική βοήθεια;

Πάρα πολύ σημαντικό. Τα πρώτα λεπτά είναι τα πιο κρίσιμα και σίγουρα τα πιο πολύτιμα για την αντιμετώπιση ενός σοβαρού περιστατικού. Και οι σωστές αντιδράσεις μας να είναι πολλές φορές αυτές που κάνουν τη διαφορά μεταξύ καλής ή κακής έκβασης ενός περιστατικού, κάποιες φορές και τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου. Είμαστε, όπως σας είπα, ο πιο πολύτιμος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο θύμα και στην εξειδικευμένη βοήθεια.

• Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια δράσης, υπάρχει κάποια στιγμή ή κάποιο περιστατικό που σας έχει μείνει ιδιαίτερα έντονα και σας έκανε να πείτε «άξιζε όλη αυτή η προσπάθεια»;

Ω, κάθε φορά. Σε κάθε εκπαίδευση.

Και ξέρετε τι μαγικό συμβαίνει; Πάντα, σχεδόν σε κάθε εκπαίδευση, βρίσκονται συμμετέχοντες οι οποίοι θέλουν να κάνουν δωρεά ή αγοράζουν για τις επιχειρήσεις τους Αυτόματο Εξωτερικό Απινιδωτή. Θα παρατηρήσατε ότι το τελευταίο διάστημα τοποθετήθηκαν σε κάποια σημεία της πόλης μας Απινιδωτές. Θα ακολουθήσει η τοποθέτηση ακόμη τριών, σε σημεία που αποφασίζουμε σε συνεργασία με το Δήμο.

Έγινε η αγορά και η τοποθέτηση από τον κ. Γεώργιο Ζαχαρόπουλο και το συνέταιρό του στο κατάστημά τους, στο πρακτορείο ΟΠΑΠ στην οδό Δελφών. Στην Πλατεία Κύπρου από την οικογένεια της κ. Δήμητρας Αντωνοπούλου, η οποία είναι μέλος μας και δόκιμη εκπαιδεύτριά μας. Πέριξ της Πλατείας Δημαρχείου από την οικογένεια της κ. Μαρίας Καρούζου. Από την εταιρεία «Μεσαιωνικές Πύλες ΟΕ», η οποία λειτουργεί καταστήματα εστίασης σε αρχαιολογικούς χώρους, μετά από συνεννόηση, έγκριση και συνεργασία με την αρχαιολογική υπηρεσία, έγινε η αγορά και η τοποθέτηση Απινιδωτή στην καφετέρια Ακρόπολη, ενός ακόμη στην Αρχαία Κάμειρο και ακολουθεί η αγορά και τοποθέτηση για τους υπόλοιπους αρχαιολογικούς χώρους.

Όλα αυτά μέσα από τις εκπαιδεύσεις.

Ναι, άξιζε όλη αυτή η προσπάθεια και η αναμονή όλων αυτών των ετών.

• Το «Save a Life» είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη και πώς μπορεί κάποιος πολίτης να στηρίξει το έργο σας;

Όπως σας είπα, δεν είμαστε, ακόμη, κάποιος οργανισμός ή σωματείο.

Όμως με έχουν πλησιάσει αρκετοί και μας έχουν προτείνει να βοηθήσουν με διάφορους τρόπους. Έγινε λοιπόν μια συνάντηση και ανεπίσημα δίνουμε ένα χέρι βοηθείας σε συμπολίτες μας που το έχουν ανάγκη. Δεν μπορώ να σας πω περισσότερα. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι υπάρχουν και άλλοι που συμμετέχουν με άλλο τρόπο εκτός από τους εκπαιδευτές. Αυτό μας οδήγησε στην απόφαση να συσταθούμε ως κάποιος οργανισμός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Υπομονή. Πώς μπορεί τώρα κάποιος να στηρίξει την προσπάθεια; Κάνοντας δωρεά έναν Απινιδωτή. Έναν Σταθμό Ζωής. Μέχρι τώρα αυτούς που έχουν τοποθετηθεί και θα τοποθετήσουμε είναι αφιερωμένοι σε αγαπημένα πρόσωπα που έχουν χαθεί. Γι΄ αυτό θα παρατηρήσετε γράφουν και ένα όνομα. Και φυσικά η παρουσία τους στις εκπαιδεύσεις.

• Θα θέλατε κάποια στιγμή η εκπαίδευση στις Πρώτες Βοήθειες να γίνει κάτι που γνωρίζει κάθε πολίτης, όπως γνωρίζει να καλεί το 112;

Μα φυσικά. Αυτός είναι και ο σκοπός. Είναι το αυτονόητο.

Στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη Β. Αμερική είναι μάθημα στα σχολεία. Θεωρείται δεδομένη η εκπαίδευση στις Πρώτες Βοήθειες.

Από τον Οκτώβριο του 2025, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αναζωογόνησης αποφάσισε η Εκπαίδευση στην ΚΑΡΠΑ να ξεκινάει από την ηλικία των 4 ετών. Εντυπωσιακό δεν είναι;

Είναι υποχρέωσή μας να γνωρίζουμε. Ένας απλός χειρισμός είναι αρκετός να βοηθήσει ένα θύμα να σωθεί. Μία απλή κίνηση του ενός χεριού. Πιστέψτε με.

• Τι θα θέλατε να έχει πετύχει το «Save a Life» σε πέντε χρόνια από σήμερα;

Να είμαστε ο πρώτος δήμος με τους περισσότερους εκπαιδευμένους και το μεγαλύτερο Δίκτυο Εξωτερικών Απινιδωτών στην Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή στο νησί μας υπάρχουν 75 Απινιδωτές. Δεν γνωρίζουμε πόσοι βρίσκονται στα ξενοδοχεία αλλά σίγουρα η πλειοψηφία και λόγω νομοθεσίας έχουν. Πόσα αθλητικά σωματεία. Η καταγραφή έγινε από τον κ. Παπανικολάου Νίκο, ο οποίος είναι εκπαιδευτής μας και δημοτικός υπάλληλος και έχει οριστεί από τη Δημοτική Αρχή ως υπεύθυνος για τους Απινιδωτές που υπάρχουν στο νησί μας. Είναι δύσκολο έργο γιατί απαιτεί χρόνο. Υπάρχουν Απινιδωτές που δεν έχουν ελεγχθεί εδώ και χρόνια. Θέλει αρκετή δουλειά. Γι΄ αυτό προσπαθούμε η κάθε δωρεά που γίνεται να καταγράφεται στο ειδικό μητρώο του δήμου. Επίσης μέσω αυτού του μητρώου θα ενημερώνεται και το ΕΚΑΒ.

• Υπάρχει κάτι που πιστεύετε ότι χρειάζεται η Ρόδος σήμερα σε επίπεδο πρόληψης και εκπαίδευσης στις Πρώτες Βοήθειες και δεν υπάρχει ακόμη στον βαθμό που θα έπρεπε;

Ναι. Περισσότερη προσπάθεια από όλους εμάς που εκπροσωπούμε κάποιους φορείς ή είμαστε επαγγελματίες υγείας όσον αφορά την εκπαίδευση. Να γίνει μία ομαδική προσπάθεια. Δωρεάν εκπαιδεύσεις όπου και όποτε μπορούμε. Και μια ενημέρωση που διαρκεί μία ώρα, μπορεί να είναι καθοριστική για να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή.

• «Κύριε Παπαντωνίου, γιατί να ενδιαφερθεί ένας άνθρωπος που δεν έχει καμία σχέση με την ιατρική να μάθει Πρώτες Βοήθειες;»

Διότι, όπως σας είπα, οι Πρώτες Βοήθειες δεν απαιτούν ιατρικές γνώσεις. Είναι ιερό καθήκον και υποχρέωση του καθενός από εμάς να βοηθήσει έναν άνθρωπο που δίνει αγώνα να κρατηθεί στη ζωή, να σωθεί. Και γιατί βοηθώντας κάποιον που παλεύει για τη ζωή του σημαίνει αγάπη και σεβασμός απέναντι στον άνθρωπο και στη ζωή. Απέναντι σε μας τους ίδιους.

Τίποτα δεν είναι αδύνατο. Δεν υπάρχει «δεν μπορώ». Υπάρχει «δεν θέλω».