Γιάννης Παρασκευάς: Το αρχαίο θέατρο της Λίνδου-Ρόδος

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Όπου και αν ρίξεις τη ματιά σου στο νησί, θα φυλακίσεις στην μνήμη σου μια εικόνα αγαλλίασης, πιο πέρα για κάτι στραβό θα θυμώσεις λίγο, πιο κάτω αυτό που βλέπεις, θα φέρει στο μυαλό σου κομμάτια από την τόσο μεγάλη ιστορική διαδρομή του νησιού και πολλές φορές βλέποντας μνημεία και τοπία αφημένα στην μοίρα τους και την εγκατάλειψη, σου βγαίνει από μέσα σου ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΓΙΑΤΙ.

Αναπολώντας το παρελθόν και κοιτάζοντας το μέλλον είναι σαν μια φαντασιακή ταύτιση του πέρατος με το άπειρο, η ΛΙΝΔΟΣ είναι ένας τέτοιος τόπος, σύμπλευσαν φύση και άνθρωποι για τη δημιουργία αυτού του ανεπανάληπτου δημιουργήματος.

Ίσως είναι (για το νησί μας είναι βέβαιο) ένας οικισμός με ανθρώπινη παρουσία και συνεχή ζωή από το 5000 π.Χ. μέχρι σήμερα, 17000 χρόνια και 3600 χρόνια ζωής οικισμού-πόλης με δραστηριότητες κοινωνικής ζωής.

Γίνεται σημαντικό κέντρο τον 9ον–8ον αιώνα, συμμετέχει στον Τρωικό πόλεμο, δημιουργεί αποικίες (πιο γνωστή η Ναύκρατις στην Αίγυπτο) και φτάνει στην ακμή της τον 6ον αιώνα και την Ελληνιστική περίοδο.

Είναι πολλά αυτά που άφησαν πίσω τους οι γενιές που πέρασαν, λίγα βρίσκονται σε υποφερτή κατάσταση, τα περισσότερα είναι αφημένα στο έλεος του καταστροφέα χρόνου.

Ένα από αυτά στην ΛΙΝΔΟ είναι το Αρχαίο Θέατρο και στάδιο στην περιοχή του Αγίου Στεφάνου στα ριζά της Ακρόπολης.

Ένα θέατρο μοναδικό για τον τρόπο κατασκευής του, δεν είναι κτισμένο όπως τα γνωστά αρχαία θέατρα, είναι λαξευμένο στον βράχο, χωριζόταν σε 9 κερκίδες και είχε 19 σειρές καθισμάτων στο κάτω του τμήμα και άλλες σειρές στο επάνω.

Η χωρητικότητά του για τα πληθυσμιακά δεδομένα πολλή μεγάλη 1800 έως 2000 θέσεις, κύριος χώρος για όλες τις κοινωνικές και εορταστικές εκδηλώσεις της πόλης.

Δυο μεγάλες γιορτές ξεχώριζαν τα Σμίνθια προς τιμήν του Διονύσου του σμινθέως και τα Λίνδια προς τιμή της Λινδίας Αθηνάς.

Οι γιορτές ήταν ποικίλες, μουσικοί αγώνες, θεατρικές παραστάσεις, αθλητικοί αγώνες, θρησκευτικές πομπές και θυσίες, στον χώρο είχε κατασκευαστεί, μετά την κατασκευή του θεάτρου, το τετράστοον, μεγάλο ορθογώνιο οικοδόμημα με εσωτερική κιονοστοιχία, που μάλλον ήταν αφιερωμένο στον Διόνυσο.

Πριν κάμποσα χρόνια έγιναν κάποιες κινήσεις για την προστασία του θεάτρου και την ανακαίνισή του, αν οι πληροφορίες μου είναι σωστές υπεγράφησαν και κάποιες αποφάσεις από το Υπουργείο Πολιτισμού, αλλά μάλλον όλα χάθηκαν στο πέλαγος της αδιαφορίας.

Η ΛΙΝΔΟΣ είναι ο κατ' εξοχήν προορισμός του συνόλου σχεδόν των επισκεπτών του νησιού, η οικονομική αξιοποίηση του χώρου και η προβολή της ιστορικότητάς της, δεν κάνει κανέναν από εμάς υπερήφανους.

Την τελευταία περίοδο Υπουργός Πολιτισμού η κ. Μενδώνη, φαίνεται να δείχνει ενεργά ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το νησί μας, όχι ότι προσωπικά συμφωνώ με όλες τις πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις, έχουν λίγο πολύ μια λογιστική λογική, είναι όμως μια ευκαιρία να τεθεί σαν θέμα, η αξιοποίηση του αρχαίου θεάτρου της Λίνδου.

Η αξιοποίησή του, ανακαίνιση, διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου (πάνω από αυτό το χώρο έχω προτείνει την κατασκευή τελεφερίκ για το ανέβασμα στην Ακρόπολη) και την ένταξή του σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα διεθνών εκδηλώσεων.

Μπορεί να διαμορφωθεί πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις σημερινές συνθήκες όπως αυτό των εορτών Σμίνθια, όχι προς τιμήν του Διονύσου, αλλά τιμώντας το παρελθόν και το παρόν της Λίνδου.

Δεν είναι δύσκολο ούτε ακατόρθωτο, να γίνεται κάθε χρόνο ένα διεθνές φεστιβάλ αρχαίου θεάτρου, με επιλεγμένες παρουσίες και θεματολογία, με εναλλαγές, χρόνος τραγωδίας, χρόνος κωμωδίας, χρόνος μουσικής και ακόμα γυμναστικοί αγώνες.

Η υλοποίηση αυτής της προσωπικής φαντασίωσης, έχει την ανάγκη της απόλυτης συνέργειας όλων των υπευθύνων, κοινοβουλευτικών, αυτοδιοικητικών, επαγγελματιών και πιο πολύ της Λινδιακής κοινωνίας.

Κύριε Δήμαρχε, λόγω αξιώματος καλώς λόγω καταγωγής, μπορείς να μπεις μπροστάρης σε αυτή τη διεκδίκηση.