Κοσμάς Σφυρίου: Στη Λιβύη, αποτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, δυστυχώς!

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Κοσμάς Σφυρίου

Η συμφωνία μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και της προσωρινής κυβέρνησης της Τρίπολης της Λιβύης (που υπέγραψαν το Νοέμβρη του 2019) προβλέπει, πως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας: εξαντλούνται στα 6 ναυτικά μίλια (μόνο!) νότια και ανατολικά της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου, της Κρήτης και «εξαφανίζονται» στο Καστελλόριζο!

• Είναι μια απόλυτα παράνομη συμφωνία, που παραβιάζει κατάφορα τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Η διπλωματία της ελληνικής κυβέρνησης της Ν.Δ. - δυστυχώς - απέτυχε να ασκήσει επιρροή στην τότε κυβέρνηση της Τρίπολης και να αποτρέψει την υπογραφή αυτής της συμφωνίας. Και εκ των υστέρων έκανε την επίσημη δήλωση: «αυτή η συμφωνία είναι νομικώς ανυπόστατη και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα».

Το 2020, η Βουλή των αντιπροσώπων της Λιβύης (υπό την προεδρία του κ. Αγκίλα Σάλεχ) απέρριψε αυτή τη συμφωνία και αποφάσισε να την μποϊκοτάρει και να διακόψει τις πολιτικές σχέσεις με την Τουρκία (η οποία στήριζε στρατιωτικά τον προσωρινό πρωθυπουργό της Τρίπολης, εναντίον του στρατάρχη Χαφτάρ της Βεγγάζης).

Μέχρι σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτης διαβεβαίωνε τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, πως η διαπραγμάτευση με όλη τη Λιβύη (Τρίπολη και Βεγγάζη) «βαίνει σε θετική κατεύθυνση και κλείνουν οι χαίνουσες πληγές στις σχέσεις των δύο χωρών».

Όμως σήμερα Τρίτη (20 Οκτωβρίου), η Βουλή των αντιπροσώπων της Λιβύης - ομόφωνα - κύρωσε την τουρκολιβυκή συμφωνία και κατάργησε τις αποφάσεις που είχε πάρει το 2020! Άρα, οι διαβεβαιώσεις του κ. Γεραπετρίτη διαψεύστηκαν.

Δυστυχώς, η εξέλιξη αυτή προήλθε από τις πιέσεις που έχει ασκήσει η τουρκική κυβέρνηση στον στρατάρχη Χαφτάρ (να σκεφθούμε πως σήμερα, που προχώρησε στην κύρωση της τουρκολιβυκής συμφωνίας, ο Ιμπραήμ Καλίν ήταν στη Λιβύη...) και στον νέο πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων (Αλ Σαλχίν Αμπντελνάμπι, πρόεδρο της επιτροπής λιβυο-τουρκικής φιλίας), που αντικατέστησε τον κ. Αγκίλα Σάλεχ.

Δυστυχώς, η εξέλιξη αυτή αποτελεί ήττα (!) της ελληνικής διπλωματίας και της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας, που έχει δυσμενείς επιπτώσεις στα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματά μας, στα εθνικά συμφέροντά μας και στη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας.

Αυτά δεν προστατεύονται με μια δήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το ανυπόστατο του τουρκολιβυκού μνημονίου και δεν κατοχυρώνονται με κυβερνητικές δηλώσεις του τύπου «... δεν παράγονται έννομα αποτελέσματα», γιατί η ελληνική κυβέρνηση αρκείται σε επικοινωνιακή διαχείριση, σα να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα (!), ενώ η τουρκική κυβέρνηση δρα επί του πεδίου (ακόμη και με πολεμικά πλοία), προσπαθώντας να επιβάλει στην πράξη την τουρκολιβυκή συμφωνία.

Σε αντίθεση με αυτή την πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης, η ελληνική κυβέρνηση δεν υπερασπίζεται στο πεδίο τη νόμιμη (και κυρωμένη από τα δύο Κοινοβούλια) ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία (δυτικά της Ρόδου), για οριοθέτηση των Α.Ο.Ζ. και της υφαλοκρηπίδας των δύο χωρών.

Έτσι, όταν πήγε το κατάλληλα εξοπλισμένο πλοίο (Levoli Relume) για βυθομετρήσεις - ενόψει της πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου - νότια της Κάσου και μέσα στα ύδατα της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας, τουρκικές φρεγάτες και άλλα πολεμικά πλοία (στις 23 και 24 Ιουλίου 2024) εμπόδισαν (!) το πλοίο να εργαστεί πέραν των 6 ναυτικών μιλίων.

Δυστυχώς, η ελληνική φρεγάτα και η κανονιοφόρος - που έσπευσαν στην περιοχή - δεν εξασφάλισαν τη συνέχιση των εργασιών του πλοίου, το οποίο «έφυγε» (καλύτερα διώχθηκε), μετά από διπλωματικές... επαφές των δύο χωρών.

Πρόσφατα, ο βουλευτής της Ν.Δ., καθηγητής Διεθνούς Δικαίου / Εξωτερικής Πολιτικής και πρώην υφυπουργός κ. Άγγελος Συρίγος υποστήριξε, σε τηλεοπτικό διάλογο, ότι τότε η χώρα μας υποχώρησε...

Και η προσπάθεια της Τουρκίας να επιβάλει στην πράξη - και στο πεδίο - την τουρκολιβυκή συμφωνία συνεχίζεται...

Ακόμη και τώρα, που η ελληνική κυβέρνηση «πούλησε» το έργο της πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου στη γαλλική εταιρεία Nexans / επενδυτικό όμιλο Meridiam, αν η γαλλική εταιρεία στείλει σχετική ρηματική διακοίνωση και στην Τουρκία, εκτός από την Ελλάδα (όπως λένε κάποιες πληροφορίες), αυτό θα το προβάλει η Τουρκία ως αίτημα για αδειοδότηση (!) από εκείνη και ως αναγνώριση (!) της τουρκολιβυκής συμφωνίας από την εταιρεία (που θα είναι) αλλά και από τη Γαλλία.

Δηλαδή, η Ελλάδα δεν την αναγνωρίζει τη συμφωνία, αλλά αυτοί στους οποίους ανατέθηκε το έργο την αναγνωρίζουν...

Απαιτείται πιο ενεργητική πολιτική και στην Ε.Ε. και στη διεθνή κοινότητα (Ο.Η.Ε., Ν.Α.Τ.Ο., Η.Π.Α., Κίνα...), αξιώνοντας λήψη μέτρων για τις ωμές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου από την Τουρκία και ενόψει της ψήφισης νόμου «τουρκικής γαλάζιας πατρίδας». Μέχρι πότε θα «τρέχει» η χώρα μας πίσω από τις πράξεις της Τουρκίας και δεν θα προλαβαίνει;