Γιάννης Παρασκευάς: Κληρονομιά και κληρονόμοι

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Άλλα ΗΘΗ, άλλα ΕΘΙΜΑ, άλλα χρόνια και άλλοι καιροί, αιώνες τώρα η ιστορία, η δικιά μας ιστορία, η ιστορία των Ελλήνων, διδάσκει και δίνει πολλαπλά παραδείγματα του πώς κάθε γενιά αφήνει το δικό της στίγμα, κληρονομιά στους απογόνους.

Δυστυχώς, υπάρχουν και κάποιοι δήθεν επιστήμονες, που την παραφράζουν και τη θεωρούν πηγή παντός κακού και υπεύθυνη την προσκόλληση κάποιων σε αυτήν, ως την αιτία της κακής μας κοινωνικής συμπεριφοράς.

Δεν διαβάζουμε όλοι με τον ίδιο τρόπο το ίδιο κείμενο, δεν βγάζουμε το ίδιο νόημα και δεν κατανοούμε με τον ίδιο τρόπο τις διδαχές του και η έλλειψη της δυνατότητας κριτικής ανάλυσης οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα.

Η διαχρονική μας κληρονομιά είναι διαφόρων επιπέδων, κληρονομιά ΑΡΧΩΝ και ΑΞΙΩΝ, κληρονομιά ΗΘΩΝ και ΕΘΙΜΩΝ, κληρονομιά ΔΟΜΗΜΕΝΩΝ ΚΤΙΡΙΑΚΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΩΝ, κληρονομιά ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ, κληρονομιά ΓΝΩΣΕΩΝ, ΤΕΧΝΩΝ και ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ.

Με αφορμή προηγούμενο μου σχόλιο, για το τι και πώς αποφασίστηκε η χρήση του κτιρίου του πρώην ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ και των αντιδράσεων που είδαν το φως της δημοσιότητας, θα κάνω κατάχρηση της υπομονής σας θυμίζοντας κάποια πράγματα.

Στο νησί μας, στην πόλη μας, υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος κτιρίων και περιοχών και είναι αυτά που δίνουν την ιστορική ταυτότητα του τόπου μας, μαζί με την πνευματική κληρονομιά που μας άφησαν οι πρόγονοί μας.

Μια κληρονομιά που έχει μια ιστορία 3500 χρόνων περίπου, που ο ελάχιστος βαθμός σεβασμού θα έπρεπε να διαμορφώνει άλλες μεθόδους και άλλους τρόπους αντιμετώπισής της.

Θα έπρεπε να είχαμε διδαχθεί τη διαφορά μεταξύ του ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΛΟΥ και του ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΟΦΕΛΟΥΣ. Κανείς δεν διαφωνεί ότι ο κάθε ένας πρέπει να έχει το δικαίωμα του ιδιωτικού οφέλους, αλλά και κανείς δεν διαφωνεί στην ενεργό συμμετοχή στα κοινά και την πρόταξη του κοινού συμφέροντος.

Από αρχαιοτάτων χρόνων, οι πρόγονοί μας δίδαξαν ότι είναι υποχρέωση των οικονομικά ισχυρών η συμβολή τους στην ενίσχυση της πόλης σε όλα τα επίπεδα.

Η χορηγία των ισχυρών στην τέλεση των εορτών ήταν υποχρεωτική, στους πολέμους συνέβαλλαν οικονομικά και προσωπικά, στους θεατρικούς αγώνες ήταν χορηγοί, στη δόμηση ναών και δημόσιων κτιρίων το ίδιο, όλα αυτά δεν ήταν διοικητική και οικονομική ευθύνη μόνο της πόλης.

Πέρασαν τα χρόνια και σε χρόνια δίσεκτα για τον τόπο, για τη χώρα μας και ειδικότερα στα χρόνια των μακροχρόνιων κατοχών, οι ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ήταν αυτοί που χρηματοδότησαν πολλά ευαγή ιδρύματα, σχολεία, ορφανοτροφεία και άλλα.

Στο νησί μας έχουμε πολλά τέτοια παραδείγματα, δεν είναι λίγα τα κτίρια που έχουν το όνομα του ευεργέτη, στα τελευταία χρόνια βλέπουν το φως της δημοσιότητας κάποιες δωρεές, από ανθρώπους που ήταν ή είναι μέτοικοι.

Ισχυριζόμαστε ή ισχυρίζονται κάποιοι ότι στο νησί έχουμε ισχυρή οικονομία, είμαστε, λένε, πρωτοπόροι στον τουρισμό, αν όλα αυτά ισχύουν και με δεδομένη τη συνεχώς αυξανόμενη συγκέντρωση πλούτου στους ολίγους, τότε ίσως κάποιοι συμπατριώτες μας έχουν ικανό πλούτο, δεν είναι όμως καθόλου αναπτυγμένο το αίσθημα της ευεργεσίας.

Διαχρονικά, από την πλευρά των τοπικών αρχόντων, έγιναν και γίνονται κάποιες προσπάθειες διάσωσης κτιρίων με ιστορικό βάρος και ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία, είναι μια προσπάθεια αγχωτική, μεμονωμένη, χωρίς ένα σχέδιο ολιστικής αντιμετώπισης του προβλήματος.

Αρνητικό των προσπαθειών είναι ο καθορισμός του στόχου και η κοινή απόφαση υπηρέτησης του στόχου, από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

Αναφέρθηκα πολλές φορές για θέματα και προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες και έχει ανάγκη ο τόπος και ειδικότερα, ποια θα είναι η τύχη του Παλαιού Νοσοκομείου, Ταχυδρομείου, Δικαστικού Μεγάρου, Πυροσβεστικής, Σφαγείων, Ήχος και Φως, κτιρίου ΔΕΗ, εργοστασίου και του χώρου των γραφείων που μεταφέρθηκαν, του πρώην κτιρίου του Κτηματολογίου, της πρώην λαχαναγοράς, Ροδινιού, Ελεούσας, ίσως ξεχνώ και άλλα, αυτά ως απάντηση για αυτούς που με ρώτησαν γιατί ασχολήθηκα με το στρατολογικό γραφείο και όχι με τα άλλα.

Κατά περιόδους κατέθεσα τις απόψεις μου ξεχωριστά για το κάθε ένα.

Θα ήθελα, κλείνοντας, να εκφράσω μια ευχή, θα ήταν μια ενέργεια σεβασμού, τιμής και αγάπης, σε έναν αξιόλογο άνθρωπο με πολλαπλές προσφορές στον τόπο του, τον ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ, και πιστεύω πως ο ΔΗΜΟΣ θα δώσει το όνομά του στο ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ.