Στέφανος Πορτσέλλη: «Η οδική ασφάλεια δεν είναι πολυτέλεια, είναι ζήτημα ζωής»

Βαρβάρα Μπογδάνου

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδηγών Δωδεκανήσου καταγράφει τα κακώς κείμενα στους δρόμους, αναλύει την οδηγική συμπεριφορά και καταθέτει ενδιαφέρουσες προτάσεις

Πίσω από την καθημερινή κίνηση στους δρόμους της Ρόδου, την αγωνία για μια θέση στάθμευσης και τις ατελείωτες καθυστερήσεις, κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο ζήτημα: η ασφάλεια και η ποιότητα ζωής όλων μας. Κάθε διαδρομή πρέπει να είναι αυτονόητο δικαίωμα και όχι μια δοκιμασία με απρόβλεπτες συνέπειες. Σε ένα νησί που κάθε χρόνο υποδέχεται χιλιάδες επισκέπτες, αλλά εξακολουθεί να δοκιμάζεται από χρόνιες κυκλοφοριακές δυσκολίες και ελλείψεις στις υποδομές, η ανάγκη για αλλαγή γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδηγών Δωδεκανήσου, Στέφανος Πορτσέλλη, μιλά για τις παθογένειες της οδικής συμπεριφοράς, τους κινδύνους στους δρόμους, τις λύσεις που πρέπει να δρομολογηθούν και την ανάγκη να αλλάξουμε νοοτροπία. Γιατί, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει, κάθε παραβίαση, κάθε καθυστέρηση στις υποδομές και κάθε αδιαφορία μπορεί να έχει κόστος που δεν μετριέται σε χρήματα ή χρόνο, αλλά σε ανθρώπινες ζωές.

Κε Πορτσέλλη, ας ξεκινήσουμε τη συνέντευξή μας από την εφαρμογή του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Έχει αλλάξει ουσιαστικά η οδηγική συμπεριφορά των πολιτών ή εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τις ίδιες παθογένειες στους δρόμους του νησιού;

Δυστυχώς, παρά τις όποιες προσπάθειες και τους ελέγχους της Τροχαίας, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ουσιαστική αλλαγή νοοτροπίας. Βλέπουμε μεν μια μεγαλύτερη συμμόρφωση σε βασικά πράγματα όπως η χρήση ζώνης ή κράνους λόγω των αυστηρών προστίμων, αλλά οι δομικές παθογένειες παραμένουν.

Στους δρόμους του νησιού μας συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε την υπερβολική ταχύτητα, την επικίνδυνη προσπέραση, τη χρήση κινητού κατά την οδήγηση, αλλά και νέες προκλήσεις, όπως η παντελής έλλειψη κανόνων στα ηλεκτρικά πατίνια. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας είναι ένα εργαλείο, αλλά αν δεν αλλάξει η οδική παιδεία και η κουλτούρα του "σε εμένα δεν θα τύχει", θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τα ίδια λάθη με τις ίδιες τραγικές συνέπειες.

Κατά καιρούς επισημαίνετε ότι η αυστηροποίηση των ποινών δεν αρκεί από μόνη της, εάν δεν συνοδεύεται από συστηματικούς ελέγχους. Σήμερα, πώς αξιολογείτε την παρουσία των αρμοδίων αρχών στο οδικό δίκτυο της Ρόδου; Υπάρχει επαρκής αστυνόμευση και ποια είναι τα συχνότερα επικίνδυνα φαινόμενα που εξακολουθείτε να παρατηρείτε;

Οι αρχές κάνουν ό,τι μπορούν με τα μέσα και το προσωπικό που διαθέτουν, αλλά η Ρόδος λόγω μεγέθους και τουριστικής κίνησης απαιτεί έναν εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό. Δεν αρκεί η παρουσία της Τροχαίας μόνο στις τουριστικές περιόδους ή σε έκτακτα μέτρα. Χρειαζόμαστε μόνιμη, στοχευμένη και κυρίως τεχνολογικά υποστηριζόμενη αστυνόμευση για παράδειγμα, με κάμερες καταγραφής παραβάσεων (ταχύτητας και παραβίασης κόκκινου) σε επικίνδυνα σημεία.

Όσο για τα φαινόμενα που μας πληγώνουν καθημερινά και είναι η οδήγηση με κινητό τηλέφωνο ανά χείρας, η έλλειψη προστατευτικού εξοπλισμού στα δίκυκλα από νεαρούς και όχι μόνο οδηγούς, και η επικίνδυνη συμπεριφορά οδηγών ενοικιαζόμενων οχημάτων που αγνοούν τη σήμανση του νησιού, είναι τα κυριότερα "αγκάθια" που θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές όλων μας.

Η Ρόδος είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας, με τεράστιο αριθμό ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων και δικύκλων κάθε καλοκαίρι. Κατά πόσο αυτή η πραγματικότητα επιβαρύνει την οδική ασφάλεια; Μπορεί το νησί να διαχειριστεί τον όγκο των οχημάτων που κυκλοφορούν κατά την τουριστική περίοδο;

Η τουριστική ανάπτυξη είναι η οικονομική ανάσα του τόπου μας, αλλά οφείλουμε να προστατεύσουμε την ασφάλεια κατοίκων και επισκεπτών. Η ραγδαία αύξηση του στόλου των ενοικιαζόμενων οχημάτων κάθε καλοκαίρι αποτελεί μια τεράστια πρόκληση.

Το νησί μπορεί να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση μόνο αν περάσουμε σε ένα σύγχρονο μοντέλο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας. Συγκεκριμένα, ενίσχυση των Δημόσιων Συγκοινωνιών, ώστε ο επισκέπτης να μην θεωρεί το ενοικιαζόμενο όχημα ως τη μόνη επιλογή μετακίνησης, στοχευμένα μέτρα για τα επικίνδυνα οχήματα, όπως η αυστηρή τήρηση των προδιαγραφών για τις "γουρούνες", τα πατίνια και τα σκούτερ και σωστή ενημέρωση των τουριστών με πολυδιάστατες καμπάνιες οδικής ασφάλειας στα σημεία εισόδου του νησιού (αεροδρόμιο, λιμάνι) και από τα γραφεία ενοικίασης.

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα στην πόλη της Ρόδου χρόνο με το χρόνο χειροτερεύει. Έχουμε πλέον φτάσει στα όρια των δυνατοτήτων του υφιστάμενου οδικού δικτύου; Ποια θεωρείτε ότι είναι τα πιο επιβαρυμένα σημεία και ποιες παρεμβάσεις θα μπορούσαν να δώσουν άμεσες λύσεις συνδυάζοντάς το και με τον σχεδιασμό του δήμου για τη βιώσιμη αστική κινητικότητα;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Ναι, το υφιστάμενο οδικό δίκτυο της πόλης έχει ξεπεράσει τα όριά του. Σχεδιάστηκε για εντελώς διαφορετικούς όγκους κυκλοφορίας και σήμερα καλείται να σηκώσει το βάρος δεκάδων χιλιάδων οχημάτων ντόπιων, επαγγελματιών και επισκεπτών.

Τα πιο επιβαρυμένα σημεία είναι γνωστά σε όλους μας και είναι η είσοδος της πόλης από τη λεωφόρο Ρόδου-Λίνδου και η περιοχή του Κόβα – λιμανιού, η περιμετρική ζώνη γύρω από τη Μεσαιωνική Πόλη και το Μανδράκι, οι κεντρικοί οδικοί άξονες προσπέλασης προς το κέντρο (π.χ. Εθνικής Αντιστάσεως, Θεμιστοκλέους Σοφούλη) και όλη η δυτική πλευρά από το κέντρο μέχρι το Αεροδρόμιο.

Ποιες άμεσες λύσεις μπορούν να δοθούν; Δημιουργία Περιφερειακών Χώρων Στάθμευσης (Park&Ride), με μεταφορά των οχημάτων εκτός κέντρου και σύνδεσή τους με τακτική, δωρεάν ή φθηνή δημοτική συγκοινωνία / minibus προς το κέντρο, μονοδρομήσεις και έξυπνη σηματοδότηση, επαναξιολόγηση των κόμβων αντί τα φανάρια, κυκλικούς κόμβους (roundabouts) όπου είναι εφικτό, για συνεχή ροή, συχνή και συνεπής αστική συγκοινωνία, αυστηρή αστυνόμευση της διπλοπαρκαρισμένης στάθμευσης που στις κεντρικές αρτηρίες μειώνει τη χωρητικότητα του δρόμου κατά 50%.

Όλα αυτά πρέπει να κουμπώσουν με το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ) του Δήμου, δίνοντας προτεραιότητα στον πεζό, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και στη μικροκινητικότητα, ώστε το Ι.Χ. να πάψει να είναι η μοναδική επιλογή μετακίνησης.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι η στάθμευση, ιδιαίτερα στο κέντρο της πόλης, όπου συνυπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι, τουρίστες, ενοικιαζόμενα οχήματα, ταξί και τουριστικά λεωφορεία. Επειδή το αναφέρατε, μπορεί η δημιουργία περιφερειακών χώρων στάθμευσης, σε συνδυασμό με μικρά λεωφορεία μεταφοράς προς το κέντρο, να αποτελέσει μια ρεαλιστική λύση; Τι άλλο θα πρέπει να αλλάξει στη διαχείριση της κυκλοφορίας;

Απολύτως. Το μοντέλο Park&Ride (Στάθμευσε και Μετακινήσου) δεν είναι απλώς μια ρεαλιστική λύση, είναι η μοναδική βιώσιμη λύση για μια ιστορική πόλη όπως η Ρόδος, η οποία δεν έχει τη χωρητικότητα να απορροφήσει χιλιάδες οχήματα.

Για να λειτουργήσει όμως αποτελεσματικά αυτό το σύστημα, απαιτούνται τρεις βασικές προϋποθέσεις: Συχνότητα και αξιοπιστία με τα μικρά λεωφορεία που πρέπει να εκτελούν δρομολόγια ανά 5-10 λεπτά τις ώρες αιχμής, ώστε ο πολίτης ή ο τουρίστας να μην αισθάνεται ότι χάνει χρόνο. Κίνητρα και αντικίνητρα, καθώς ο περιφερειακός χώρος στάθμευσης πρέπει να είναι δωρεάν ή πολύ φθηνός (μαζί με το εισιτήριο του λεωφορείου), ενώ ταυτόχρονα η στάθμευση στο κέντρο πρέπει να τιμολογείται ακριβότερα και να αφορά κυρίως τους μόνιμους κατοίκους.

«Το μάθημα οδήγησης είναι το πιο σοβαρό μάθημα που θα κάνει ποτέ ένας άνθρωπος στη ζωή του»

Αυστηρά καθορισμένες ζώνες φορτοεκφόρτωσης με αυστηρό χρονοδιάγραμμα για την τροφοδοσία των καταστημάτων (π.χ. 06:00 - 08:30 το πρωί), ώστε τα φορτηγά να μην μπλοκάρουν το κέντρο τις ώρες αιχμής. Ειδική διαχείριση για τα τουριστικά λεωφορεία και ταξί με τη δημιουργία καθορισμένων σημείων επιβίβασης/αποβίβασης λίγων λεπτών και όχι παραμονή/στάθμευση στο κέντρο.

Ψηφιακή διαχείριση στάθμευσης με ηλεκτρονικές πινακίδες στις εισόδους της πόλης που θα ενημερώνουν σε πραγματικό χρόνο για τις ελεύθερες θέσεις στα πάρκινγκ, αποφεύγοντας την άσκοπη περιπλάνηση των οδηγών. Και τέλος αυστηρή αστυνόμευση της παράνομης στάθμευσης. Όσα περιφερειακά πάρκινγκ κι αν φτιάξουμε, αν ο οδηγός γνωρίζει ότι μπορεί να παρκάρει παράνομα πάνω στο πεζοδρόμιο, στη στροφή ή στη διπλή λωρίδα στο κέντρο χωρίς συνέπειες, θα συνεχίσει να το κάνει.

Πέρα από την πόλη, σε τι κατάσταση βρίσκεται το επαρχιακό οδικό δίκτυο της Ρόδου; Υπάρχουν συγκεκριμένοι οδικοί άξονες ή σημεία που σας προβληματίζουν ιδιαίτερα ως προς την επικινδυνότητά τους, ειδικά το καλοκαίρι; Ποιες παρεμβάσεις σε φωτισμό, διαγραμμίσεις, σήμανση και συντήρηση θεωρείτε επιβεβλημένες;

Θα σας πω. Εθνική οδός Ρόδου Λίνδου: Μεγάλοι όγκοι ταχυτήτων, επικίνδυνες στροφές, διασταυρώσεις χωρίς προστασία, ανεπαρκής διαχωρισμός ρευμάτων σε αρκετά τμήματα, άτακτη είσοδος/έξοδος από παρόδιες ιδιοκτησίες.

Δυτικός Άξονας (Ρόδος - Καμείρος - Μανδρικό): Στενό οδόστρωμα, περιορισμένη ορατότητα σε κλειστές στροφές, ελλιπείς φωτισμοί, επικίνδυνες προσπεράσεις.

Ορεινό Δίκτυο και Συνδέσεις (π.χ. Έμπωνα, Απόλλωνα, Προφήτης Ηλίας): Απουσία προστατευτικών στηθαίων ασφαλείας, συχνές καταπτώσεις, φθορές οδοστρώματος, έλλειψη επαρκούς σήμανσης σε επικίνδυνες στροφές.

Διασταυρώσεις και Προσβάσεις Παραλιών (π.χ. Φαληράκι, Αφάντου, Τσαμπίκα, Λίνδος): Έντονη κυκλοφοριακή συμφόρηση το καλοκαίρι, παράνομη στάθμευση στα πλαϊνά των δρόμων που περιορίζει την ορατότητα.

Επιβάλλεται να γίνουν παρεμβάσεις και συγκεκριμένα:

- Διαγραμμίσεις και Ανακλαστήρες (Μάτια Γάτας) με ολική επαναδιαγράμμιση με υλικά υψηλής ανακλαστικότητας (θερμοπλαστικά) και με τοποθέτηση ανακλαστήρων οδοστρώματος στο κέντρο και στα όρια του οδοστρώματος σε όλες τις υπεραστικές διαδρομές χωρίς φωτισμό.

- Φωτισμός με εγκατάσταση και αποκατάσταση φωτισμού LED σε όλους τους κρίσιμους κόμβους, τις διασταυρώσεις πρόσβασης σε οικισμούς, παραλίες και τα επικίνδυνα περάσματα.

- Σήμανση (Οριζόντια και Κατακόρυφη) με αντικατάσταση κατεστραμμένων ή αλλοιωμένων πινακίδων, τοποθέτηση πληροφοριακών πινακίδων στα ελληνικά και αγγλικά, διεθνή σύμβολα κοντά σε τουριστικές περιοχές καθώς και προειδοποιητική σήμανση πριν από επικίνδυνες στροφές ή απότομες μειώσεις ορίων ταχύτητας.

- Συντήρηση και Τεχνικά Έργα Ασφαλείας με ανακατασκευή τάπητα κυκλοφορίας στα τμήματα με χαμηλή πρόσφυση, στηθαία ασφαλείας, τοποθέτηση, αντικατάσταση στηθαίων ευρωπαϊκών προδιαγραφών στο ορεινό και ημιορεινό δίκτυο, τακτός καθαρισμός της βλάστησης στα ερείσματα που κρύβει την κατακόρυφη σήμανση και περιορίζει το οπτικό πεδίο στις στροφές. Τέλος διαμορφώσεις Κόμβων με κατασκευή κυκλικών κόμβων σε επικίνδυνες διασταυρώσεις της Ρόδου -«για την αναγκαστική μείωση ταχύτητας και τη διαχείριση της ταχύτητας».

Έχετε αναφερθεί πολλές φορές στην ανάγκη ενίσχυσης και καλύτερου συντονισμού των δημόσιων συγκοινωνιών. Γιατί οι Ροδίτες εξακολουθούν να μην εμπιστεύονται τα λεωφορεία;

Η απαξίωση ή η δυσπιστία των κατοίκων της Ρόδου απέναντι στις δημόσιες συγκοινωνίες (Διεύθυνση συγκοινωνίας δήμου Ρόδου και Υπεραστικό ΚΤΕΛ) δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα χρόνιων δομικών προβλημάτων. Βασικά αίτια της έλλειψης εμπιστοσύνης είναι η ασυνέπεια και τα αραιά δρομολόγια, οι καθυστερήσεις, οι ακυρώσεις ή η έλλειψη πυκνών δρομολογίων ιδιαίτερα τις ώρες αιχμής, τα Σαββατοκύριακα και τους χειμερινούς μήνες που καθιστούν το λεωφορείο αναξιόπιστο μέσο για όσους πρέπει να πάνε στην εργασία τους ή στο σχολείο.

Το καλοκαίρι το σύστημα εστιάζει στην εξυπηρέτηση των τουριστικών ροών και των δημοφιλών διαδρομών, με αποτέλεσμα οι μόνιμοι κάτοικοι και οι ανατολικές/δυτικές συνοικίες ή τα χωριά να παραμελούνται. Το χειμώνα, αντίστοιχα, οι συχνότητες πέφτουν κατακόρυφα. Το γεγονός ότι η πόλη και τα χωριά εξυπηρετούνται από δύο διαφορετικούς φορείς (Διεύθυνση συγκοινωνίας Δήμου Ρόδου για τα αστικά/δυτικά και ΚΤΕΛ για τα υπεραστικά/ανατολικά) δημιουργεί σύγχυση, έλλειψη κοινού εισιτηρίου και μη συντονισμένες ανταποκρίσεις.

Επίσης υπάρχει έλλειψη έξυπνων στάσεων με έγκυρη τηλεματική σε πραγματικό χρόνο, ανεπαρκή στέγαστρα σε πολλές στάσεις για προστασία από τη ζέστη ή τη βροχή, δυσκολία στην ψηφιακή έκδοση εισιτηρίων και στην ενημέρωση για αλλαγές δρομολογίων, ενώ πολλά οχήματα αντιμετωπίζουν συχνές βλάβες (π.χ. προβλήματα στον κλιματισμό το καλοκαίρι), ενώ δεν καλύπτουν πλήρως τις προδιαγραφές προσβασιμότητας για ΑμεΑ.

Πρέπει να προχωρήσει η δημιουργία ενός ενιαίου φορέα ή κοινού συστήματος συντονισμού (ενιαίο εισιτήριο, συνδυασμένες διαδρομές), η εφαρμογή για κινητά και ψηφιακές οθόνες σε όλες τις στάσεις με ακριβή χρόνο άφιξης του λεωφορείου, η σταδιακή αντικατάσταση των παλαιών λεωφορείων με νέα, αντιρρυπαντικά και πλήρως προσβάσιμα οχήματα και κυρίως για δρομολόγια εντός πόλης μικρά οχήματα. Επίσης, πρέπει να υπάρξει εγγυημένη συχνότητα δρομολογίων όλο τον χρόνο, εκσυγχρονισμός των στεγάστρων και δημιουργία λεωφορειολωρίδων σε σημεία έντονης κυκλοφοριακής συμφόρησης.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε την αυξημένη παρουσία ηλεκτρικών πατινιών, ποδηλάτων και άλλων μέσων μικροκινητικότητας στους δρόμους της Ρόδου. Υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές και η απαραίτητη οδηγική κουλτούρα για την ασφαλή συνύπαρξη όλων αυτών των χρηστών του δρόμου; Χρειάζονται περισσότεροι έλεγχοι ή διαφορετικός σχεδιασμός;

Η πραγματικότητα στην πόλη της Ρόδου επιβεβαιώνει απόλυτα αυτή τη διαπίστωση: όταν η τεχνολογία και τα μέσα μικροκινητικότητας προηγούνται της υποδομής, η οδική ασφάλεια τίθεται αναπόφευκτα σε κίνδυνο. Σε μια ορθολογικά οργανωμένη αστική αλλαγή, η αλληλουχία των βημάτων είναι αυστηρά καθορισμένη. Η εισαγωγή νέων μέσων χωρίς προετοιμασία του χώρου και των χρηστών μεταφέρει την ευθύνη της έλλειψης σχεδιασμού στις πλάτες των οδηγών, των πεζών και των ίδιων των χρηστών των πατινιών.

Πρώτα σχεδιασμός και κατασκευή προστατευμένου και συνεχούς δικτύου ποδηλατοδρόμων, κατάλληλη σήμανση και ασφαλείς σταθμοί στάθμευσης και μετά ένταξη των Ελαφρών Ηλεκτρικών Οχημάτων (ΕΗΟ) στο οδικό δίκτυο, ώστε να μην διεκδικούν τον ίδιο χώρο με τα βαρέα οχήματα ούτε να καταλαμβάνουν τα πεζοδρόμια.

Επίσης πρώτα καθορισμός συγκεκριμένων ζωνών κυκλοφορίας, ορίων ταχύτητας ανά περιοχή, υποχρεωτικότητας κράνους και αυστηρών κανόνων στάθμευσης από τις εταιρείες ενοικίασης και μετά αδειοδότηση των στόλων και έναρξη της εμπορικής χρήσης. Πρώτα ενημέρωση των πολιτών και των επισκεπτών για τους κανόνες του ΚΟΚ που διέπουν τη μικροκινητικότητα, καθώς και για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις κάθε χρήστη και μετά ελεύθερη κυκλοφορία στους δρόμους.

Γι΄ αυτό απαιτείται άμεσα εντατικοποίηση των ελέγχων με συστηματική αστυνόμευση για την τήρηση των ορίων ταχύτητας, τη χρήση κράνους, τη μεταφορά δεύτερου επιβάτη και την παράνομη στάθμευση, επανασχεδιασμός των Αστικών Οδών με ανακατανομή του οδικού χώρου με γνώμονα τη βιώσιμη αστική κινητικότητα και την προστασία των ευάλωτων χρηστών. Η ανάπτυξη της μικροκινητικότητας είναι θετική για το περιβάλλον και την αποσυμφόρηση της πόλης, αλλά η εφαρμογή της χωρίς προηγούμενη προετοιμασία μετατρέπει ένα χρήσιμο εργαλείο σε πηγή κινδύνου.

Από τη θέση σας ως εκπαιδευτής οδηγών, πώς κρίνετε το επίπεδο οδηγικής παιδείας των νέων στη Ρόδο; Ποια είναι τα συχνότερα λάθη που διαπιστώνετε κατά την εκπαίδευσή τους και θεωρείτε ότι το υφιστάμενο σύστημα εκμάθησης και εξέτασης εξασφαλίζει πραγματικά υπεύθυνους και συνειδητοποιημένους οδηγούς; Θα έπρεπε να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην κυκλοφοριακή αγωγή μέσα στα σχολεία;

Το επίπεδο της οδηγικής παιδείας των νέων δεν διαμορφώνεται μόνο κατά τη διάρκεια των μαθημάτων οδήγησης, αλλά αντικατοπτρίζει τις εικόνες, τις συνήθειες και τα βιώματα που εισπράττουν καθημερινά από το κοινωνικό και οικογενειακό τους περιβάλλον. Ως εκπαιδευτές, καλούμαστε συχνά όχι απλώς να διδάξουμε τους κανόνες, αλλά να αποδομήσουμε λανθασμένες νοοτροπίες χρόνων.

Τα συχνότερα λάθη στην εκπαίδευση των νέων είναι η υπερεκτίμηση δυνατοτήτων και βεβιασμένες αποφάσεις, η νεανική αυτοπεποίθηση συχνά μεταφράζεται σε λανθασμένη εκτίμηση της ταχύτητας, των αποστάσεων ασφαλείας και των προτεραιοτήτων. Η απόσπαση προσοχής με την αλόγιστη χρήση του κινητού τηλεφώνου και η διάσπαση προσοχής αποτελούν το υπ' αριθμόν ένα ρίσκο για τους νέους οδηγούς, η μη χρήση Προστατευτικού Εξοπλισμού και ειδικά στα δίκυκλα, η παράλειψη χρήσης κράνους και η απουσία βασικής προστασίας παραμένουν ανησυχητικά συχνά φαινόμενα.

«Η κυκλοφοριακή αγωγή δεν μπορεί να ξεκινά στα 18, απαιτείται η θεσμοθέτησή της ως υποχρεωτικό, βιωματικό μάθημα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης»

Ως κλάδος, εδώ και σειρά ετών διεκδικούμε σταθερά και ανυποχώρητα την ουσιαστική αλλαγή του συστήματος, ώστε η διαδικασία εκπαίδευσης και εξέτασης να καταστεί απόλυτα αξιοκρατική, διαφανής και αδιάβλητη. Ο Νόμος 4850/2021. από το 2021 ψηφίστηκε το θεσμικό πλαίσιο που προβλέπει την τοποθέτηση καμερών και ψηφιακών μέσων κατά τη διάρκεια των πρακτικών εξετάσεων, διασφαλίζοντας την αντικειμενικότητα και το αδιάβλητο της διαδικασίας.

Δυστυχώς, μέχρι και σήμερα περιμένουμε ακόμα την πλήρη και ουσιαστική εφαρμογή του. Η καθυστέρηση αυτή συντηρεί παθογένειες και στερεί από την κοινωνία ένα διαφανές φίλτρο αξιολόγησης των νέων οδηγών. Πρέπει να γίνει σαφές σε όλους τους πολίτες και την πολιτεία ότι το μάθημα οδήγησης είναι το πιο σοβαρό μάθημα που θα κάνει ποτέ ένας άνθρωπος στη ζωή του. Σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη εκπαιδευτική διαδικασία, στο τιμόνι δεν κρίνεται απλώς ένας βαθμός ή ένα πτυχίο. Εκεί διακυβεύεται η ίδια η ζωή του οδηγού, των συνεπιβαινόντων και των υπόλοιπων χρηστών του δρόμου.

Η κυκλοφοριακή αγωγή δεν μπορεί να ξεκινά στα 18. Απαιτείται η θεσμοθέτησή της ως υποχρεωτικό, βιωματικό μάθημα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Μόνο έτσι θα διαμορφώσουμε συνειδητοποιημένους πεζούς, ποδηλάτες και μελλοντικούς οδηγούς που θα σέβονται τη ζωή και τον συνάνθρωπο.

Κλείνοντας, εάν σας ζητούσαν να ιεραρχήσετε τις τρεις σημαντικότερες παρεμβάσεις που χρειάζεται σήμερα η Ρόδος για να αποκτήσει ένα ασφαλέστερο και λειτουργικότερο οδικό δίκτυο, ποιες θα επιλέγατε; Και τελικά, πώς οραματίζεστε τις μετακινήσεις στο νησί μετά από πέντε χρόνια;

Οι τρεις σημαντικότερες παρεμβάσεις για τη Ρόδο είναι ουσιαστική εφαρμογή των ΣΒΑΚ (Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας), η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και η εξεύρεση και Διαχείριση Κατάλληλων Χώρων Στάθμευσης.

Σε πέντε χρόνια από σήμερα, οραματίζομαι μια Ρόδο που θα έχει ξεπεράσει την αυτοκινητοκεντρική νοοτροπία όπου ο πολίτης και ο επισκέπτης θα μπορούν να μετακινηθούν με ασφάλεια με τα πόδια, το ποδήλατο ή το πατίνι σε ένα προστατευμένο δίκτυο, χωρίς να φοβούνται για τη σωματική τους ακεραιότητα. Ένα νησί όπου οι δημόσιες συγκοινωνίες θα είναι τόσο αξιόπιστες που η χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου μέσα στον αστικό ιστό θα καθίσταται περιττή.

«Τα συχνότερα λάθη στην εκπαίδευση των νέων είναι η υπερεκτίμηση δυνατοτήτων και οι βεβιασμένες αποφάσεις»

Δρόμοι και πεζοδρόμια απαλλαγμένα από το κυκλοφοριακό έμφραγμα και την αυθαίρετη στάθμευση, παραδίδοντας πίσω στους κατοίκους την ποιότητα ζωής που τους αξίζει. Τέλος, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι πολιτεία, φορείς και πολίτες ότι κάθε καθυστέρηση στις υποδομές, κάθε παραβίαση του ΚΟΚ και κάθε αδιάφορη στάση δεν κοστίζει απλώς σε ταλαιπωρία και κίνηση. Κοστίζει ανθρώπινες ζωές. Αξίζει στα παιδιά μας και στην πόλη μας ένα μέλλον όπου το να βγεις στον δρόμο δεν θα σημαίνει ότι ρισκάρεις τη σωματική σου ακεραιότητα, αλλά ότι απολαμβάνεις την ποιότητα ζωής που σου αξίζει.