Απάντηση για το βούλευμα με το οποίο αποφυλακίζεται 33χρονος

Από την οικογένεια του 33χρονου που αποφυλακίστηκε με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσής του, που αφορά παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, ως απάντηση δημοσιεύματος της εφημερίδας, πήραμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω απάντηση: «Αξιότιμε κύριε Διευθυντά, Με μεγάλη έκπληξη και θλίψη διαβάσαμε το άρθρο που σήμερα (χθες) δημοσιεύσατε στην εφημερίδα σας αναφορικά με την υπόθεση που αφορά το παιδί μας. Εφόσον ο συντάκτης ή η συντάκτριά του, ως όφειλε αν σεβόταν τους στοιχειώδεις κανόνες της δημοσιογραφικής και της ανθρώπινης δεοντολογίας, δεν μπήκε στον κόπο να συμπεριλάβει σε αυτό, την άποψη και της άλλης πλευράς, θα επιθυμούσαμε να απαντήσουμε παραθέτοντας σας, κάποια στοιχεία, τα οποία είναι στην διάθεση του καθενός. Πρώτον για την αποφυλάκιση του συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας, για τους οποίους προσκομίσαμε ενώπιον του δικαστηρίου όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά, προερχόμενα από δημόσια νοσοκομεία και υπηρεσίες. Εκτός και αν αμφισβητείται ακόμη και αυτά! Δεύτερον το άτομο στο οποίο αναφέρεστε είναι αποδεδειγμένα σοβαρά ασθενής εξαιτίας της εξάρτησης του στις ναρκωτικές ουσίες, κάτι το οποίο, μιας και αναφερθήκατε στο παρελθόν είναι τεκμηριωμένο μέσα από ιατρικές βεβαιώσεις. Μπορεί επίσης για όσους έχουν αμφιβολία να αποδειχθεί με εξέταση DNA ακόμη και μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα. Για όσους μάλιστα γνωρίζουν τι σημαίνει ο όρος ναρκωτικά είναι εύκολο να κατανοήσουν ότι οι εθισμένοι σε σκληρές ουσίες, οι οποίοι εύλογα αντιμετωπίζονται από τον νόμο ως άτομα μειωμένου καταλογισμού, εφόσον δεν καταφέρουν να αποβάλλουν την έξη, δυστυχώς συνεχίζουν να υποπίπτουν σε παραπτώματα που προκύπτουν από την ίδια την χρήση. Ο ίδιος λοιπόν έδωσε και δίνει μια μεγάλη αν και άνιση μάχη για να κρατηθεί μακριά απ΄όλα αυτά. Το κατάφερε όμως για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Από το 2003 έχει να απασχολήσει τις διωκτικές αρχές, παρότι όλα αυτά τα χρόνια βρισκόταν υπό στενή αστυνομική παρακολούθηση. Τρίτον ο άνθρωπος αυτός, άσχετα εάν εσείς τον αντιμετωπίζεται ως έναν αριθμό βουλεύματος έχει και με το παραπάνω πληρώσει κατά το παρελθόν τα λάθη του και δεν του χαρίστηκε κανένα δικαστήριο, κανένας αστυνομικός, καμία κοινωνία και καμία δημόσια αρχή. Όσο και αν μας πονούσαν οι όποιες συνέπειες αυτής της κατάστασης, εμείς τουλάχιστον και τότε και τώρα σεβόμαστε τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Τέταρτον επικαλείστε κάποιους νομικούς κύκλους τους οποίους οφείλετε να κατονομάσετε! Την στάση των κύκλων αυτών για ευνόητους λόγους μπορούμε να την κατανοήσουμε. Δεν μπορούμε ωστόσο να κατανοήσουμε τον αβασάνιστο τρόπο με τον οποίο δημοσιεύσατε τις απόψεις τους χωρίς να εξετάσετε όλα τα στοιχεία Πέμπτον η επίμαχη υπόθεση στην οποία εμπλέκεται το παιδί μας δεν έχει ακόμη εξεταστεί από το δικαστήριο και εσείς δεν έχετε το δικαίωμα από ανθρώπινης αλλά και από νομικής πλευράς να τον δικάζεται και να τον καταδικάζεται προτού αποφανθεί τελεσίδικα η δικαιοσύνη. Δεν έχετε επίσης το δικαίωμα να παίζεται με την ζωή, το μέλλον, την ψυχική και την σωματική του υγεία, η οποία έχει καταρρεύσει, με το να μεταφέρετε μονομερώς απόψεις περί δήθεν ερωτηματικών προσβάλλοντας βάναυσα το κύρος της δικαιοσύνης και των λειτουργών της και δημιουργώντας εντυπώσεις οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν σε βάρος του. Προσπαθούμε όλα αυτά τα χρόνια να τον «αναστήσουμε»! Όταν οι λειτουργοί της δικαιοσύνης τα λαμβάνουν όλα αυτά υπόψη τους, συνεκτιμώντας και άλλα σημαντικά στοιχεία της επίμαχης υπόθεσης, με ποιο δικαίωμα έρχεστε εσείς να τον ταράξετε και να επιδεινώσετε την ήδη επιβαρυμένη σφόδρα κατάσταση της υγείας του; Aυτός τουλάχιστον πλήρωσε και πληρώνει για τα λάθη του σε μια χώρα όπου η ατιμωρησία έχει γιγαντωθεί! Την ώρα λοιπόν που η κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο επιχειρεί να αντιμετωπίσει με διαφορετικό τρόπο το πρόβλημα της εξάρτησης, είναι εάν μη τι άλλο λυπηρό να δημοσιεύεται τέτοιου είδους κείμενα, χωρίς να κάνετε την παραμικρή αναφορά στο σκεπτικό της απόφασης. Ο πόνος που μας έχει προκαλέσει ο Γολγοθάς που ανεβαίνει όλα αυτά τα χρόνια το παιδί μας και η αγωνία μας για την σωτηρία του, δεν μας αφήνει την πολυτέλεια να νιώσουμε εμείς την ανακούφιση, βγάζοντας την κραυγή της αγανάκτησης που νιώθουμε αυτήν την στιγμή. Στα μάτια του βλέπουμε όλα τα παιδιά που αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα. Και είναι πάρα πολλά δυστυχώς. Όλα τα παιδιά που εάν και άρρωστα έχουν εσάς και πολλούς ακόμη σαν και εσάς να τα κρίνουν και να τα κατακρίνουν, να τα δικάζουν εντός και εκτός των δικαστικών αιθουσών και να τα καταδικάζουν με μεγάλη ευκολία. Να τα στιγματίζουν και να τα θεωρούν μιάσματα για την κοινωνία. Μόνο που αυτά τα παιδιά, είναι τα δικά μας παιδιά. Τα παιδιά της διπλανής πόρτας και έχουν όνομα. Τα παιδιά που κάποτε έπαιζαν και περίμεναν να μεγαλώσουν για να κάνουν πολλά πράγματα, που νόμιζαν ότι θα ζήσουν σε έναν κόσμο όμορφο. Που τελικώς διαπίστωσαν ότι αυτός ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος. Που δεν είχαν τις αντοχές και τα εφόδια να διαχειριστούν όλη αυτήν την ασχήμια και επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν την πραγματικότητα επέλεξαν την ψευδαίσθηση παίζοντας καθημερινά κορώνα- γράμματα την ζωή τους. Αυτά τα παιδιά τα οποία συνεχίζουν να έχουν όνειρα πως κάποια στιγμή θα γίνει ένα θαύμα και θα μπορέσουν να ζήσουν και πάλι. Και σας ρωτώ, υπό αυτές τις συνθήκες, με τον ρατσισμό που καλλιεργείτε όλοι εσείς , με πόρτες κλειστές και πλάτες γυρισμένες και με τα τεράστια ελλείμματα που υπάρχουν στον τομέα των προγραμμάτων απεξάρτησης και επανένταξης στην χώρα μας, όπου τα ποσοστά επιτυχίας είναι απειροελάχιστα, πως μπορούν αυτά τα παιδιά να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία; 'Έχετε ρωτήσει το καθένα από αυτά γιατί έμπλεξε; Eχετε έστω για ένα λεπτό βάλει τον βολεμένο εαυτούλη σας στη θέση τους, όταν τα κλείνουν πίσω από τα σίδερα και περνάνε αβοήθητα και χωρίς την απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή το σύνδρομο στέρησης; Όταν εκείνο το διάστημα της αναγκαστικής- λόγω της κράτησης τους- αποχής από τις ουσίες, δεν μπορούν να κλείσουν τα μάτια τους για σαράντα ημέρες και ζούνε με φρικτούς σωματικούς και ψυχικούς πόνους ανάμεσα στην λογική και την τρέλα Όταν βγαίνουν κάποια στιγμή έξω και τους αντιμετωπίζουν όλοι καχύποπτα όπως εσείς; Η απάντηση είναι ΌΧΙ ΦΥΣΙΚΑ γιατί δεν σας νοιάζει, γιατί δεν είναι το δικό σας παιδί. Κανένας όμως δεν θα πρέπει να εφησυχάζει γιατί κάποτε και εμείς νομίζαμε ότι τα ναρκωτικά δεν μας αφορούν. Μέχρι που μας χτύπησαν την πόρτα και η ζωή μας άλλαξε για πάντα. Σαν και εμάς έχει πολλές οικογένειες, σεβαστείτε τουλάχιστον αυτές και ενημερωθείτε για τα ναρκωτικά. Ώστε να μπορείτε να βλέπετε αυτά τα παιδιά στα μάτια. Μην μπαίνετε στον κόπο να κάνετε τους δημόσιους κατήγορους, γιατί δυστυχώς έχουν προλάβει τα ίδια να καταδικάσουν τους εαυτούς τους και τώρα ίσως ξεκινώ να κατανοώ το γιατί δεν μπορούν να ξεφύγουν!».