«Να αξιοποιήσουμε τα ντόπια προϊόντα…»

Ο επιχειρηματίας Αποστόλης Διμέλλης, υποψήφιος στις εκλογές του Επιμελητηρίου στο Τμήμα Μεταποίησης, με την παράταξη του Γιάννη Πάππου, δίνει τους στόχους και τις προτεραιότητές του

Ανθρώπους με άποψη, καταξιωμένους ήδη στον επαγγελματικό στίβο, χρειάζεται ένας θεσμός για να λειτουργήσει. Ο Αποστόλης Διμέλλης, από τα Σιάννα της Ρόδου, «γιός αγρότη» όπως σημειώνει, δίνει καθημερινά τις εξετάσεις του στην αγορά κι έχει βάλει ως στοίχημα την αξιοποίηση των ντόπιων προϊόντων, προοπτική που θα έχει πολλαπλά οφέλη στην τοπική οικονομία. Χρησιμοποιώντας ο ίδιος στην εταιρεία του πρώτες ύλες από τη Ρόδο, κάνει σχέδια, μαζί και με άλλους ομοϊδεάτες, να γίνει συνείδηση αυτό, να γίνει μόδα στο φινάλε, μήπως και σταματήσουμε να είμαστε ξενομανείς για πράγματα που παράγουμε στον τόπο μας και είναι καλύτερα απ΄ οπουδήποτε αλλού. Έχετε δύο δραστηριότητες κ. Διμέλλη. Με τι ασχολείστε ακριβώς; Έχω ένα εργαστήριο ποιοτικού ελέγχου και έρευνας νέων προϊόντων, καθώς και την εταιρεία «Τροφοσύνθεση» που παράγει πρώτες ύλες αρτοποιίας, ζαχαροπλαστικής και παγωτού. Είμαι από το 1992 στην αγορά και προσπαθώ να χρησιμοποιώ, όσο είναι δυνατόν, προϊόντα που παράγονται στη Ρόδο. Τυποποιημένα όμως σύμφωνα με τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας. Θεωρείτε πρωταρχικό να χρησιμοποιείτε πρώτες ύλες από τη Ρόδο; Ζώντας μέσα στην αγορά και μάλιστα σε περιόδους κρίσης, την ώρα που χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις στενάζουν, οφείλουμε με νύχια και με δόντια, να στηρίξουμε τα ντόπια προϊόντα μας, τα ελληνικά. Επί σειρά ετών πιστεύαμε ή μας έκαναν να πιστέψουμε ότι δεν έχει σημασία αν η εταιρεία έχει έδρα τη Ρόδο, τη Ρώμη, το Βερολίνο, αρκεί να αγοράζουμε μανιωδώς. Δυστυχώς όμως τα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας τελείωσαν, αφήνοντας ένα τεράστιο κρατικό, τραπεζικό και ατομικό χρέος. Από τα δανεικά ευρώ που μας δίνανε απλόχερα για να υπερκαταναλώνουμε ό,τι παρήγαγαν οι συνέταιροί μας, παράλληλα εμείς κλείσαμε, αποδιοργανώσαμε, αποδομήσαμε την βιομηχανία μας και διαλύσαμε την αγροτική παραγωγή. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε τώρα ως Έλληνες και ως Δωδεκανήσιοι. Σίγουρα είναι αργά για δάκρυα, είναι καιρός για δράση από χθες, που λένε. Είναι κατανοητό ότι αυτό που δημιουργήθηκε, χρόνια τώρα, δεν αντιμετωπίζεται ριζικά και άμεσα. Μπορούμε όμως να στραφούμε στα τοπικά προϊόντα , να ενεργοποιήσουμε την πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή, γεγονός που θα σώσει και θέσεις εργασίας σε τοπικό και πανελλήνιο επίπεδο. Αν δεν κάνω λάθος μέχρι το 1985 καλύπταμε το 70-80% της αγροτικής παραγωγής στα Δωδεκάνησα. Τι θεωρείτε πως πρέπει να γίνει τώρα στον πρωτογενή τομέα; Πρώτα- πρώτα πρέπει να γίνει ένας προγραμματισμός, για την επάρκεια ανά αγροτικό προϊόν που μπορεί να παραχθεί στον τόπο μας. Να αξιοποιήσουμε τα προϊόντα που σαπίζουν στα χωράφια. Προϊόντα όπως είναι τα πορτοκάλια, για παράδειγμα, και να γίνει αλλαγή χρήσης κάποιων άλλων όπως είναι η ελιά η βρώσιμη. Στη Ρόδο, αυτή τη στιγμή, θα έπρεπε να πωλείται στην αγορά ποσότητα 15 τόνων σε συσκευασία των 200 ή 300 γρ. τη σεζόν, την ίδια ώρα που οι ελιές εισάγονται ενδεχομένως κι από Τουρκία. Έγιναν άλματα τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία κι εμείς κάναμε όπισθεν. Επίσης συσπείρωση ανά περιοχή για μείωση των εξόδων παραγωγής. Ένα κοινό ηλιακό πάρκο για θέρμανση θερμοκηπίων, για παράδειγμα στο Μαντρικό για φτηνή ηλιακή ενέργεια από τον ήλιο. Ανθρώπινο δυναμικό με διάθεση και γνώση των προβλημάτων και των τάσεων. Η παραγωγή να γίνεται δηλαδή σύμφωνα με τη ζήτηση. Το μεγάλο βάρος πέφτει στην τοπική μεταποίηση. Πώς θα το πετύχει αυτό; Πρέπει να παράγει τοπικά προϊόντα σε φθηνές τιμές και αυτό θα το πετύχει με πλήρη αξιοποίηση όλων των τοπικών πρώτων υλών, με την τεχνολογία και το εξειδικευμένο προσωπικό αφού έχουμε πολλούς νέους επιστήμονες, με την αύξηση των πωλήσεων σε συνεργασία απαραιτήτως με την Ένωση Ξενοδόχων και την ευρύτερη αγορά. Κι αυτό θα επιτευχθεί με αύξηση των τοπικών πωλήσεων και μείωση του κόστους παραγωγής. Επίσης με το να προωθούμε τα προϊόντα μας στους τουρίστες μας, για να γίνουν οι καλύτεροι πρεσβευτές μας και με το να είναι φτιαγμένα με το γούστο και το μεράκι της παράδοσής μας. Και τα προϊόντα μας αυτά θα πρέπει να τα προωθούν οι ξενοδόχοι μας, οι εστιάτορες και η ευρύτερη τουριστική αγορά. Δεν γίνεται αυτό μέχρι σήμερα; Όχι. Γιατί να χρησιμοποιώ σπορέλαιο εισαγωγής και όχι ελαιόλαδο, γιατί να χρησιμοποιώ τυροκομικά προϊόντα εισαγωγής και να μην αντικαταστήσω το 30% με προϊόντα του τόπου μου και τόσα άλλα; Γιατί να εξάγουμε χρήμα για προϊόντα που μπορούμε να παράγουμε; Πιστεύω ότι η Δωδεκάνησος αν αυξήσει άμεσα, κατά 20% την παραγωγή και την υγιή τοπική απορρόφηση των προϊόντων της, θα μείνει στον τόπο πάνω από 10% του τζίρου. Και αν το δούμε και εργασιακά θα μπορούμε να έχουμε αύξηση των νέων εργαζομένων ως επιστημονικό ή εργατικό προσωπικό. Εμείς, σε συνεργασία με ανθρώπους του χώρου των τροφίμων, προσπαθούμε να αναβιώσουμε, με σύγχρονες μεθόδους παραγωγής, πολλά από τα παραδοσιακά προϊόντα όπως τυριά που παράγονταν σε πολλά χωριά μας (παστό), καθώς και προϊόντα όπως η κουλουρία. Αυτή τη στιγμή κάνουμε μια κουβέντα για να γίνει μια μικρή ομάδα που να επεξεργάζεται προϊόντα πρώτης ύλης από τη Ρόδο και να παράγει πολλά από τα ξεχασμένα παραδοσιακά μας προϊόντα. Γιατί αποφασίσατε να είστε υποψήφιος στις εκλογές του Επιμελητηρίου; Πιστεύετε ότι ο θεσμός μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση προβλημάτων; Έχω γνώση του πως λειτουργούν τα Επιμελητήρια του εξωτερικού, λόγω των συχνών επισκέψεών μου σε συνεργαζόμενες εταιρείες τόσο της Ιταλίας, όσο και της Ισπανίας και της Γερμανίας και γνωρίζω τι είναι αυτό που θέλει κάθε βιοτέχνης και τι μπορεί να του προσφέρει το Επιμελητήριο. Η σχέση πρέπει να είναι αμφίδρομη. Οι επιχειρηματίες είναι καλό να γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους από τη μια και από την άλλη, επιμελώς να στέκονται πλάι τους στα σημεία που μπορούν να τους προσφέρουν βοήθεια για την ανάπτυξή τους. Είναι αμαρτία, το μεγαλύτερο ποσοστό του εμπορικού κόσμου, να μη γνωρίζει τι μπορεί να του προσφέρει το Επιμελητήριο. Είναι καλό να αξιοποιήσουν την ψήφο τους σε οποιαδήποτε παράταξη, σε οποιοδήποτε υποψήφιο, αρκεί να πιστεύουν ότι αυτό θα εκφράσει καλύτερα τα συμφέροντα και του τόπου και της επιχείρησής τους. Φανατισμός, τυχόν κομματικές προδιαθέσεις είναι καλό αυτή τη φορά να μείνουν στο περιθώριο.