Πώς είναι νόμιμες οι καντίνες;

Τι ακριβώς προβλέπει η νομοθεσία για τη λειτουργία των καντινών και τι ισχύει σήμερα εξηγεί ο πρώην πρόεδρος του σωματείου εστιατόρων Ρόδου Κώστας Σαρρής, με αφορμή σχετικό δημοσίευμα της «Ροδιακής» για τους ελέγχους που διενεργήθηκαν. Συγκεκριμένα με επιστολή που έστειλε στην εφημερίδα μας αμφισβητεί τη νομιμότητά τους και επιρρίπτει ευθύνες για τη διαιώνιση του προβλήματος στους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Επίσης αναφέρεται και σε έγγραφο της ΚΕΔ σύμφωνα με το οποίο έπρεπε να κατεδαφιστούν όλα τα κτίσματα που χρησιμοποιούνταν ως καντίνες κάτι που φυσικά μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει. Αναλυτικά στην επιστολή του ο κ. Σαρρής αναφέρει τα εξής: “Κύριε διευθυντά, Διάβασα στο σημερινό φύλλο της έγκριτης εφημερίδας σας για τον έλεγχο της Δημ. Αστυνομίας στις άδειες λειτουργίας των καντινών όλου του νησιού τις οποίες και “βρήκε” καθ’ όλα νόμιμες!! Βέβαια ο όρος “νομιμότητα” στη σημερινή Ελλάδα μετακινείται ανάλογα με τα συμφέροντα του κάθε ισχυρού. Κι αφού ο πρώτος παράνομος είναι ο δήμος Ροδίων με τις καντίνες των κεντρικών παραλιών οι οποίες είναι δομημένες με βασικά δομικά υλικά (ξύλο - σίδηρο κ.λπ) εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης (50 μέτρα από χειμέριο κύμα), πως θα ελέγξει τις υπόλοιπες; Αλλά βλέπεις, η Πολεοδομία είναι δική μας. Εμείς κερνάμε, μόνοι μας πίνουμε. Και για να ξέρει κι ο αναγνώστης για τί μιλάμε οι αφελείς εστιάτορες, θα σας αναφέρω εδώ τι εννοούμε “καντίνα” κατά το ανέκδοτο (νόμο) ή αν θέλετε την υγειονομική διάταξη ΑΙΒ 8577/83 που για τα εστιατόρια είναι αυστηρότατη και που εφαρμόζεται κάθε φορά που οι εστιάτορες καταγγέλλουν ή διαμαρτύρονται στις αρχές... με ελέγχους στα καταστήματά τους. Η καντίνα λοιπόν είναι κινούμενο ή αυτοκινούμενο όχημα το οποίο έχει δικαίωμα να πωλεί (πουλά) αναψυκτικά, ποτά, αναψυκτικά, ποτά οινοπνευματώδη ή μη, ζαχαρώδη και άλλα τρόφιμα όπως παρασκευάζονται και μόνον συσκευασμένα καθώς πωλούνται στο εμπόριο, απαγορευόμενης οιασδήποτε επεξεργασίας. Κατ’ εξαίρεση δίδεται άδεια πώλησης “σουβλακιών” σε καντίνες που απέχουν τουλάχιστον 500 μέτρα από οικισμούς, χωριά, πόλεις, οργανωμένα τουριστικά θέρετρα ή εμπορικά κέντρα με ευθύνη του δήμου της περιοχής και μακριά από άλλα καταστήματα επισιτισμού. Τι λέει όμως κι ο νόμος για την εγκατάσταση; Ότι ο δήμος οργανώνει σημεία στα οποία εγκαθίσταται οι καντίνες για τα οποία γίνεται διαγωνισμός ως προς την ενοικίασή τους. Στη σχετική αίτηση δε καθώς και στην άδεια εγκατάστασης αναγράφονται αριθμός κινητήρα και αριθμός πλαισίου. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ρωτήσω τον κ. δήμαρχο Ροδίων, τον διευθυντή της ΔΕΗ και όλους γενικά τους ελέγχοντες αν έλεγξαν τα λάστιχα των τροχών των καντινών της Ρόδου και πριν απ’ όλες στις καντίνες του δήμου Ροδίων. Και επίσης να ρωτήσω τον διευθυντή της ΚΕΔ τι απέγινε εκείνο το έγγραφο της υπηρεσίας του που μας επέδειξε ενώπιον του τότε περιφερειάρχη κ. Κόκκινου, μέσα στο γραφείο του, με το οποίο διατασσόταν η κατεδάφιση όλων των παραπηγμάτων που εχρησιμοποιούντο ως καντίνες στη νήσο Ρόδο; Aς μου πουν τουλάχιστον σε ποιά τουαλέτα χρησιμοποιήθηκε ως χαρτί υγείας. Δυστυχώς, κύριε διευθυντά, η σημερινή κατάσταση μου θυμίζει εκείνο το ανατολίτικο ανέκδοτο... Ο Καδής κερατώνει τον πατέρα μου με τη μάνα μου. Εγώ πού θα παραπονεθώ και πού θα βρω το δίκιο μου; Κύριε ντόπιε Καδή!!! Κύριε Κουσουρνά. Σαν πολιτικός μηχανικός, έστω κι αν στις υπηρεσίες σου υπηρετούν ανίδεοι ή λαμόγια ή δεν ξέρεις τη δουλειά σου ή ανέχεσαι για άγνωστους λόγους. Εμείς όμως οι εστιάτορες, όσο εσύ συνεχίζεις, χάνουμε το 40% ή ακόμα περισσότερο τζίρο με αποτέλεσμα το κλείσιμο των επιχειρήσεών μας ή τις απολύσεις προσωπικού σαν άμυνα στην ατμόσφαιρα που μας δημιουργείτε εσείς. Εύχομαι το μέλλον να βρεί εσάς εστιάτορα και μένα δήμαρχο. Είμαι καμήλα στη μνήμη. Δεν ξεχνώ, θα πληρώσω ανάλογα. Με τιμή Κων. Σαρρής”.