Σεισάχθεια και οικονομική ανάπτυξη

Τα τελευταία χρόνια της Οικονομικής κρίσης παρατηρούμε ότι τα βεβαιωμένα χρέη των πολιτών και των επιχειρήσεων στις εφορίες αυξάνονται με ρυθμό ταχύτερο από τον ρυθμό αύξησης των Δημοσίων Εσόδων. Ήδη, ανέρχονται σε 76 δις Ευρώ από τα οποία θεωρείται ότι μόνον τα 10-12 δις θα μπορούσαν πραγματικά να εισπραχθούν.

Στη σχεδιαζόμενη νέα ρύθμιση για την εξόφληση των χρεών προς το Δημόσιο για πρώτη φορά προβλέπεται διαγραφή εκτός των προσαυξήσεων και ποσοστού του κεφαλαίου (κύριου φόρου). Πρόκειται για μερικό κούρεμα χρέους που επιβάλλεται από την αδυναμία του κράτους να πατάξει τη φοροδιαφυγή, τη μείωση των εισοδημάτων των πολιτών αλλά και τη δραματική ανάγκη αύξησης των δημοσίων εσόδων.

Το σοβαρότερο μειονέκτημα της νέας ρύθμισης είναι ότι η εφαρμογή του αδικεί τους μέχρι σήμερα συνεπείς φορολογούμενους που ενώ έχουν καταβάλλει εμπρόθεσμα τα χρέη τους δεν έχουν τύχει της ίδιας ευνοϊκής μεταχείρισης, δηλαδή της διαγραφής και μέρους του κεφαλαίου τους. Καταργείται στην πράξη η ισονομία και ισοπολιτεία, πλήττεται βάναυσα η εναπομένουσα φορολογική συνείδηση των πολιτών και κλονίζεται η εμπιστοσύνη τους προς το κράτος. Επικρατεί η αίσθηση στον έντιμο και φιλότιμο φορολογούμενο ότι είναι ο χαμένος και ο βλάκας σε σχέση με τους έξυπνο και πονηρό φοροφυγά. Εξάλλου το κράτος φροντίζει πάντα να επιβραβεύει τους μπαταξήδες.

Παρόλα όμως τα μειονεκτήματα της διαγραφής των χρεών τα πλεονεκτήματα είναι πολλά με σημαντικότερο την αύξηση των Δημοσίων Εσόδων που θα τονώσει τη ρευστότητα της Οικονομίας και θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της χώρας απέναντι στους πιστωτές της.

Είναι όμως απαραίτητο η κυβέρνηση να κάνει ένα παραπάνω βήμα αναγκαίο και τολμηρό. Να προχωρήσει σε ολοσχερή διαγραφή χρεών συγκεκριμένων οφειλετών της, δηλαδή να κάνει επιλεκτική σεισάχθεια. Όπως ακριβώς κάνουν οι επιχειρήσεις οι οποίες εφαρμόζουν τη λογιστική αρχή της ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ κατά τη σύνταξη των Ισολογισμών τους και διαγράφουν ανεπίδεκτες εισπράξεως απαιτήσεις τους με σκοπό να αποτυπώσουν την πραγματική οικονομική τους θέση και να είναι αξιόπιστοι.

Είναι ανάγκη το μέγεθος των φορολογικών απαιτήσεων του κράτους να αποτυπώνεται με τα πραγματικά και ικανά να εισπραχθούν ποσά στις οικονομικές καταστάσεις του.

Αυτό βέβαια θα γίνει στη βάση αντικειμενικής και αδιάβλητης διαδικασίας η οποία μετά από ενδελεχή και λεπτομερή έρευνα να αποδεικνύει με στοιχεία τη μόνιμη και καθολική αδυναμία πληρωμής. Τέτοια στοιχεία θα μπορούσαν να είναι τα πραγματικά ή τεκμαρτά εισοδήματα, οι καταθέσεις, οι μετοχές, η κινητή και ακίνητη περιουσία, το επάγγελμα, η ηλικία η οικογενειακή κατάσταση κλπ. Ο φάκελος που θα περιλαμβάνει τα παραπάνω στοιχεία θα διαβιβάζεται σε αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου Οικονομικών η οποία και θα αποφασίζει την ολοσχερή διαγραφή τους, εάν κρίνει ότι τα χρέη συγκεκριμένου οφειλέτη είναι ανεπίδεκτα εισπράξεως.

Είναι αναγκαίο κακό, αλλά ουσιαστικό εργαλείο εκσυγχρονισμού στην πορεία της χώρας προς την ανάπτυξη.

Με τον τρόπο αυτό τα χρέη των 76 δις θα μειωθούν κατά πολλές δεκάδες δις και τα οφέλη θα είναι :
α) Ο κρατικός προϋπολογισμός να παύσει επιτέλους να είναι εικονικός και να επιτελέσει το ρόλο του ως εργαλείου άσκησης της οικονομικής πολιτικής ο οποίος θα θέτει συγκεκριμένους και σαφείς στόχους προς υλοποίηση.

β) Να απελευθερωθούν εκατοντάδες υπάλληλοι που μέχρι σήμερα κυνηγούν τα χρέη -φαντάσματα και να αφιερωθούν αποκλειστικά στο κυνήγι του τέρατος της φοροδιαφυγής.

γ) Να εξοικονομηθούν πολλά εκατομμύρια ευρώ από τη μείωση των δαπανών που απαιτούνται για την αναγκαστική είσπραξη (εφορίες, δικαστήρια, δικαστικοί επιμελητές, συμβολαιογράφοι κλπ).

δ) Η ασκούμενη πίεση στους πραγματικά έχοντες φοροδοτική ικανότητα οφειλέτες να γίνει εντονότερη και αποτελεσματική.

ε) Να σταματήσει η ψυχοφθόρα διαδικασία της άσκησης ποινικής δίωξης σε πολίτες που πραγματικά αδυνατούν να πληρώσουν τα χρέη τους με αποτέλεσμα να εκτονωθεί σε μεγάλο βαθμό η κοινωνική ένταση.
στ) Να απαλλαγούν τα δικαστήρια από χιλιάδες φορολογικές δίκες με σημαντικά τα οφέλη στη λειτουργία και στην απονομή της δικαιοσύνης.

ζ) Εφόσον οι δαπάνες αντιστοιχίζονται με τα προϋπολογισθέντα έσοδα τα οποία πλέον θα προσεγγίζουν τα πραγματικά, θα μειώνεται η απόκλιση των Εσόδων, το δημοσιονομικό έλλειμμα, και η ανάγκη του κράτους για νέο δανεισμό.

Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι η σαφήνεια στις οικονομικές καταστάσεις του κράτους σημαίνει ότι αυτές θα εμφανίζουν πλέον τις πραγματικές απαιτήσεις του προσδίδοντας αξιοπιστία στα Οικονομικά στοιχεία που παρουσιάζει στους Πολίτες , τους Πιστωτές και τους Εταίρους του στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γράφει ο Ευστάθιος Γιαννεσκής
εφοριακός