Για τα 100 χρόνια της ΡΟΔΙΑΚΗΣ

Rodiaki NewsRoom

Από το 1915 μέχρι το 1945, η πατρίδα μας, τα Δωδεκάνησα, δηλ. 30 ολόκληρα χρόνια, πέρασε δύσκολες εποχές αφού αναγκάσθηκε να υποφέρει την κατοχή των Ιταλών και Γερμανών, με όλες τις ακραίες και επώδυνες συμπεριφορές τους.

Σ’ αυτά τα χρόνια, υπήρχε όμως μια φωνή, η φωνή της εφημερίδας ΡΟΔΙΑΚΗ, που μέσα από τις σελίδες της και τη διορατικότητα του ιδρυτή της Μανώλη Καλαμπίχη, καθημερινά από τα φύλλα της προσπαθούσε είτε φανερά, είτε με άλλους συγκαλυμμένους τρόπους, να εμφυσήσει στους αναγνώστες της και ιδιαίτερα τους Ροδίους, την υπομονή και καρτερικότητα στις καθημερινές κακουχίες που υφίσταντο εξαιτίας της κατοχής των.

Οσο κι αν οι κατακτητές και ιδίως οι Ιταλικές δυνάμεις κατοχής, αφού η κατοχή των Γερμανών ήταν μόλις τα τρία τελευταία χρόνια προ του 1945, προσπαθούσαν να δημιουργήσουν έργα υποδομής, που πράγματι έκαναν και μας κληρονόμησαν, εντούτοις ο Ροδιακός Λαός και οι κάτοικοι των άλλων νησιών μας, δεν έπαυσαν παρά να επιζητούν την απελευθέρωσή τους.

Σ’ αυτό το όραμα της ελευθερίας η ΡΟΔΙΑΚΗ ήταν εκείνη που καθημερινά τους εμψύχωνε. Γι’ αυτό και ανεξάρτητα από τη μετέπειτα συνέχιση της έκδοσης της ΡΟΔΙΑΚΗΣ μέχρι και σήμερα για εκείνους ακριβώς τους δύσκολους χρόνους που πέρασαν τα νησιά μας, αξίζει κανείς να επαινέσει την έκδοση της ΡΟΔΙΑΚΗΣ για τη μεγάλη εθνική της προσπάθεια.

Συγχαίρω λοιπόν τους εκδότες της Εφημερίδας Ηβη και Σάββα Τσοπανάκη και Ηλία Κωτιάδη και όλους τους σημερινούς συνεργάτες και δημοσιογράφους της για την καθημερινή δημοσιογραφική δουλειά τους και να αποδώσουμε το δημόσιο έπαινο, σ’ όλους εκείνους που διαχρονικά κατά το παρελθόν κράτησαν με πολλές θυσίες την έκδοση της ΡΟΔΙΑΚΗΣ.

Πέρασαν αξιέπαινοι δημσοιογράφοι από τη ΡΟΔΙΑΚΗ, με τελευταίου που εκάλυπταν και καλύπτουν το πολιτικό ρεπορτάζ, Γιώργο Μαρτίνη, Γιώργο Ζαχαριάδη, Θανάση Μαρασιώτη, Σπύρο Παγκά και τα αδέλφια Λουκά κ. Μιχάλη Μαστή και τους άλλους συνεργάτες τους όλων των τμημάτων αθλητικών και πολιτικών ρεπορτάζ, που όλοι τους, δυνατές πένες, άφησαν και αφήνουν δημοσιογραφική ιστορία.

Σήμερα που η κρίση έπληξε και τη δημοσιογραφία, ευτυχώς που ακόμα έχουμε δύο ημερήσιες, εφημερίδες, που καθημερινά μας συντροφεύουν.

Και πάλι εύχομαι καλή συνέχιση της έκδοσης της ΡΟΔΙΑΚΗΣ για το καλό του τόπου και της Δωδεκανήσου μας, που σαν ακριτική περιοχή, έχουμε την ανάγκη τους όπως και για το έθνος μας γενικότερα.

Tου Τάσου Καραμάριου