Υπάρχει Ροδίτης ανά την υφήλιο που να θεωρεί την κατασκευή του Κολοσσού της Ρόδου κολοσσιαίο σφάλμα;

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

Η έγκριτη τοπική μας εφημερίδα «ΡΟΔΙΑΚΗ» ουσία και πράξη, δημοκρατική, ανεξάρτητη, αλλά και φιλόξενη στις στήλες της διαφόρων ιδεών, θέσεων, αντιρρήσεων επωνύμων εκλεκτών συνεργατών της, την ίδια εβδομάδα προς το τέλος του Οκτωβρίου, δημοσίευσε δύο ενδιαφέροντα θέματα, το ένα τη μελέτη, την προσπάθεια, την επιστημονική εργασία διακεκριμένων μηχανικών κυρίως Ροδίων, που αφορούσε την ανέγερση του Κολοσσού της Ρόδου, με βάση νέες τεχνικές και δυνατότητες της σύγχρονης επιστήμης, γύρω από κατασκευές παντός τύπου εργασία η οποία απέσπασε γενικά θαυμασμό και επιδοκιμασία, και μια κρυφή ελπίδα για πραγματοποίησή του.

Σε λίγες μέρες δημοσιεύει άλλο κείμενο με τίτλο «Η ανέγερση του Κολοσσού, κολοσσιαίο σφάλμα;» Ερώτημα και θέση της συντάκτριας του κειμένου που αμέσως πιθανόν προτού να έχει ή να ζητήσει να έχει την αναγκαία απαραίτητη ενημέρωση βιάζεται να αμφισβητήσει, μεμψιμοιρεί, για μια πράγματι κολοσσιαία προσπάθεια για την οποία ΟΛΕΣ οι δημοτικές αρχές από της απελευθερώσεως και μέχρι σήμερα, αλλά και ΟΛΟΙ οι παράγοντες της πόλης επιστήμονες και θεσμοί και παραγωγικές τάξεις, θέλουν, προσπαθούν, αγωνίζονται να πραγματοποιήσουν αυτό το πολύ σημαντικό έργο ΜΝΗΜΕΙΟ, την αναστήλωση του Κολοσσού της Ρόδου, σύμφωνα με την ιστορία και σχετική βιβλιογραφία.

Δικαίωμα ή άρνησης ή αμφισβήτησης, οι αντιρρήσεις κυρίως από αυτούς που έχουν την ανάλογη γνώση, τεκμηρίωσης των διαφορετικών θέσεων, πλην όμως και απλά το ερώτημα αν η κατασκευή του Κολοσσού της Ρόδου, αποτελεί είναι «Κολοσσιαίο σφάλμα»; τολμώ να γράψω ότι το ίδιο το ερώτημα όπως τίθεται και οι θέσεις της συντάκτριας αποτελούν, πιθανά «κολοσσιαίο σφάλμα» που συνοδεύεται από θέσεις και απόψεις τις οποίες εκφράζει στον πληθυντικό, εκπροσωπώντας λίγο ή πολύ, με ποιο δικαίωμα άραγε, τη γνώμη άποψη του ροδιακού λαού.

Και επειδή η εκλεκτή συντάκτρια του κειμένου επικαλείται για την άποψή της τους επιστημονικούς φορείς της πόλης πολιτιστικούς φορείς και σωματεία, θα πρόσθετα και εγώ ιστορικούς, και αρχαιολόγους, αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση, δημοτικό συμβούλιο της Ρόδου και δήμαρχο, θα περιμένω ελπίζοντας πως κάποιος άλλος από τους προαναφερόμενους θα θελήσει να τοποθετηθεί δημόσια, επικαλούμενοι και αυτοί επιχειρήματα, ότι το μεγάλο μέγεθος του μνημείου θα κρύψει κτίρια ιταλικής κατασκευής του Μανδρακίου, ή ότι αν τοποθετηθεί αλλού θα επισκιάσει τα μεσαιωνικά μας κτίρια, ή ότι η αναπαράσταση του Κολοσσού δε θα είναι ακριβής ελλείψει στοιχείων, όπως θέση, μέγεθος και άλλα.

Τέλος η συντάκτρια της οποίας ομολογώ την ιδιότητα ή ειδικότητα δεν γνωρίζω και που δεν επιθυμεί ένα μοντέρνο εξάμβλωμα τοποθετείται με τρόπο μη προσήκοντα για το μνημείο και γράφει: «Δεν είναι εύκολο να γίνει κατανοητή η έκφραση των μελετητών της ανακατασκευής του Κολοσσού όπως αναφέρουν... «προσαρμοσμένο στη νέα εποχή».

Δηλαδή ο Κολοσσός της Ρόδου θα φοράει σινιέ βερμούδες και παπούτσια αρσιβαρίστα, μια και σύμφωνα με την παράδοση σήκωνε τον πυρσό αυτά γράφει η συντάκτρια και εδώ σταματώ, αφήνοντας την κρίση και κριτική στην κοινή γνώμη.

Ο Κολοσσός της Ρόδου, ένα από τα σπουδαία επτά θαύματα του κόσμου μάς χρειάζεται περισσότερο από τους τουρίστες του all inclusive και τους ξένους τουρίστες που φτάνουν στο νησί, έστω και σε εκατομμύρια καμιά σύγκριση, είναι μια βαριά κληρονομιά που πρέπει γρήγορα να αξιοποιηθεί αφού η αξία του η ιστορική ως μνημείου θα είναι ασύγκριτη πολύ μεγαλύτερη, πολλαπλάσια και αυτής του αγάλματος της Ελευθερίας στις ΗΠΑ.

ΥΓ. Αρχές Νοεμβρίου και η «ΡΟΔΙΑΚΗ» φιλοξενεί στα φύλλα της δηλώσεις πολιτών και φορέων που τάσσονται υπέρ της ανέγερσης του Κολοσσού της Ρόδου.­