Όταν η απογοήτευση σε κυριεύει

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η ψυχολόγος, Msc Μαρία Καρίκη

Έρχονται στιγμές στη ζωή σου που αισθάνεσαι ματαιωμένος. Ψάχνεις γύρω σου να βρεις τι φταίει. Έχεις ανάγκη να αποδώσεις ευθύνες, να κατηγορήσεις άλλους. Προσωρινά ίσως σε ανακουφίζει αυτό. Μετά από λίγο έρχεται ένα νέο κύμα απογοήτευσης κι αναρωτιέσαι και πάλι γιατί. Πολλές φορές αρνείσαι να ψάξεις σε βάθος, γιατί δεν θέλεις να ανακαλύψεις πόσο συμμετέχεις σε όλο αυτό. Όσο, όμως, και να το αποφεύγεις θα βρεθείς κάποια στιγμή αντιμέτωπος με τον εαυτό σου και θα αναγκαστείς να λογοδοτήσεις, να παραδεχτείς, να συνειδητοποιήσεις…

Δεν ξέρω αν είναι οι άνθρωποι ή οι καταστάσεις αυτό που μας απογοητεύει περισσότερο ή αν είναι οι δικές μας προσδοκίες και οι δικές μας προβολές σε ό,τι συμβαίνει. Μήπως περιμένουμε να αντιδράσουν οι άλλοι όπως εμείς το φανταζόμαστε; Μήπως θέλουμε να μας φέρονται οι άλλοι όπως ακριβώς θα φερόμασταν εμείς; Είναι αυτό πάντα εφικτό; Οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν συνεχώς από διάφορες φάσεις. Οι συγκρούσεις, οι κατηγορίες, οι συγκρίσεις βάζουν τις σχέσεις σε δοκιμασίες. Συνήθως μας ενδιαφέρει περισσότερο να προστατεύσουμε το «Εγώ» μας, να μην παραδεχόμαστε ότι φταίμε σε κάποιο βαθμό παρά να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε την οπτική και τα συναισθήματα του άλλου.

Η απογοήτευση άλλοτε σε θυμώνει κι άλλοτε σε θλίβει. Αναρωτιέσαι πώς μπορείς να διαχειριστείς όλο αυτό που κουβαλάς. Κάποιες φορές θες να εγκαταλείψεις, να τραβηχτείς από τους ανθρώπους, ενώ άλλες πεισμώνεις και δεν θες να χάσεις την πίστη σου στη ζωή. Αρχίζεις να ρωτάς τον εαυτό σου μήπως εσύ είσαι υπερβολικός, υπεραναλυτικός, εύθικτος. Μήπως εσύ τα παίρνεις όλα προσωπικά και στα σοβαρά. Η αλήθεια είναι ότι κάνοντας ο καθένας τη σωστή αυτοκριτική του μπορεί να δώσει κάποιες ειλικρινείς απαντήσεις στον εαυτό του όταν οι απογοητεύσεις είναι συνεχείς και επαναλαμβανόμενες.
Συνήθως όταν απογοητευόμαστε τείνουμε να απαξιώνουμε, να υποτιμούμε, να γενικεύουμε.

Το έντονο συναισθηματικό φορτίο που έχουμε δεν μας βοηθάει να δούμε καθαρά ή να σκεφτούμε λογικά. Πονάμε και σε ακραίες περιπτώσεις αισθανόμαστε προδωμένοι. Ειδικότερα, από ανθρώπους ή καταστάσεις που δεν το περιμέναμε με τίποτα νιώθουμε σοκαρισμένοι, ανήμποροι να αντιδράσουμε. Δυσκολευόμαστε να δεχτούμε μια πραγματικότητα που δεν μας αρέσει. Στην αρχή ίσως προσπαθήσουμε (μη συνειδητά) να δικαιολογήσουμε, να αποφύγουμε τις αρνητικές σκέψεις. Ωστόσο, ο χρόνος συνήθως ξεδιαλύνει τα πράγματα και στη συνέχεια γίνεσαι πιο ώριμος να δεις και να αξιολογήσεις τι πραγματικά διαδραματίζεται.

Σε όλους μας συμβαίνει να απογοητευόμαστε. Στόχος, όμως, δεν είναι να απομονωθούμε και να αρχίσουμε την κατηγορία, την τιμωρία και τα αντίποινα. Στόχος είναι να μάθουμε μέσα από αυτές τις μπειρίες και να προστατεύουμε περισσότερο τον εαυτό μας. Προστασία δεν σημαίνει καχυποψία, επίθεση, εμμονή. Προστασία σημαίνει προσοχή, επιφυλακτικότητα, αγνόηση, ανωτερότητα. Δεν είναι πάντα εύκολο να επιβληθείς στον εαυτό σου, αλλά όταν σε κυριεύει η απογοήτευση πρέπει να ξέρεις να παραμένεις ψύχραιμος. Να μη βιάζεσαι, να μην ακυρώνεις ανθρώπους και σχέσεις. Είναι καλό να δίνουμε ευκαιρίες στους άλλους μέχρι το σημείο, ωστόσο, εκείνο που και εμείς δεν νιώθουμε ότι μας εκμεταλλεύονται, ότι μας προσβάλλουν ή υποτιμούν την αντίληψή μας. Υπάρχουν άνθρωποι που πράγματι θα περάσουν από τη ζωή μας και θα μας «γκρεμίσουν» ό,τι όμορφο είχαμε χτίσει για αυτούς, που θα μας δείξουν μια πτυχή του εαυτού τους που δεν θα μας αρέσει καθόλου. Υπάρχουν και άλλοι τόσοι, όμως, (ίσως και περισσότεροι) που θα μας δείξουν και θα μας δώσουν ό,τι καλύτερο διαθέτουν.

Όλα στη ζωή είναι στο πρόγραμμα. Όλα, από την άλλη, έχουν και τη διδακτική τους πλευρά. Κάθε άνθρωπος που σε πλήγωνει σου δίνει «υλικό» προς σκέψη, σου δίνει ένα μάθημα, σου αποκαλύπτει την αλήθειά του, τον χαρακτήρα του. Σε κάνει ίσως να σκεφτείς πώς δεν θα γίνεις ποτέ σαν και αυτόν… Παρόλο, λοιπόν, που η απογοήτευση μπορεί να γίνει σκληρή και ισοπεδωτική, ο μόνος τρόπος να συνεχίσουμε να είμαστε καλά είναι να προσπερνάμε καθετί ως ένα ερέθισμα προς αναστοχασμό και όχι ως αφορμή για νέες παρεξηγήσεις ή για να νέες παρερμηνίες. Ακόμα κι αν απογοητευθείς βαθιά από κάποιον, φρόντισε να μη χάσεις ποτέ την πίστη σου στην ανθρωπιά και στο φιλότιμο! Μπορεί από κάποιους να αισθάνεσαι απογοητευμένος.. Να θυμάσαι, όμως, ότι οι υπάρχουν και εκείνοι οι άλλοι για τους οποίους νιώθεις ευγνώμων που απολαμβάνεις τη γενναιοδωρία και την υποστήριξή τους. Μη βιαστείς, λοιπόν, μετά από μια απογοήτευση να «κλειστείς» και να απομονωθείς, αλλά γύρισε πίσω σε εκείνους που αποτελούν σταθερή αξία αγάπης, ενδιαφέροντος και αλήθειας στη ζωή σου!