Φοροδιαφυγή, σκάνδαλα, ατασθαλίες και πολιτικοί χειρισμοί

Η υπόθεση της παραίτησης της ʼντζελας Γκερέκου λόγω των μεγάλων οφειλών του συζύγου της στο Δημόσιο, καταδεικνύει πως η υπόθεση με τους μεγαλοοφειλέτες έχει πολύ δρόμο ακόμη.

Η υπόθεση της παραίτησης της ʼντζελας Γκερέκου λόγω των μεγάλων οφειλών του συζύγου της στο Δημόσιο, καταδεικνύει πως η υπόθεση με τους μεγαλοοφειλέτες έχει πολύ δρόμο ακόμη και πως πρέπει να καταβληθούν σημαντικές προσπάθειες προκειμένου να ξεπεραστεί αυτός ο σκόπελος. Μιλάμε για χιλιάδες οφειλέτες, για πολλά εκατομμύρια ευρώ, και για φοροδιαφυγή που έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια. Η απορία όμως παραμένει: γιατί τώρα ξαφνικά τα ανακάλυψαν όλα ως δια μαγείας; Γιατί την χρονική αυτή στιγμή επέλεξαν να μας πληροφορήσουν πως «τα ανοίγματα» είναι πολλά και οι παρανομούντες αμέτρητοι; Το γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο στόχαστρο λόγω των συνεχιζόμενων φαινομένων διαφθοράς, αποτελεί σίγουρα μια δικαιολογία. Η έλευση ελεγκτών από την ΕΕ και η μη ανέχεια παρόμοιων περιστατικών αδιαφάνειας και ατασθαλιών από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς των ευρωπαίων εταίρων, αποτελεί σίγουρα μια σοβαρή δικαιολογία του γιατί τώρα ξαμολιούνται τα «τσακάλια» της εφορίας, προκειμένου να ανακαλύψουν παραβάσεις. Όμως η απορία είναι εύλογη: τόσα χρόνια που βοούσε ο κόσμος για σκάνδαλα και διαφθορά, για «περίεργες» εμπλοκές πολιτικών προσώπων σε υποθέσεις φοροδιαφυγής, πού ήταν οι Αρχές; Πως ήταν δυνατό να ανέχονται επί τόσα χρόνια και να συγκαλύπτουν την φοροκλοπή, χωρίς κανείς να δώσει λογαριασμό για όλες αυτές τις παραβάσεις; Και τελικά, «με τι μούτρα» αντιμετωπίζουν το λαό, όταν αποκαλύπτουν μετά από δεκαετίες πως η κατάσταση δεν πάει άλλο και πως η φοροδιαφυγή αποτελούσε ως τώρα βασικό κανόνα; Είναι όμως αδίστακτοι. Δεν υπολογίζουν ούτε το πολιτικό κόστος μα ούτε και την διαπόμπευσή τους από τους πολίτες. Μιλώ για τους πολιτικούς που τώρα τελευταία δεν αποτελούν μόνο τον στόχο των πολιτών, αλλά απαξιώνονται συνεχώς στην συνείδησή τους, με δεδομένο το έντονο κλίμα δυσφορίας που επικρατεί μετά τα εξαγγελθέντα μέτρα που πλήττουν ευθέως το εισόδημα των εργαζομένων. Πέρασαν λοιπόν πολλά χρόνια μέχρι να φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Πέρασαν δεκαετίες με άλλα πιο παλιά σκάνδαλα που είτε συγκαλύφθηκαν είτε παραγράφηκαν. Όχι πως σήμερα μιλάμε από θέση ισχύος, και τα σκάνδαλα έχουν εκλείψει… Την ώρα αυτή που γράφονται όλα αυτά, πολλές συναλλαγές κάτω από το τραπέζι λαμβάνουν χώρα και η αποκάλυψή τους αποτελεί περισσότερο υπόθεση του Τύπου. Στην περίπτωση της παραίτησης της υφυπουργού Πολιτισμού, ρόλο έπαιξε δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας». Πόσα όμως δημοσιεύματα χρειάζονται ώστε να καταφανεί περίτρανα η χρεοκοπία του πολιτικού κόσμου; Η κ. ʼντζελα Γκερέκου είχε τουλάχιστον την ευθιξία που την οδήγησε στην παραίτηση, καθώς ο σύζυγος της ήταν αυτός που είχε οφειλές εκατομμυρίων. Πολλοί άλλοι ούτε καν θα μετακινούνταν από τη θέση τους, μη τυχόν και απολέσουν τα οφίτσια. Και διερωτάται ο πολίτης: πότε θα φτάσει η ώρα να λογοδοτήσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι σε σοβαρές περιπτώσεις διαφθοράς και να ξεκαθαρίσει το τοπίο; Στην περίπτωση της ʼντζελας Γκερέκου, έγινε προσπάθεια από το ΠΑΣΟΚ κάλυψής της με κάθε τρόπο. Μπροστά όμως στην γενικευμένη κατακραυγή και με δεδομένο ότι οι ισορροπίες την εποχή αυτή είναι ιδιαιτέρως λεπτές, αναγκάστηκε ο πρωθυπουργός να κάνει δεκτή την παραίτησή της. Και πάλι όμως άργησε. Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να γίνει άραγε; Και όμως, σε άλλες «ανυποψίαστες» εποχές, τα πράγματα ίσως και να ήταν διαφορετικά. Ίσως να είχε αποσιωπηθεί η συγκεκριμένη υπόθεση και η κ. Γκερέκου να είχε παραμείνει στην θέση της. Τώρα όμως που το ΠΑΣΟΚ έχει κάνει την διαφάνεια - σημαία, δεν υπήρχαν άλλα περιθώρια. Η απορία όμως εξακολουθεί να παραμένει: πρέπει να φτάσει ο κόμπος στο χτένι για να παραιτηθεί ένας υπουργός; Πρέπει να είναι σηκωμένος ο πέλεκυς των ευρωπαίων πάνω από τα κεφάλια μας για να βγάζουμε «με το τσιγκέλι» τις υποθέσεις διαφθοράς και ατασθαλιών; Σίγουρα, και οι ευρωπαίοι εταίροι δεν είναι «αγγελούδια». Στις χώρες τους επιβάλλουν και αυτοί σκληρά μέτρα, ερχόμενοι αντιμέτωποι με την οργή του κόσμου, όμως στην χώρα μας τα όρια έχουν ξεπεραστεί. Και είναι εντυπωσιακό που όλοι κάνουν πως δεν ξέρουν. Πως οι παλαιότερες υποθέσεις λησμονούνται με ένα απλό «συγγνώμη». Οι ώρες, οι μέρες που διανύουμε είναι κρίσιμες. Ο πολιτικός κόσμος προσπαθεί να προφυλαχτεί από την κοινωνική κατακραυγή. Οι κυβερνώντες να περάσουν όσο το δυνατόν πιο αναίμακτα τα σκληρά οικονομικά μέτρα. Και τελικά όλα δείχνουν λες και σήμερα αποκαθίσταται η τιμή ενός κράτους – «ξέφραγου αμπελιού» αναφορικά με τις περασμένες δεκαετίες. Με σημαία την διαφάνεια, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να επιβάλλει την τάξη. Όμως τα σκάνδαλα συνεχίζονται, με μικρή ή μεγάλη ένταση. Νέες υποθέσεις φοροδιαφυγής βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Όχι δεν ζούμε σε κανένα διαφανές κράτος, όπως ονειρεύονται οι κυβερνώντες. Ούτε πρόκειται ποτέ να αλλάξει η νοοτροπία. Γιατί πρώτα από όλα θα έπρεπε να λογοδοτήσουν όχι μόνο οι πολιτικοί, αλλά και οι παρατρεχάμενοί τους. Που είναι πολλές χιλιάδες και κάθε φορά καθορίζουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Παρακάμπτοντας την ίδια στιγμή πολλές άλλες χιλιάδες πολιτών, που ρίχνοντας άκυρο αποδοκιμάζουν το ισχύον πολιτικό σύστημα. Αυτοί που στα γκάλοπ δεν αντιπροσωπεύονται από κανέναν, και αποτελούν πολλές φορές την πλειοψηφία. Αυτοί που ενώ έχουν σοβαρές πολιτικές απόψεις, εντούτοις δεν εμπιστεύονται κανέναν, λόγω του σκοτεινού παρελθόντος. Αυτοί που δεν διερωτώνται για το πως κατάφεραν οι πολιτικοί ιθύνοντες να τα ανακαλύψουν όλα τώρα ως δια μαγείας, σκάνδαλα, διαφθορά και φοροδιαφυγή. * Του Φίλιππου Ζάχαρη